Druiven op het terras

Nadat ik begin jaren negentig de tuin hier had heringericht, kregen we van mijn vader een stekje van een druivenstok van een oom van mij, de Boskoop Glory

Het duurde even voordat hij aansloeg, maar daarna schoten de scheuten alle kanten op. Al snel waren zowel de zuidgevel van ons huis als de pergola bedekt. Dat zorgde in de zomer niet alleen voor een natuurlijk zonnescherm, maar hij leverde zo tussen 2005 en 2015 massa’s heerlijk zoet druiven …

We hadden vaak zoveel druiven, dat we er niet tegenaan konden eten. Regelmatig brachten we een schaaltje met druiven naar een paar van de buren. Een oud-collega heeft er zelfs eens heerlijke wijn van gemaakt. Daarnaast hielp Tijmen de eerste jaren met liefde en smaak ook graag een handje …

Die hulp viel helaas weg, toen Tijmen enkele jaren later ontdekte dat er ‘pitjes’ in onze druiven zaten. Ook daarna zaten we gelukkig nog niet zonder hulp. Als we de druiven niet snel en degelijk hadden beveiligd met een net, dan zorgden eerst de merels en vervolgens in grotere aantallen de spreeuwen er wel voor dat er niet teveel bleef hangen, voordat de winter zijn intrede deed …

Daar kwam rond 2015 een eind aan, omdat onze dierbare druif meer en meer in de greep kwam van meeldauw. Uiteindelijk begon hij helemaal weg te kwijnen en de druiven die er nog aan groeiden, verschrompelden al aan de stam. Niets mocht nog baten, daarom restte er in 2016 helaas geen andere optie dan hem maar te kappen. Het onderste deel van de stam heeft een plekje in de tuin gekregen …

Intussen staan er weer twee nieuwe druivenstokken. Aafje kocht een meeldauw-resistente Boskoop Glory en Jetske bracht een exemplaar mee uit Duitsland. Ook ditmaal duurde het een paar jaar voordat ze de gang te pakken gekregen. Dit jaar hangen er voor het eerst weer een paar trossen druiven aan. Nadat we op mijn verjaardag even een trosje hebben geproefd, kan ik zeggen dat ze net als de druiven van de eerste stok heerlijk zoet zijn …

Het terras was open

De planning had nauwelijks beter kunnen zijn, een kleine week nadat de schutting deels was vernieuwd, werd ook het nieuwe zonnescherm boven het terras gemonteerd …

Sindsdien was het tot gisteravond mooi zonnig weer. Een tuin op het zuiden is best lekker, maar je zit er op het terras altijd tegen de zon in te turen. En dat is zeker bij het fotograferen vaak erg lastig. Daar is nu een eind aan gekomen, want ik kan nu op elk moment van de dag met mijn hoofd in de schaduw zitten met helder zicht op hetgeen er achter in de tuin gebeurt …

En dat kwam precies op tijd, want afgelopen weekend zijn de jonge merels uitgevlogen. In de dagen daarvoor was het al een drukte van belang, want er moest heel wat voer worden aangevoerd voor de hongerige kuikens. Maar de afgelopen dagen hadden pa en ma merel het zo mogelijk nog drukker met hun uitgevlogen kroost. En tussendoor namen ze af en toe even snel een bad …

In verband met aanzienlijk lagere temperaturen is het terras intussen weer gesloten. Ik ben bang dat er niets anders op zit dan dat ik jullie de eerstkomende dagen maar wat ga vervelen met merelfoto’s. Dan houden we in elk geval het zonnige sfeertje nog even vast. Iemand bezwaar …?