Zwartbont, roodbont en gemengde herfsttinten

Wat een week en wat een weer. Mooier zal het wandelweer in november vooreerst niet worden, lijkt me …

En waar je ook kijkt, rondom in Fryslân staat het vee nog vredig te grazen in de wei …

En zeg nou zelf, of het roodbont of zwartbont vee is, ze doen ’t ook in een decor van herfstkleuren prima in de wei …

 

Blij met koeien in de wei

Precies twee weken later dan vorig jaar zag ik gisteren in precies hetzelfde weiland bij Oudega de eerste koeien weer grazen …





Het kan dan ook niet anders of het moeten weer precies dezelfde koeien zijn: gemengd bont …





En toch was niet alles precies hetzelfde, vorig jaar was het zonnig met een temperatuur van 14 ºC, gisteren was het slechts 7 graden …





Ondanks de grijsheid en de lagere temperaturen van dit moment, ben ik toch wel blij dat de eerste koeien weer in de wei lopen …





Voor mij zijn grazende koeien onafscheidelijk verbonden met het Friese platteland …





Ik hoop dan ook vurig dat dit beeld behouden blijft, ondanks de groei van het aantal ligboxstallen en het formaat ervan …




Gemengd bont in de wei

Door de aanhoudende warmte is Nederland ten opzichte van 2 februari al ruim 20 procent groener geworden. Het contrast met vorig jaar is groot. Volgens natuurbericht.nl was Nederland op 10 maart in vergelijking met 26 maart 2013 bijna 20 procent groener. Vooral de graslanden waren beduidend groener, gemiddeld over Nederland zo’n 30 procent. Het verschil in groenheid van het grasland was met 50 procent het grootst in Fryslân …





Het was dan ook geen wonder, dat ik vrijdagmiddag in de buurt van Oudega voor het eerst dit jaar een koppel koeien in een zonovergoten weiland zag staan grazen. Om me dit feestelijke beeld niet te laten ontgaan, zette ik de auto meteen in de berm om vervolgens wat foto’s te maken …





Roodbonte en zwartbonte koeien liepen gezusterlijk naast elkaar in de groene weide te grazen. Voorjaar in optima forma …





Deze boer en zijn koeien hebben het zo te zien goed voor elkaar …





De koeien kunnen bij goed weer zelf kiezen voor een verblijf in de stal of voor een wandeling door een van de grazige groene weilanden die aan de boerderij grenzen, een ideale situatie …




In de rij naar de melkstal

Ook vandaag blijf ik nog even bij de koeien, het kan nu tenslotte nog, want ze lopen nu nog lekker buiten. Hoewel … de koeien in dit logje zijn net onderweg naar binnen. Het is bijna vijf uur ’s middags als ik over de Easterboarn bij Aldeboarn rijd …

Het loopt weer tegen melktijd …

Een lange stoet van hoofdzakelijk zwartbont vee en een enkele roodbonte koe loopt vanuit het weiland naar de boerderij …

In een lange rij lopen ze over een paadje achter de boerderij langs …

Uiteindelijk stellen ze zich op voor de deur die waarschijnlijk toegang zal geven tot de melkstal …

Het eind van de rij is nog niet in zicht …

Onderweg doen ze het kalm aan, ze lijken te weten dat ze toch niet allemaal tegelijk gemolken kunnen worden. Er kan tussendoor nog best even een hapje worden genomen, de achterbuurvrouw wacht het rustig af, zij heeft zo te zien ook geen haast. Daar kan de menige filerijder die rond dit tijdstip huiswaarts gaat nog wat van leren …

Het blijft een mooi gezicht om zo’n veestapel aan het eind van de dag eensgezind naar de boerderij te zien lopen …

Een bont gezelschap in de wei

Terwijl ik over de Bûtendiken tussen Smalle Ee en De Veenhoop reed, stond een kudde koeien mooi uitgelicht te grazen tegen een bosschage en een dreigende lucht …

De kudde bestond voor het grootste deel uit roodbonte lakenvelders …

Er liepen echter ook een paar vreemde kostgangers tussen, zoals een zwartbonte koe, mogelijk een Holstein-Friesian …

Een roodbonte lakenvelder en een meer alledaagse roodbonte koe, mogelijk ook weer een Holstein-Friesian …

Terwijl er vaag even een begin van een regenboog te zien was, maakte één van de lakenvelders zich los van de kudde. Langs de rand van het weiland liep ze in de richting van de weg …

De drinkbak bleek haar doel te zijn, daar aangekomen hief ze haar kop naar me op om eens even lekker klaaglijk te loeien …

Daarna begon ze in alle rust haar dorst te lessen …

Voor mij was dat het sein om huiswaarts te gaan, op naar de koffie …