En de varkens …, zij ploegden voort

Vandaag nog even wat foto’s van de varkens die in de buurt van Aldeboarn druk bezig waren met het ploegen van een weiland. Geertsines had de varkens al een paar dagen voor mij gespot, hij vermoed dat het gaat om Tamworth-varkens





Het zijn echte scharrelvarkens die goed tegen kou en warmte kunnen en het liefst vaak en veel in de grond wroeten. Maar de boog kan niet altijd gespannen staan, daarom hebben ze ook een aantal schuilhutten tot hun beschikking waar ze lekker in of bij kunnen liggen slapen …





Terwijl een groot deel van de varkens druk bezig was met het ploegen van het veld, nam dit viertal het er lekker van in het voorjaarszonnetje. Ik vermoed dan ook dat ze het ploegwerk in ploegendienst doen …





Eén van de varkens kwam intussen met zijn snuit diep in de grond langzaam mijn kant op …





Even nam het schrandere dier de tijd om mij te begroeten en me eens goed op te nemen met zijn varkensoogjes …





Lang duurde dat niet. Als snel ging de snuit de grond weer in, want er moest nog heel wat gebeuren …




Varkens in de wei

Eigenlijk had ik stiekem gehoopt om donderdag tijdens het mooie voorjaarsritje ergens een eerste koppel koeien in weiland te kunnen fotograferen, maar dat zat er niet in. Er wachtte me echter wel een andere verrassing …





Ik heb het gisteren wellicht een beetje overdreven door ze zwijnen te noemen, maar in de buurt van Aldeboarn trof ik in een weiland aan de Fjûrlânswei ineens wel een groep varkens in een weiland aan …





Wat een prachtig gezicht om die dieren te zien wroeten! Dat is nog eens wat anders dan grote hoeveelheden varkens die hun leven vrijwel zonder bewegingsvrijheid in een stinkende megastal moeten doorbrengen …





Een heel stuk verderop in het weiland kon ik nog net een paar zeugen met jongen ontwaren. Die waren volgens mij net aangevoerd met een grote aanhangwagen, waarna ze net als de andere varkens meteen begonnen te wroeten …





Terwijl er op de achtergrond telefonisch overleg werd gevoerd (hopelijk niet met elkaar), scharrelden op de voorgrond een paar varkens onverstoorbaar verder …





– morgen meer –

 

Zilverreigers, ganzen en koeien

Vandaag het slot van het drieluik dat ik afgelopen dinsdag heb kunnen maken in de buurt van Aldeboarn. Na de twee koeien met het pasgeboren kalfje en de mooie witte buizerd zijn we nu toegekomen aan de zilverreigers, ganzen en koeien, die zich rondom de Fjûrlânswei (kaartje Google Maps) ophouden in de weilanden ten noorden van De Deelen …





De ganzen bieden sinds enkele weken alweer een vertrouwd beeld in deze omgeving, het zijn er intussen geen honderden meer, maar vele duizenden. Dinsdag zag ik hier ook de eerste grote zilverreigers door de weilanden paraderen …





Eerst één, toen twee, en al gauw kon ik vier grote zilverreigers tegelijk de foto zetten. Verdeeld over een aantal weilanden heb ik er in een kwartiertje tijd zeker vijftien stuks kunnen tellen. Zoveel had ik hier nog niet eerder bijeen gezien …





Zo af en toe vloog er in de omringende weilanden ergens een groep ganzen op. Toen ik mijn camera op zo’n opvliegende groep richtte, kreeg ik behalve ganzen en zilverreigers ook koeien in beeld …





Grote groepen ganzen zijn in deze omgeving niet vreemd, maar zoveel ganzen en koeien bij elkaar in één beeld maakt dit voor mijn gevoel toch wel tot een vrij uitzonderlijke situatie …





Meestal worden de weilanden hier pas bevolkt door grote groepen ganzen als de koeien al op stal staan. Dit jaar zijn de ganzen er vroeg bij. De grote zilverreigers vormen het toefje slagroom op de taart …




De eerste reeën

Heel apart …
Eigenlijk had hier een logje moeten staan over een fotokuiertje van zaterdagmiddag met wat foto’s van de laatste libellen van dit jaar, maar om de een of andere ondoorgrondelijke reden verschijnen de betreffende foto’s niet. Maar niet getreurd, ik heb recentelijk ook de eerste reeën weer gesignaleerd en gefotografeerd, en geloof het of niet, maar die foto’s verschijnen gek genoeg wel …

Donderdagmiddag reed ik weer eens over de Fjûrlânswei bij Aldeboarn. Aan het begin van het weggetje stonden twee reeën vlak naast de weg in het weiland. Zodra ik mijn auto in de berm had laten uitrollen, gingen ze er vandoor. De hinde bleef halverweg het weiland staan om mij nog eens even in ogenschouw te nemen …

De bok volgde met rustige, bijna statige pas …

Toen de hinde zich weer bij hem had gevoegd en lekker tegen hem aan begon te schurken, heb ik mijn weg vervolgd om ze hun rust te gunnen …

Maïsoogst

Dankzij het mooie droge herfstweer is het topdrukte op het platteland momenteel. Vrijwel elke veehouder is bezig met het maaien, schudden of wiersen van het gras, en waar mogelijk wordt de maïs geoogst. Dat laatste was vandaag ook het geval aan de Fjûrlânswei bij Aldeboarn …

De zware New Holland FX58 hakselaar stond werkloos in een hoek van de akker. Mogelijk was het land toch nog te nat voor deze zware jongen …

De oogst werd in elk geval van het land gehaald met een tweetal rupsvoeruigen …

Er werd een lichter type hakselaar gebruikt …

Hij was niet alleen lichter, maar reed ook op rupsbanden …

Op naar het begin van de akker …

Daar wordt de lading gelost door de rupsvoertuigen …

Het laatste deel van de route naar de boerderij gaat per tractor en wagen …

En dan begint de hakselaar weer aan een volgende – ARBO-technisch niet echt verantwoorde – ronde …