Anderhalve week nadat ik in het plas-drasland aan de Wolwarren bij Oudega de tureluur had gefotografeerd die hier gisteren te zien was, stond ik ver weg en toch dichtbij die plek, aan de rand van een ander stuk plas-dras.
De Noarderkrite is een stuk hooiland van It Fryske Gea aan de zuidkant van de Wijde Ee. Het is onderdeel van natuurgebied Petgatten De Feanhoop bij De Veenhoop …
Tegen het hek leunend, liet ik mijn blik langzaam over het veld glijden. Het tilde er bepaald niet op van de vogels, om maar eens een goed Friesisme te gebruiken. Meer naar links lieten af en toe een paar kieviten van zich horen, maar wat me na een tijdje het meest interesseerde, was het kenmerkende waterfluitje van de wulp …
Terwijl ik me bijna meer liet leiden door mijn gehoor dan mijn gezicht, richtte ik mijn camera na enige tijd op een vage donkere vlek op grote afstand in het natte land. Op het beeldscherm kon ik niet meteen zien wat het was, maar dat werd al heel snel duidelijk …
Vlak nadat ik de bovenstaande foto had gemaakt, kwam het waterfluitje ineens in beweging. Naar kruishoogte stijgend, vloog hij in een ruime bocht om me heen. Daarna zag ik de wulp in een mooie lange glijvlucht in oostelijke richting uit het zicht verdwijnen. Mijn dag was weer goed. Tureluurs zie ik hier maar weinig, maar de wulp krijg ik normaal gesproken nog minder te zien. Met de foto’s van deze wulpse glijvlucht ben ik dan ook erg blij …
Dan nog even dit …
Aan het begin van dit logje schreef ik, dat ik ver weg en toch dichtbij de plek was waar ik de tureluur had gefotografeerd. Hemelsbreed is de afstand 1,2 km. Maar om daar met de auto van A naar B te komen, ben je 18,3 km onderweg. De dichtstbij zijnde brug om aan de andere kant van de Wijde Ee te komen ligt namelijk in Drachten. Dat soort gekkigheidjes kom je in ons mooie Fryslân overigens wel vaker tegen …
Afanja's Weblog 