Er hing wat een grijze waas over de Friese weilanden …

Maar dat maakte moeder en kind zeker niet minder fotogeniek …

Er hing wat een grijze waas over de Friese weilanden …

Maar dat maakte moeder en kind zeker niet minder fotogeniek …

Door de aanhoudende warmte is Nederland ten opzichte van 2 februari al ruim 20 procent groener geworden. Het contrast met vorig jaar is groot. Volgens natuurbericht.nl was Nederland op 10 maart in vergelijking met 26 maart 2013 bijna 20 procent groener. Vooral de graslanden waren beduidend groener, gemiddeld over Nederland zo’n 30 procent. Het verschil in groenheid van het grasland was met 50 procent het grootst in Fryslân …

Het was dan ook geen wonder, dat ik vrijdagmiddag in de buurt van Oudega voor het eerst dit jaar een koppel koeien in een zonovergoten weiland zag staan grazen. Om me dit feestelijke beeld niet te laten ontgaan, zette ik de auto meteen in de berm om vervolgens wat foto’s te maken …

Roodbonte en zwartbonte koeien liepen gezusterlijk naast elkaar in de groene weide te grazen. Voorjaar in optima forma …

Deze boer en zijn koeien hebben het zo te zien goed voor elkaar …

De koeien kunnen bij goed weer zelf kiezen voor een verblijf in de stal of voor een wandeling door een van de grazige groene weilanden die aan de boerderij grenzen, een ideale situatie …

Terwijl ik gistermiddag een ritje over ’s heren B-wegen maakte, werd mijn aandacht op een bepaald moment getrokken door een klein kalfje dat wat wankel bij twee koeien door de wei strompelde …

Het was zo klaar als een klontje: het beestje was nog maar net geboren. Zodra ik was uitgestapt om wat foto’s te maken, hief de tante van het kleintje haar kop naar me op om te bekijken wat ik van plan was …

Vervolgens keerden beide koeien en het kalfje me eensgezind de rug toe …

Het kalfje ging intussen op zoek naar haar eerste voedzame maaltijd. Eerst maar eens kijken wat tante te bieden heeft …

Dat leek in eerste instantie nogal tegen te vallen, zou ze dan toch aan de andere kant moeten zijn …?

Nee, toch nog maar eens proberen bij tante …

Mama koe keek intussen gemoedelijk toe …

Nog eens even kijken hoe het daar gaat …

Mama besluit er maar even bij te gaan liggen …

Na een tijdje scharrelt het kalfje toch weer samen met tante naar de moederkoe …

Terwijl het kalfje nu op haar beurt in het gras gaat liggen, komt mama weer overeind …

Al snel spoort ze de kleine aan om weer overeind te komen …

Terwijl tante met haar opvallende neusring mij weer in de gaten houdt, gaat het kalfje opnieuw op zoek naar melk …

Ja … daar moet het toch ergens te halen zijn …

Uiteindelijk lijkt het allemaal goed te komen …

Hoewel het er allemaal goed en gezond uitzag, besloot ik toch maar even langs de dichtstbij zijnde boerderij te rijden om melding te maken van dit tafereel. Hoe goed ik daar ook rondkeek en hoe vaak ik ook “Folluk …” riep, er verscheen niemand en dus besloot ik mijn weg maar te vervolgen …
Nadat ik donderdagmiddag in de buurt van Terherne enige tijd lekker aan de waterkant had gezeten, ben ik via mij tot dusver deels onbekende binnenwegen huiswaarts gereden …

Ten zuiden van Grou stond een mooie roodbonte koe aan de slootkant te grazen, haar mooi gekuifde kop werd een tijdje fraai weerspiegeld in de sloot …

Zoals gebruikelijk duurde het ook nu weer niet lang, voordat ook de andere dames gestaag grazend naar de slootkant kwamen …

Maar voordat ze zich bij mijn model hadden gevoegd, had ik al een mooi pronkplaatje van haar gemaakt …

De afgelopen weken heb ik tijdens mijn ritjes over het Friese platteland veelvuldig, maar steeds vruchteloos zitten uitkijken naar de grutto …

Uitgerekend op de dag waarop ons aanstaande koningskoppel, dat je mag noemen hoe je wilt, zich aan het volk presenteerde, zag ik gistermiddag bij Aldeboarn een koningskoppel in de wei …

Waarom koningskoppel? Wel, hier in Fryslân staat de grutto bekend als “de kening fan’e greide”, oftewel “de koning van de weide” …

En dat is niet voor niets, want kijk eens wat een pronkstuk het is, die grutto …

Trots als hij was, wilde het mannetje wel even mooi voor me poseren …

Tegen de tijd dat er jongen zijn, hoop ik binnenkort nog eens een waakzame grutto man op een dampaal te kunnen fotograferen.
Gistermiddag zag ik in de buurt van Hemrik de eerste koeien in de wei staan …

Daar moest de auto natuurlijk wel even voor aan de kant, want de aanblik van de eerste koeien in de wei geeft me altijd weer een feestelijk gevoel …

Ze completeren het Friese landschap, ook als ze in een van de weinige Friese weilanden lopen die op een kleine heuvelrug liggen …

De bolling in het landschap geeft in combinatie met het lage camerastandpunt wel een bijzonder beeld van de grazende koeien …

Vanaf ooghoogte valt de lichte bolling in het landschap een stuk minder op …

Ik viel blijkbaar wel op, want even stond ik oog in oog met een koe met een mooie krullenbol op haar kop …

Ze begon spontaan een showtje voor me op te voeren …

Eerst even wat rekken en strekken …

Snel even wat poetswerk doen in het kader van de voorjaarsschoonmaak …

En dan maar rustig weer verder met het dagelijks werk: melk maken … 🙂

Zie je boksende hazen in de wei …

Dan komt het voorjaar stilaan dichterbij … 🙂
