Een nieuw bankje voor Bert

Vanaf het vennetje met de gevallen boom vervolgde ik mijn ritje. Via een bekend fietspaadje kwam ik met een omweg terecht op een mij onbekend fietspaadje. Nadat ik over een bruggetje het Alddjip was overgestoken, moest ik me aan het eind van het fietspaadje even oriënteren …

Via it Skjer was ik uitgekomen op de Finne. Door die plattelandsweg te volgen, kwam ik uit bij de westkant van het Oude Bosch bij Bakkeveen. Ik besloot het fietspad naar de Freulevijver (kaartje OpenStreetMap) te volgen. Zonder dat ik er vooraf bij had stilgestaan, reed ik in ’t Oude Bosch langs een bankje. Een bankje met een plaatje …

Ik was er al voorbij, toen ik het me realiseerde. Ik reed een paar meter terug om het bankje en het plaatje eens goed te bekijken. Het was een bekend plekje, maar iets was er anders … Keek ik er misschien wat vreemd tegenaan, omdat ik vanaf een andere kant was gekomen …? En toen zag ik het: er stond een nieuw bankje, ditmaal zonder boompje. Bert heeft een nieuw bankje gekregen …

Ik ben in 2008, 2013 en 2018 ook langs dit bankje gekomen. De eerste twee keer kon ik dat nog lopend doen. In 2018 ben ik er op mijn loopfietsje geweest. Op de foto’s hierboven kun je het bankje en de boom in de loop der jaren zien veranderen. In 2013 heb ik onder de titel ‘Grensoverschrijdend gedrag’ nog eens iets geschreven over het bankje. Daar kreeg ik een paar keer een mooie reactie op van nabestaande Hiltje Wuite-Harmsma. Waarom er nu een nieuw bankje is geplaatst, weet ik niet …

‘Leven is reizen en de weg is kort.’ Het is inderdaad waar, die weg is kort. En we zijn er onlangs weer eens op gewezen dat de weg steeds korter wordt. Ik heb er een tijdje fijn zitten mijmeren, voordat ik mijn pad vervolgde.

Het bos in

Vandaag neem ik jullie mee het bos in. En dat zal de komende tijd wel vaker gebeuren, want ik heb dit najaar intussen diverse boswandelingen gemaakt. Deze eerste boswandeling heb ik gemaakt op 17 oktober jl., dat was met 20,1 ºC de laatste warme dag van dit jaar …

De plaats van handeling was ‘het Oude Bosch’ tussen Wijnjewoude en Bakkeveen. Het was een stralende dag, maar het bos ademde duidelijk de eerste tekens van de naderende herfst …

Ook lager bij de grond was dat merkbaar. Ik heb al eerder geschreven dat ik maar weinig paddenstoelen heb gezien dit jaar. Deze twee grote stinkzwammen stonden zo prominent naast het pad, dat ik ze niet kon missen …

Even laten komen we aan bij het welbekende bankje ter herinnering aan Bert Wuite met die prachtige tekst “Leven is reizen en de weg is kort”. Dit bankje heb ik al in 2008 tijdens een fotokuier ontdekt. In oktober 2013 heb ik onder de titel ‘Grensoverschrijdend gedrag’ het verhaal achter dit bijzondere bankje nog eens uit de doeken gedaan …

Omdat onze weg nog vrij lang is, blijven we hier niet te lang zitten. We vervolgen onze weg en daarbij richten we regelmatig we de blik even omhoog, hopend op het verschijnen van een mooie jacobsladder. Dat valt echter tegen, de zon krijgt teveel kracht en verdrijft de minuscule vochtdruppeltjes uit de lucht …

En dan komt het doel van deze kuier in zicht: de Freulevijver …

En zo kon ik mijn fotomaatje eindelijk na 12 jaar wandelen kennis laten maken met dit bijzondere stukje Fryslân dat een rijk verleden met adellijke invloeden heeft …

– wordt vervolgd –