De skyline van Ault

– Virtueel naar Frankrijk 21 –

Al kuierend, pratend en fotograferend waren we ongemerkt al aan de achterkant van het huis langs gelopen, maar ik kon er nog net een foto van maken …

Vanaf deze kant is mooi te zien dat er aan de voet van de krijtrots een beschermende strook van beton en rotsblokken is aangebracht. Op verschillende plaatsen steken scherpe stalen pennen omhoog, geen idee waar die voor dienen. Ook liggen er her en der keien en stukken steen. Dus nee, een fijne plek om te zwemmen of te pootjebaden is ’t volgens mij niet, Bertie …

Na enige tijd passeren we het met natuursteen versterkte deel van de rotswand aan de zuidkant van Ault weer …

– wordt vervolgd –

30 gedachten over “De skyline van Ault”

  1. Mooi dat je de visserman ook van dichtbij hebt vastgelegd. Die beste man zal nu inmiddels wel versleten zijn na als dat zware werk. Het is toch geen doen zo.

    De foto’s van de skyline van Ault zijn prachtig. Een bijzonder gezicht.

  2. Jan het woord met de Franse slag krijgt ineens een heel
    ander betekenis voor mij.
    Wat is het genieten vooral zoveel verschillende stenen.
    Ik ben benieuwd of daar nog fossielen in te vinden zijn.
    Die stenen kunnen ons vast veel vertellen over hoe het
    vroeger was.
    Er is een periode geweest dat ik stenen spaarde zo heb
    ik in Drenthe ’n keer een vuistbijltje gevonden.

    Het is veel beter hier weg te dromen dan al die narigheid
    op tv te volgen.

    Groetjes Erica

    • Haha, die uitdrukking ‘met de Franse slag’ heb ik eerder in deze serie ook al eens laten vallen. Echt netjes en gestructureerd werken lijkt er niet bij te zijn hier. Of er fossielen te vinden zijn, weet ik niet, maar die kans lijkt me wel aanwezig.
      Voorlopig kun je hier dagelijks wel wat Franse afleiding vind, want de virtuele vakantie is nog lang niet voorbij.

  3. Wat me hier vooral boeit zijn de typische wolken formaties die je veel ziet aan deze kust.
    In foto 3 en 4 is dat heel goed te zien.
    Die metalen pinnen, zouden dat restanten kunnen zijn van de Duitse verdedigingwerken (WO2) aan de kusten ?
    ‘Rommel asperges’ werden ze indertijd genoemd (Veldmaarschalk Rommel was toen opperbevelhebber van het Duitse leger in Frankrijk).
    Al die lijnen aan de kust nodigen uit om creatief te zijn 🙂

    • Over die wolken kan ik niet oordelen, Dirk. Dit was voor ons de eerste en tot dusver tevens de laatste keer dat we daar waren.
      Wat die pinnen betreft, aan zoiets heb ik ook al zitten denken, maar om de een of andere manier lijkt het me niet echt waarschijnlijk.
      Mijn camera en ik hebben ons die week geen moment verveeld. 🙂

  4. Nee, geen badgastenstrand. Maar wie wat verder wil kijken komt hier aan zijn trekken.
    Zo te zien ligt de plaats heel dicht bij het water, zonder versteviging zou ik me daar niet veilig voelen. De bewoners zullen er wel aan gewend zijn, neem ik aan.

    • Om te fotograferen had ik nauwelijks een betere omgeving kunnen treffen.
      De eerste huizen staan op pakweg 10 – 25 m afstand van de rand. De krijtrots en de verhoogde strook met beton en keien is voor het grootste deel de bescherming tegen het water. Hoe zeer de krijtrots aan slijtage onderhevig is, zullen we morgen nog weer eens zien. 🙂

    • Ja, voor een breed zandstrand en een lage kustlijn hoef je hier niet te zijn. En die huizenhoge krijtrotsen zie ik toch een stuk liever dan menig hotel of appartementencomplex aan een strandboulevard.

  5. Vind de muren heel erg mooi genomen zo uit je gezichtspunt. En natuursteen wat is gewonnen uit de natuur wordt op deze manier weer terug gegeven. En daarbij ook duurzamer.

  6. Best wel een heel aparte kustlijn daar, het strand is niet meteen de ideale plek om je handdoek te spreiden maar toch heeft het wel een eigen karakter.

Reacties zijn gesloten.