Onderweg naar de Jan Durkspolder zag ik maandagmiddag in een weiland aan de ‘Alle om Slachte’ een aantal paarden staan …
Ik liet de auto even in de berm uitrollen om een paar foto’s te kunnen maken. De meeste paarden stonden rustig te grazen aan de linkerkant van het boompje, een stukje naar rechts stonden nog een paar paarden …
Ik denk, dat het gevlekte paard ergens last van had en troost zocht bij de ander. Die wendde zich vervolgens naar het gevlekte paard … ‘Tútsje derop …?’ Kusje erop …?
Paardenmoederdag? 😀
Je zou het bijna denken. 🙂
leuke titel, waarneming en foto’s Jan
Dus niet alleen mensen willen getroost worden maar dieren zoeken ook steun bij elkaar.
Vertederende foto’s
Dankjewel, Marylou, fijne zondag.
Paarden zijn sociale wezens. Die voelen aan of er iets scheelt.
Klopt, Suske. Het zijn kuddedieren, dan krijg je dat. 🙂
Je moet geen paardenfluisteraar zijn om te weten dat ook paarden gevoelens hebben.
Zo’n edel dier, zeker weten!
Jan laat ik er een nieuwwoord ingooien niet lief, niet grappig maar wel heel erg vertederend.
Het is in ieder geval een mooie serie foto’s geworden.
Dankjewel. Goed geprobeerd, Erica, maar ik kan er helaas geen punten voor geven. ‘Vertederend’ had ik zelf al gebruikt in reactie op Oma Baard. 😉
Echte paardenliefde hé…
Fijne zaterdag nog Jan.
Dankjewel, insgelijks!
Paarden in de wei vormen vaak een dankbaar onderwerp voor de fotograaf.
Ik denk dat het eerder ‘vlooien’ is oftewel elkaar verzorgen op plekjes waar het paard zelf niet bij kan. Te vergelijken met dat Aafje je rug wast. 😉
Maar een kusje klinkt natuurlijk wel veel lieflijker. 🙂
Het zal ongetwijfeld een andere functie hebben dan het tútsje dat ik ervan had gemaakt. Maar zoals je weet, geef ik er graag met wat fantasie een andere draai aan. 🙂
ook paarden hebben hun gevoelens Jan
een mooie tafereeltje
prettige dag
Dankjewel, Willy, goed weekend verder.
De paardenknuffel 🙂 Goed opgemerkt Jan. Hopelijk is het binnenkort voor de mensheid ook weer veilig om te doen
Als dat zou kunnen. 🙂
Smok, zeggen ze hier in het Groningse. 🙂 Ik zag dat laatst ook twee paarden doen. Die waren in de rui, of hoe zeg je dat, de wintervacht moest eraf. Misschien dat ze jeuk hadden? Het ziet er lief uit!
Het zal ongetwijfeld een andere functie hebben dan het troostende kusje wat ik ervan heb gemaakt. 🙂
Beautiful horses.
Such beautiful animals.
Veel over deze dieren weten we eigenlijk niet…
Mooi blog!
Vrolijke Voorjaarsgroet,
Dankjewel, Rob. Ik kan er niks aan doen, maar je krijgt toch weer een regenachtige groet retour. 🙂
Wat een lief gezicht Jan, je moet het maar net even zien hè?
Bij het fotograferen in het buitengebied komt altijd een zekere mate van geluk kijken, Edward. Dit was weer zo’n geluksmomentje, waarop een fotoserie met de laatste foto ineens een verhaaltje krijgt. En daar geniet ik van.
Grappig. Pure paardenliefde 🐎💛🐎
Grappig …? Ik zou het eerder lief noemen. 😉
In grappig zit het woord lief toch vervat?
Oké, dat kan …, maar dat is niet mijn eerste associatie bij grappig. Grappig is om te lachen, dat kan om van alles zijn. Dan zou ik persoonlijk nog eerder kiezen voor vertederend. 🙂
Je hebt gelijk. Maar toch zie ik er ook de grappige kant van in bij die paardenliefde.
Dat is ook zeker waar. Zullen we het er dan maar op houden dat het grappig én lief is …? ;-0
Hoe ze met elkaar omgaan… wij zeggen hier een “totte”… een “toezeke”….. 🙂
‘Totte’ … dat ken ik nog van ‘De wilde boerndochtere’van Ivan Heijlen – https://youtu.be/_5oizJbVUnE
“Hee schon wijveke, ge wit da’k a gere zie, loat ne keer zien oe gem da gij mij zie
Totte mij, totte mij, totte mij, totte mij, mej al a kracht, doen ’t dan, doen ’t dan, schon wijveke, schon wijveke.”
aha…je kent de zanger uit het Meetjesland! Nostalgie… waren de zangers van “Oerend hard” Friezen… ? Dat hebben wij grijsgedraaid in de motorclub?
Nee, Normaal kwam uit de Achterhoek in het oosten van ons land.
ach zo… dank je voor de info Jan!
Ah sa leaf. Jo hawwe dat wer goed opmurken Jan!
Ja, moai no!? Tige tank. 🙂