De bordjes zijn verhangen

Eigenlijk zou ik moeten zeggen ‘De bordjes zijn weer vervangen‘. Het begint namelijk gewoonte te worden, dat ik iedere warme zomer weer het nodige aan kracht moet inleveren. Ook dit jaar was het weer flink raak. Zo lang de warmte aanhield, lukte het nog wel om in rustig tempo gewoon mijn dingen te blijven doen. De kille en regenachtige week die in september op de warmte volgde, was er echter teveel aan. Dat was reden om me even helemaal terug te trekken en internet even helemaal te laten voor wat het was …

Ik was te moe om wat dan ook te doen. Zelfs het weblog van mijn fotomaatje Jetske, heb ik de afgelopen anderhalve week niet gelezen. Terwijl we gistermiddag tijdens onze eerste gezamenlijke fotokuier sinds eind juni genoeglijk zaten bij te praten, heb ik Jetske beloofd om deze week de draad weer op te pakken. Deze eerste bijdrage is de aanzet daartoe …

Een vast ritme zal er nog niet direct in zitten. Zowel met schrijven als met lezen doe ik het voorlopig nog even rustig aan. Aan goede wil ontbreekt het niet, maar het gaat het me zeker niet lukken om al jullie blogs van de afgelopen tijd alsnog te lezen. De komende dagen hoop ik wat gemiste kansen om er eens uit te vliegen in te kunnen halen met nog eens een ritje op de iLark …

In een volgend blogje kom ik terug op de teksten en de prachtige buizerd, die ik gisteren in het voorbijgaan heb vastgelegd.

Drie van drie

In de derde van drie foto’s van de koepel in de Ecokathedraal richten we de blik omhoog. Naar de plek waar het licht uit de voorgaande foto’s vandaan komt, het ‘rookgat’ midden in het dak van het bouwwerk …

Twee van drie

Vandaag de tweede van drie zwart-witfoto’s die ik in de Ecokathedraal bij Mildam heb gemaakt van de koepel, een bouwwerk dat in 2017 is gestapeld van losliggende stoeptegels …

Eén van drie

Naar mate de zomerwarmte langer aanhoudt, nestelt hij zich dieper in mijn systeem. De tijdelijke dipjes in de temperatuur maken het er daarbij niet beter op, want juist die voortdurende schommelingen, verhinderen de gewenning aan een bepaalde temperatuur en luchtvochtigheid.

Na mijn lekkere ritje op de iLark op dinsdagochtend, werd ik de afgelopen dagen weer ruw op mezelf teruggeworpen. Vermoeidheid en krachtsverlies in mijn benen zijn dusdanig groot, dat ik zelfs mijn tweewekelijkse afspraak met Jetske voor vandaag heb moeten cancelen. En dat zegt wel wat, want dat doe ik niet snel.

Omdat het de komende dagen opnieuw warmer wordt, heb ik besloten het me dit weekend maar eens makkelijk te maken. Vandaag en de komende dagen steeds één zwart-witfoto van een drieluik …

Gezellig treffen bij Mildam

Gistermorgen had ik het genoegen om Ria rond te mogen leiden in de Ecokathedraal bij Mildam. Na een leuke eerste kennismaking zijn we meteen begonnen aan onze rondgang door het levenswerk van Louis le Roy …

Gezellig pratend en fotograferend, waren we bij ‘de rustplaats’ achter de twee torens terecht gekomen, voordat ik het in de gaten had. Om mijn onderdanen even wat rust te gunnen, hebben we daar – uitkijkend over het weiland – enige tijd genoeglijk zitten praten …

Nu ik zo ver was, wilde ik ook graag de uitdaging aangaan om helemaal achter in de Ecokathedraal het hoogste en oudste deel te bereiken, vertrouwde ik Ria toe. Het voelde goed om korte tijd later voor het eerst sinds ruim een jaar weer op de ca. 4 m hoge ‘ruïnes’ te staan …

Bedankt voor je fijne gezelschap. Ria. Ik vond het niet alleen erg gezellig, het was voor mij ook weer een goede lichamelijke oefening. Samen loopt het daar vaak net wat lichter en kom ik er verder dan alleen.

Ergens in de Ecokathedraal

Vandaag reis ik weer eens af naar mijn geliefde Ecokathedraal bij Mildam. Meestal ben ik daar alleen, maar vandaag heb ik er een afspraak. Nu eens niet met een Belg, zoals bij voorgaande ontmoetingen, maar met iemand met wie ik contact heb via Bluesky

Hoewel ik ze gisteren bewust een rustdag heb gegund, valt er vooraf niks van te zeggen hoe ver mijn onderdanen me vandaag de Ecokathedraal in kunnen brengen. Het zou mooi zijn om weer eens in het oudste en hoogste deel te kunnen komen. Wanneer dat ook vandaag weer te hoog gegrepen blijkt te zijn, dan hoop ik in ieder geval de ‘rustplaats’ te bereiken …

De gazen bol toont ‘de wand met de gekleurde band’. Daar moet ik toch zeker aan toe kunnen komen. En als dat zo is, ben ik daar ook tevreden mee. Een leuke ontmoeting en een goed gesprek staan wat mij betreft vandaag voorop …

Maak er een mooie dag!

Hoera Geslaagd!

Hij wist de spanning er lang in het houden met een herexamen, maar gistermiddag waren we dan toch getuige van de diploma-uitreiking van onze oudste kleinzoon …

Wij staan bepaald niet bekend als kerkgangers, maar omdat het Stedelijk Gymnasium in Leeuwarden de diplomering traditioneel organiseert in de Grote of Jacobijner Kerk, maakten we daar gisteren graag een uitzondering op. Aafje zag voorafgaand aan het officiële gedeelte kans om Tijmen t.g.v deze heugelijke gebeurtenis een gegraveerde pennenset te geven, zodat hij zijn diploma kon ondertekenen met een pen van pake en beppe …

Het zal na afloop ongetwijfeld nog lang gezellig geweest zijn, maar daar hebben wij ons niet meer aan gewaagd. Terwijl de gediplomeerde vandaag met een aantal vrienden begint aan een Interrail-avontuur, pak ik een rustdag …