Tagarchief: schuur

Roestige handel aan de muur

Geplaatst op door

Toch wel wat teleurgesteld over wat we bij de Leijen hadden aangetroffen, vervolgden we onze rit weer. We hadden geen andere keuze, want we waren nog maar halverwege. Bij Eastermar vroeg ik Jetske om even te stoppen. Bij een boerderij staat daar een oud, scheef hangend schuurtje waar al decennia lang een paar nog wat oudere, roestige reclameborden aan hangen. Die moesten nu toch eindelijk maar eens op de foto …

Het grootste bord is een origineel vroeg 20e-eeuws emaille reclamebord voor Gargoyle Mobiloil, met het iconische rode Gargouille-logo boven de dikke zwarte ‘Mobiloil’-letters op een witte achtergrond. De onderste tekst luidt ‘Vacuum Oil Company Ltd,’ waarmee het bord wordt geïdentificeerd als een echte Britse uitgave van Vacuum Oil Company Ltd, de voorganger van Mobil. Dit ontwerp is een van de meest herkenbare en blijvende beelden in vroege autoreclame, bedoeld voor tentoonstelling in garages, tankstations en werkplaatsen. Het bord toont periode-slijtage, met glazuurverlies, roest en randdegradatie die sterk wijzen op langdurig werk. Er schijnt een levendige handel te zijn in deze borden. Over het bordje van Shell hoef ik verder geen woorden vuil te maken …

Een ‘gargoyle’ is in het Frans een ‘gargouille’, en dat is in het Nederlands een ‘waterspuwer’. Zo’n waterspuwer is een uitmonding van een goot, vergaarbak of waterbekken met het doel water af te voeren. Zelf ken ik gargouilles nog het best van oude gebouwen, zoals kerken en kastelen in Frankrijk. Het zijn vaak sinister gebeeldhouwde figuren als de duivel, monsters en roofvogels (bron: Waterspuwer Wikipedia) …

Langs oude schuren

Geplaatst op door

Na de korte pauze bij de Skarrekiker ben ik nog zo’n anderhalve kilometer in zuidelijke richting doorgereden overf het Himrikerpaad. Nadat ik langs een paar oude schuren was gekomen, ging ik In de buurt van Hemrik rechtsaf de Bûtewei op, een zandweg met in het midden een betonnen fietspaadje. Van het veeteeltgebied rond Drachten kwam ik ineens in een akkerbouwgebied terecht …

Rond Drachten groeit op het boerenland alleen gras en maïs. Langs de Bûtewei zag ik op verschillende akkers subtiel heen en weer waaiend graan staan. Het is alleen even de vraag wat voor graansoort dit is, want daar heb ik volstrekt geen verstand van …

Hooibalen en hokkelingen

Geplaatst op door

Direct naast van het haventje van Smalle Ee ligt een deel het erf van de boer aan de overkant van de Bûtendiken. Hier stalt de boer vaak een deel van zijn materieel. Die dag stonden er een paar oude trekkers en o.a. een wagen met pakjes hooi …

op het weiland naast het haventje van Smalle Ee staan een paar oude trekkers en een wagen met pakjes hooi

Als ik hier met de auto langs kom, rijd ik meestal zo door, maar het was voor ons samen nu wel even de moeite waard. Die oude trekkers en de pakjes hooi zonder dat foeilelijke plastic doen me toch weer even weer terugdenken aan mijn jongste jaren rond de boerderij. Aan de overkant van de weg werden de pakjes hooi van een tweede wagen afgeladen in de schuur. Krachtpatserswerk …

een oude trekker en een wagen met pakjes hooi
voor de schuur staat een oude trekker, in de schuur worden pakjes hooi uitgeladen

Een stukje verderop langs de Bûtendiken stond een veel modernere trekker met een wagen half in de berm aan linkerkant van de weg. Rechts kwam net de boer aanlopen, die zijn hokkelingen naar het weiland had gebracht …

in de linker berm staat een trekker met een wagen, rechts van de weg verlaat een boer het weiland

Zoals dat hoort te gaan met hokkelingen, kwam de hele ca. twaalf koppen tellende kudde achter de boer aan. Even stonden ze beteuterd toe te kijken, toen de boer het hek vast maakte. Daarna dropen ze teleurgesteld af …

een kudde van ongeveer 12 hokkelingen loopt naar de rand van het weiland
de hokkelingen druipen af als ze zien dat de boer het hek sluit

Zodra ze ons zagen, leken ze de boer echter vergeten te zijn. In bedaard tempo kwam de hele club op ons af om zich aan de andere kant van de sloot in een lange rij voor ons op te stellen. Na een alleszins hartelijke begroeting vervolgden wij onze weg …

dan zien de hokkelingen ons komen ze naar onze kant van het weiland

Een bijzon in de finale

Geplaatst op door

Aan alles komt een eind, zo ook aan ons dagje aan het Wad. Dit is het laatste deel van deze 19-delige serie. Nog een laatste rondblik over het Tsjerkeplein in Wierum. In de noordwesthoek van het plein staat een boerenschuur. Van alleen vis konden ze ook in zo’n vissersdorp tenslotte niet leven …

een huis en een schuur in Wierum

De schuur staat daar mooi op de hoek, maar verder is hij niet echt bijzonder. Mijn blik werd vooral getrokken door de beschilderde klompen, die er aan de muur hingen …

een muur met twee ramen en daar tussenin een klomp met een bloem
een donkerblauwe klomp met een lichtblauwe bloem erop geschilderd

Nog één keer richtte ik mijn camera op de Mariatsjerke. Op de toren staat een mooie windvaan in de vorm van een vissersboot onder zeil. De windvaan met de richtende jager en zijn hond staat op een van de huizen aan het Tsjerkeplein. Met de windvaan van die jager ben ik deze serie op 30 november begonnen …

de Mariatsjerke in Wierum
de windvaan op de kerktoren in Wierum, een zeilboot
de windvaan op een huis in Wierum, een jager en zijn hond

Op de terugweg heb ik in de buurt van Holwerd vanuit de auto nog een paar foto’s kunnen maken van het echt lange tweetal van ‘Wachten op hoog water’, dat bij de veerboot naar Ameland op de dijk staat …

'Wachten op hoogwater' - beeld van 2 vrouwen, die op de ijk bij Holwerd staan
'Wachten op hoogwater' - beeld van 2 vrouwen, die op de ijk bij Holwerd staan

We hadden het niet beter kunnen treffen. Na een aantal uitstapjes op rij met grijs weer, hadden we ditmaal eindelijk weer eens van begin tot eind zon. Dat kwam buitengewoon goed uit, want het gaf me de kans om de grijze decembermaand tot nu toe te kunnen vullen met 19 blogjes en 165 zonnige foto’s. Bijna weer thuis werden we onderweg nog getrakteerd op een bijzon …

Dank voor weer een machtig mooie dag, Jetske!

Bildtstars en Eigenheimers

Geplaatst op door

Langzaam maar zeker naderden we het uiteindelijke doel van onze trip door het westelijke deel van de Friese Waddenstreek. Gelukkig ligt er hier en daar een uitwijkplekje langs de weg om tegemoetkomend verkeer op de smalle oude dijk te laten passeren. Op de onderstaande foto draaien we net vanaf de westkant de Oudebildtdijk op. Het huis hier rechts is met nr. 1229 het laatste huis langs de ruim 12 km lange dijkweg (Google Maps). Ik kom hier later nog op terug, we gaan het eerst hebben over aardappeltelers en andere boeren …

‘Bildtstars en Eigenheimers’ is een foto- en verhalenroute langs de Waddenkust. Reusachtige portretfoto’s van aardappelboeren sieren de boerderijdaken, muren en schuren, Van ver turen de geportretteerde boeren je over de velden aan. Op deze manier wil ‘Sense of Place’ de boeren en hun families een gezicht geven. Soms alleen, soms met hun familie, maar altijd in de dagelijkse kledij en zonder opsmuk. ‘Het landschap is de mensen en de mensen zijn het landschap‘, aldus fotograaf Linette Raven, die de foto’s heeft gemaakt. ‘Je moet die mensen alleen nog even leren kennen …‘

Terwijl we over de Oudebildtdijk reden, kwamen we bij Westhoek langs een boerderij met een zo’n grote foto (Google Maps). We staan hier bij de boerderij van Jan Andringa en Rinske Elsinga. Op de akkers hier bij Westhoek verbouwen de Andringa’s op 70 hectare waddentarwe, brouwgerst, graszaad, uien en pootaardappelen. Het pootgoed is het meest intensieve gewas, dat vanuit miniknollen in vijf jaar wordt opgekweekt voor de buitenlandse markt …

Ook vader en moeder Andringa waren al boer aan de voet van deze oude dijk. In de balken van de schuur zijn nog sporen te zien van de dorsmachine, die werd aangedreven door een paard. Jan en Rinske kwamen hier in 1986. Ze doen alle werkzaamheden zelf. De vier kinderen helpen soms bij grote drukte mee, maar hebben geen grote passie voor het boerenleven. Nu de Andringa’s de pensioengerechtigde leeftijd naderen, bouwen ze ’t bedrijf langzaam af …

Wij maakten ons op voor de laatste etappe, bij dat witte gebouwtje in de verte – Waddenherberg The Friezinn – slaan we linksaf om vervolgens na 300 m een parkeerplekje te zoeken …

Reeën bij de rietdekker

Geplaatst op door

Toen ik vorige week na een bezoekje aan de Jan Durkspolder huiswaarts reed, zag ik tussen Oudega en Earnewâld in een weiland grenzend aan het erf van een rietdekkersbedrijf een groepje reeën staan grazen. Ze stonden ver weg en ik heb wel eens reeën in een fotogenieker decor gefotografeerd, maar ik ben er toch maar even gaan staan, want ik vind zo’n groepje sierlijke reeën altijd weer de moeite waard …

160414-1457x




160414-1450x




160414-1454x




160414-1453x

Schuurtje in een bloemenwei

Geplaatst op door

Rik en de wespspin achterlatend op de camping, gingen Johan en ik dinsdag aan het begin van de middag op weg voor een tochtje in het Overijssels-Friese grensgebied. We waren nog maar nauwelijks onderweg, toen Johan in het voorbijgaan een schuurtje spotte, dat het fotograferen wel waard leek, en dus ging de auto in de achteruit …

130924-1328x

Hoewel we nog maar nauwelijks onderweg waren, maakte ik meteen gebruik van de gelegenheid om de benen even te strekken en vervolgens ten behoeve van de foto’s eens diep door de knieën te gaan …

130924-1331x

Uitkijkend over de bloemrijke weide, leek het bij een aangename temperatuur rond de 18 graden wel een wat grijze voorjaarsdag. Het landje stond vol gele zonnetjes, die me nog het meest aan een soort biggenkruid doen denken …

130924-1332x

Maar goed, het ging uiteindelijk om het schuurtje in zijn omgeving … Nog maar even een stukje omhoog om een laatste foto te maken dus en dan terug naar de auto om onze weg te vervolgen …

130924-1333x