Verval in het Waterloopbos

Tja, dat rare torentje van gisteren … Ik had natuurlijk kunnen weten dat dat vragen op zou roepen. En jawel, het zijn dezelfde vragen die ik ook heb. Ik heb werkelijk geen flauw idee wat het is of waar het precies voor gebruikt is. Maar dat is ook van minder belang. Laat ik eerst wat meer vertellen over het Waterloopbos (Google Maps)

Zoals bekend wordt er in ons land al eeuwenlang met en tegen het water gestreden. Met kennis en doorzettingsvermogen heeft ons land in de loop der geschiedenis zijn huidige vorm gekregen. Van terpen en drooggemalen polders tot de Afsluitdijk en de Deltawerken, altijd en overal is er die relatie met het water. Ook in de huidige tijd van zeespiegelstijging staat ons land internationaal bekend als het laboratorium van de wereld als het gaat om waterbeheersing …

Alle kennis op dit vlak is niet uit de lucht komen vallen. Daartoe werd na de Tweede Wereldoorlog het Waterloopkundig Laboratorium in de Noordoostpolder gevestigd. In het Waterloopbos werden in de loop der tijd schaalmodellen van zo’n dertig grote waterwerken uit de hele wereld gebouwd. Omdat het gebied een stuk lager ligt dan het aangrenzende IJsselmeer kon er zonder te pompen water in en uit grote schaalmodellen worden gelaten. In betonnen bassins kon er m.b.v. zogenaamde golfmachines onderzoek worden gedaan naar de effecten van golfbewegingen en waterstroming. Er werden sluizen, stuwen, havens en stukken rivier nagebouwd …

Er zijn tientallen schaalmodellen van waterwerken uit de hele wereld gebouwd. Daarmee kon kennis worden opgedaan voor de aanleg van bijvoorbeeld de Maasvlakte, de Deltawerken en de havens van Rotterdam. Maar er is ook veel onderzoek gedaan voor grote internationale projecten, zoals b.v. in Lagos, Istanbul en Bangkok …

Met de opkomst van de computer heeft het Waterloopbos in het eind van de vorige eeuw zijn oorspronkelijke functie verloren. Het Waterloopkundig Laboratorium heeft ervoor gekozen om zich volledig in Delft vestigen. Gelukkig is het bos bewaard gebleven en heeft Natuurmonumenten het in 2002 in beheer gekregen. In 2016 is het bos zelfs benoemd tot Rijksmonument, omdat het grote cultuurhistorische waarde heeft. De restanten van de waterkundige schaalmodellen zijn nog in steeds in het bos te vinden, maar de natuur heeft zijn werk gedaan. Mossen, planten en bomen overwoekeren de ooit zo waardevolle plaatsen. Omdat de foto’s van dit schaalmodel intussen bijna 9 jaar oud zijn, zal het er hier intussen ongetwijfeld ook heel anders uitzien …

– wordt vervolgd –

Een vreemd bouwwerk

Kijkend naar de onderstaande foto zou de indruk kunnen bestaan dat ik weer eens een bezoek aan de Ecokathedraal bij Mildam had gebracht. Dat is echter een misvatting. Deze foto’s heb ik in april 2011 gemaakt in het Waterloopbos bij Marknesse. Dat zit zo …

Toen ik de afgelopen periode bij mijn fotomaatje en verschillende andere bloggers foto’s zag verschijnen van het Waterloopbos, bedacht ik me ineens dat ik daar toch ook al eens was geweest samen met mijn fotomaatje. Gek genoeg kon ik de foto’s van dat bezoek niet terugvinden, niet op mijn weblog en in eerste instantie ook niet in mijn archief. Uiteindelijk heb ik ze na een intensive speurtocht in de krochten van mijn digitale archieven in ieder geval gedeeltelijk teruggevonden …

Vorige week ben ik samen met Jetske opnieuw naar het Waterloopbos geweest. Voordat ik de foto’s daarvan laat zien, wil ik de komende dagen toch nog maar even wat van de foto’s uit 2011 de revue laten passeren. Al was het maar vanwege het feit dat ze in schril contrast staan met de foto’s die ik er vorige week heb gemaakt …

– wordt vervolgd –