’t Is nat …

’t Is koud …

En d’r is geen vis vandaag …

Dan maar weer verderop kijken …

’t Is nat …

’t Is koud …

En d’r is geen vis vandaag …

Dan maar weer verderop kijken …

Meestal vliegen reigers al op als ze ook maar het idee hebben, dat een passerende automobilist gas mindert en mogelijk van plan is om te stoppen …

Vandaag was dat eens anders. Terwijl ik na een kuiertje in De Deelen huiswaarts reed, zag ik al op grote afstand een reiger langs een sloot scharrelen …

Meteen nam ik gas terug en liet ik de auto langzaam uitrollen, waarna ik hem met de rechter wielen in de berm parkeerde …

Tot mijn niet geringe verbazing bleef de reiger volledig opgaan in zijn dagelijkse bezigheid: vissen …

Het was duidelijk geen bange blauwe reiger, want heb ik hem welgeteld 16 minuten lang kunnen observeren en fotograferen …

Ik had vandaag meer geluk dan hij, want hij heeft al die tijd niets gevangen, terwijl ik er een paar aardige foto’s aan heb overgehouden. 🙂
Terwijl felle buien en zonnige momenten elkaar afwisselden, kwam ik vrijdagmiddag tijdens een ritje over het Friese land weer eens over de Fjûrlânswei bij Aldeboarn …

Aan de westkant was het meeste maïs al van het land gehaald, meer naar het oosten stond nogal wat maïs, daar liep ook een grote zilverreiger door een weiland te paraderen …

Hij passeerde een blauwe reiger, die in hetzelfde perceel stond, alsof hij er niet was, verschil moet er tenslotte blijven …

Aan de andere kant van de weg was het druk in de landerijen. Behalve koeien stonden daar ook nog een zilverreiger en enige tientallen kieviten …

De kieviten verzamelen zich hier en eten hun buikje nog eens goed rond, voordat ze naar het warme zuiden vertrekken …

Terwijl sneeuw in grote delen van ons land al dagenlang voor grote overlast zorgde, bleef Fryslân grotendeels gevrijwaard van sneeuw. Meer dan enkele vlokjes hebben we hier de afgelopen week niet gehad. Een kaartje van het KNMI laat mooi zien dat er in grote delen van Fryslân op 24 december slechts sprake was van een gebroken sneeuwdek …

Afgelopen nacht hebben we voor het eerst weer eens enige sneeuw van betekenis gehad, zodat we met een gesloten sneeuwdek van een centimeter of drie op de valreep toch nog een witte kerst hebben …

De vogels in ons tuintje komen de winter wel door. Dagelijks vullen we de mondvoorraad voor onze gevleugelde vrienden aan met zaad, broodkruimels en een appeltje …

Buiten stad en dorp hebben de vogels het een stuk moeilijker. Vooral voor de vissers zijn het zware tijden …

Een paar blauwe reigers en een paar zilverreigers (eentje was net de bocht om) waren vrijdagmiddag in de buurt van De Deelen naarstig op zoek naar een hapje …

Een stuk verderop lukte het een grote groep eenden om een stuk water open te houden, schaatsers scheerden rakelings langs het grote wak …

Ik sluit af met een lampionnetje en een in de zon schitterend druppeltje. De kortste dag ligt weer achter ons, vanaf nu zal het langzaam maar zeker elke dag weer wat langer licht zijn …
