Na korte tijd voerde de fietstocht ons langs een meertje. Dit moest wel haast het laagste punt van het eiland zijn, bedacht ik me. Niet veel verder passeerden we een hoge duinenpartij. Dit zou, na het vermaarde Kaapsduin bij West-Terschelling, best eens het hoogste punt van Terschelling kunnen zijn. Hoewel het zicht er i.v.m. het grijze weer niet echt toe uitnodigde, besloten we toch de klim naar boven te wagen …
◊
◊
De wolkenband die op dag 1 in hoog tempo over ons heen was gedreven, had op dag 2 plaatsgemaakt voor vette grijze wolken die als een dikke deken over het eiland hingen. Na de koffie besloten we een fietstochtje te maken. Dat kon ik toen nog, mede omdat de fietsverhuurder me een uitstekende e-bike mee had gegeven …
Het eerste dat we tijdens de rit onderweg tegenkwamen was de weergeit, die leek te twijfelen of hij binnen zou blijven of dat hij toch maar de wei in zou gaan. Misschien hadden we het resultaat van zijn overwegingen even hadden moeten afwachten …
Afanja's Weblog 