Terug in de haven

Ruim 2,5 uur nadat we waren vertrokken, voeren we opnieuw langs Hotel Princenhof …

Rechts ligt de camping met een aantal ligplaatsen, waar op dat moment o.a. een skûtsje afgemeerd lag. Links ligt het eerste deel van de jachthaven, daar legde de excursieboot aan bij de steiger die daarvoor gereserveerd is …

Met dank aan de gids en de schipper verlieten we de excursieboot ‘de Blaustirns’. Het was de eerste keer dat ik er een excursievaart had geboekt, maar ik denk niet dat het de laatste keer zal zijn …

We liepen langs een jonge vrouw die met haar hele hebben en houden aan bagage op de wal stond. Op een bootje waren twee mensen bezig. Zul je net zien dat je huisje onbereikbaar is, omdat je bootje dienst weigert …

Terug bij de auto besloten we nog even naar een plekje met zicht op de Jan Durkspolder te rijden. Daar aten we onze broodjes op en dronken we wat frisdrank. Bijna 20 km in ruim 2,5 uur, een tijd waarin we ogen en oren tekort kwamen. Het was echt mooi en leerzaam om de Alde Feanen zo vanaf het water te beleven …

Earnewâld komt in zicht

We voeren over de Geau in oostelijke richting terug maar het hart van de Alde Feanen. Een tijdlang hing er een grote, goeddeels witte buizerd cirkelend boven het polderland …

Een stuk verderop vlogen er aan de zuidkant van het water een paar wulpen op uit een weiland. Het waren tot nu toe de eerste en laatste wulpen die ik dit jaar zag. De laatste dieren die we die dag vanaf de boot zagen, waren een drietal reeën en een handvol ganzen in de verte …

Terwijl we korte tijd later over de Grutte Krite voeren, zag ik plotseling een vogelkijkhut, waarvan ik het bestaan alleen kende van foto’s en informatie van It Fryske Gea. Deze vogelkijkhut (OpenStreetMap) die de naam ‘Ielgoes’ (Aalscholver) draagt, staat op poten midden in het water en is dus alleen per boot bereikbaar …

We verleggen de koers nog eenmaal naar noordelijke richting om daarna via de Ule Krite terug te keren naar het punt van vertrek …

Al snel zien we de kerktoren van Earnewâld boven de omringende bebouwing uit steken …

– wordt vervolgd

Passage van een skûtsje

In het logje van gisteren werden we ingehaald door twee skûtsjes die samen op één motor voeren. Er voer echter ook een skûtsje onder zeil in ‘de Alde Feanen’ …

Dit is de ‘Doeke van Martena’ een skûtsje dat in 1906 gebouwd is bij Van der Werff aan het Buitenstvallaat. De ‘Doeke van Martena’ is met zijn lengte van 14,92 m één van de kleinste skûtsjes in de IFKS-vloot en heeft als thuishaven Drachten. Misschien waren ze die dag met een groepje passagiers op het water. Het was in ieder geval mooi om ze onder zeil voorbij te zien komen …

– wordt vervolgd

Inhaalmanoeuvre van 2 skûtsjes

Terwijl ik me nog eens omdraaide naar de oversteekplek van de fietspont, zag ik dat twee aan elkaar gekoppelde skûtsjes achter ons aan kwamen …

Ze leken nogal haast te hebben. Het duurde niet lang, voordat ze aan een inhaalmanoeuvre begonnen. Het linker skûtsje was de ‘Lytse Earnewâldster’, op het andere skûtsje heb ik geen naam kunnen ontdekken …

Ze zagen er allebei tiptop uit, goed in de lak en zo te zien allebei met een nieuwe mast. Alsof ze zo van de werf kwamen na groot onderhoud …

– wordt vervolgd

Zicht op bekend terrein

We passeerden een fietspontje. Pas een minuutje later wist ik waar we waren …

We kwamen uit op een strook open water. Bij het zien van de molen aan de overkant viel het kwartje. Dat was de ‘Roekmole’ (OpenStreetMap) op It Eilân-West. We zaten hier aan beide zijden van het water – de Sitebuurster Ee – op het meest westelijke puntje van de gemeente Smallingerland. Toen we na enige tijd de steven wendden om terug te varen naar waar we vandaan kwamen, herkende ik ook het huis bij Sytebuorren (OpenStreetMap)

We voeren terug ‘de Alde Feanen’ in. Bij de fietspont stonden nu een paar fietsers die wilden oversteken vanuit de richting Drachten naar Grou. We zaten hier op het meest zuidwestelijke puntje van ‘de Alde Feanen’ waar ik met de auto ook nog wel eens naar toe rijd, in de hoop er weidevogels aan te treffen …

– wordt vervolgd

Langs molens en een reebok

Er werd nog enthousiast nagepraat over het beeld van de zeearend tussen de ganzen. Wat was dat een bijzonder gezicht! ik bleef intussen mijn ogen wel de kost geven, ook deze groep overvliegende brandganzen waren de moeite waard …

Aan het eind van de Folkertssleat kwamen we voor de tweede keer die dag langs een oeverzwaluwenwand. Het was er rustig en de meeste holletjes zaten ook nog dicht.. Bij de eerste, veel mooiere oeverzwaluwenwand was het een stuk drukker. ik kom daar begin mei nog op terug …

Terwijl ‘de Blaustirns’ geruisloos door het water bleef glijden, voeren we langs een weiland waar een mooie reebok fier om zich heen stond te kijken …

Intussen waren we ongeveer op het verste punt van onze rondvaart. We passeerden o.a. een spinnenkopmolen en een poldermolen in de verte. De zendmast op de laatste foto, moet die van Irnsum zijn, bedacht ik onderweg. Dan zou de kerktoren die van Grou moeten zijn …

– wordt vervolgd

De zeearend en de ganzen

Op de achtergrond was de skyline van Leeuwarden zichtbaar, terwijl we op een afstand van ca. 600 meter nog een laatste blik op het nest van de zeearend konden werpen …

Enkele minuten later voeren we langs eens stuk plasdras-land in de verte. Een flinke groep grauwe ganzen leek het er prima naar de zin te hebben …

Een klein stukje verderop werden we op een prachtige manier verrast. Daar stond heel rustig een nog niet volgroeide zeearend – de gids schatte hem twee jaar oud – bij de ganzen in het water …

Alsof dat nog niet gek genoeg was, schuifelde hij rustig verder naar voren. En ganzen, die deden of ze gek waren en bleven verrassend lang staan waar ze stonden …

Totdat om wat voor reden dan ook de hele groep op een bepaald moment de vleugels spreidde en de hele club de lucht in ging. De zeearend leek gezellig een stukje mee te vliegen …

Het hele spul vloog met een bocht om een groepje bomen heen, ons verbaasd achterlatend …

– wordt vervolgd