– Een virtuele vakantie 15 –
Nadat ook Aafje en Jetske weer heelhuids beneden waren gekomen, vervolgden we onze fietstocht. Een halfuurtje later kwamen we langs de monumentale “Bessenschuur”. Naar verluidt is dit de enige originele cranberryschuur in Europa. Van oudsher is dit het middelpunt van de cranberryteelt op Terschelling.
We hadden intussen wel zin gekregen in een kop warme chocolademelk of iets in die trant, maar helaas … De deuren waren gesloten en daar leek op korte termijn ook geen verandering in te komen. Hoewel de wind – kijkend naar de vlaggen – leek aan te trekken, zat er niets anders op dan onze tocht maar zonder warmende tussenstop te hervatten …
◊
◊
jammer dat ze gesloten waren, zeker als je dan zin hebt in wat warms met dat miezerweer
Een cranberryschuur nog nooit over gehoord maar ja als je nadenkt die moeten ook ergens opgeslagen worden en verwerkt. Weer eens goed nagedacht vandaag. Top Jan.
Toch mooi dat denken af en toe tot enig resultaat leidt, h
Absoluut!
Van een bessenschuur heb ik nog nooit gehoord.
Uit de blogs kan een mens veel dingetjes opsteken 🙂
Dat is één van de leuke dingen van bloggen. 🙂
Dus daar komen de cranberry’s vandaan. Uit een bessenschuur dan nog wel. Jammer dat je voor gesloten deur stond…
Wat leuk toch om naast het bekijken van foto’s je hier ook tal van wetenswaardigheden aangeboden krijgt. Zo ook het gegeven van de cranberry schuur. Bedankt Jan om dit allemaal met ons te delen.
Het genoegen was geheel mijnerzijds. 🙂
Dank voor de impliciete tip Jan!, want ik had hier nog niet van gehoord. Weer een mooie aanvulling voor mijn pagina van West-Terschelling: https://www.plaatsengids.nl/west-terschelling. Dit is wel een van de afgelegenste locaties van het eiland, met honderden meters rondom geen buren. Topografisch grappig is dat de locatie halverwege buurtschap Halfweg https://www.plaatsengids.nl/halfweg-terschelling ligt in het Z en het badplaatsje West aan Zee https://www.plaatsengids.nl/west-aan-zee in het N, en dat die locatie zelf daarmee dan eigenlijk ook weer een Halfweg is. 😉
Die topografische wetenswaardigheden waren mij dan weer niet opgevallen.
En toch heb je in 2017 een logje met een uitgebreide fotoserie over een bezoekje aan de Bessenschuur ook al eens geliked: https://afanja.com/2017/07/12/bij-de-bessenschuur/ 🙂
Dat lijkt maar zo; dat heb ik net pas gedaan naar aanleiding van jouw link naar die pagina op deze pagina. 🙂
OK 👍
Dat is mijn ’topotik’ gecombineerd met mijn taaltik, dat ik denk van hee die locatie halverwege Halfweg en West aan Zee is zelf ook weer een Halfweg. En zo kun je aan de gang blijven natuurlijk, net zoals die poppetjes die allemaal in elkaar passen of die mevrouw op dat Droste blik waar ook weer een andere mevrouw op staat etc. 🙂
Het is me helemaal duidelijk!
It looks like you had a good breeze that day.
Indeed, it was a windy day with now and then some rain.
Zo’n bessenschuur ken ik ook niet. Wel interessant om weten.
Jammer dat je aan een gesloten deur stond. Iets warms is passend bij zo’n weer.
Een dorstige terugweg maar jullie kwamen gezond en wel weer thuis.
Bessenschuur, nooit van gehoord. Staan er meerdere van?
Grappige naam ook, kun je twee kanten mee op.😊
Je kunt hem inderdaad op meer manieren uitleggen, dat was mij als taal- en woordspelingenliefhebber nog niet opgevallen. Volgens het artikel hierboven is het een zeldzaam ding, want zelfs de enige originele Bessenschuur in Europa.
Zulke oude besjes als jij heb ik er niet aangetroffen. 😉
Maar de bessentaart die we er in 2017 hebben gegeten was heerlijk: https://afanja.com/2017/07/12/bij-de-bessenschuur/
Lekker, een stukje taart gaat er licht in.
Maar toch, een bessentaart… ik zal er maar niet op doorgaan.🙄
Dat laatste is misschien wel het best … 🙂
een bessenschuur is nieuw voor mij Jan..
jammer dat ze dicht was..
misschien bij een volgend gelegenheid…
prettige dag
Dankjewel, Willy. Goed weekend!
Dat is dan even door de zure cranberry heen bijten….
Mooie foto’s en jammer dat de bessenschuur gesloten was. Misschien een andere keer meer geluk!
Deze omgeving is mij ook wel bekend want toen ik bij pen vriendin eens was heb ze mij hier ook eens mee naar toe genomen. En ken dus ook wel de geschiedenis en heb er ook een boek over die ik toen daar eens kocht van Fred de Vries (1959) en woont in Harlingen. Hij is schrijver van een aantal boeken over psychologie en biologie en meer. Best interessant boek. Dit boek volgt de reis van de cranberry door de geschiedenis en de wetenschap. In dit boek wordt ook een poging gedaan om waarheid en werkelijkheid te scheiden van de vele mythes en legenden rond de cranberry. Zeker een aanrader voor hen die meer wilt weten. Het heet De Cranberry- geschiedenis en toekomst van de grote veenbes en vast wel te bestellen nog ergens. Of te koop bij de boekhandel op Terschelling. Wens je nog veel mooie dagen want het eiland heeft veel mooie plekjes om te gaan ontdekken.
Dankjewel, Tine, leuke informatie over dat boek.
Jammer dat de “bessenschuur” gesloten was Jan.
Ik kan mij nog herinneren dat wij koffie dronken in de molen.
‘De Koffiemolen’, die komt eerdaags ook nog even in beeld voorbij in deze serie. 🙂
Ik herinner me de cranberry als ‘oplossing’ voor blaasontstekingen, waar mijn moeder soms last van had. Zij zweerde er heilig bij, en geraakte er telkens vanaf, zonder medicatie.
Ik ben eens gaan nalezen op de website die je meestuurde. Boeiend.
Jammer dat het gesloten was. Een bessensapje was wellicht gezonder geweest dan een chocomelk. 🙂
Maar je moest het allebei missen….
Acht jaar later kwamen we er opnieuw langs. Bij die gelegenheid hebben we ons de bessentaart goed laten smaken: https://afanja.com/2017/07/12/bij-de-bessenschuur/ 🙂
Dat ziet er een gezellig thee-bessen-huis uit. Alleen jammer dat je het echte stukje bessentaart vergat de eeuwigheid te geven 🙂
Ik kom vast nog wel eens. 😀
En ik onthoud het adresje ook!
Heel goed, je weet nooit of het nog eens van pas komt. 👍