Tagarchief: leven-is-reizen

Een nieuw bankje voor Bert

Geplaatst op door

Vanaf het vennetje met de gevallen boom vervolgde ik mijn ritje. Via een bekend fietspaadje kwam ik met een omweg terecht op een mij onbekend fietspaadje. Nadat ik over een bruggetje het Alddjip was overgestoken, moest ik me aan het eind van het fietspaadje even oriënteren …

Via it Skjer was ik uitgekomen op de Finne. Door die plattelandsweg te volgen, kwam ik uit bij de westkant van het Oude Bosch bij Bakkeveen. Ik besloot het fietspad naar de Freulevijver (kaartje OpenStreetMap) te volgen. Zonder dat ik er vooraf bij had stilgestaan, reed ik in ’t Oude Bosch langs een bankje. Een bankje met een plaatje …

Ik was er al voorbij, toen ik het me realiseerde. Ik reed een paar meter terug om het bankje en het plaatje eens goed te bekijken. Het was een bekend plekje, maar iets was er anders … Keek ik er misschien wat vreemd tegenaan, omdat ik vanaf een andere kant was gekomen …? En toen zag ik het: er stond een nieuw bankje, ditmaal zonder boompje. Bert heeft een nieuw bankje gekregen …

Ik ben in 2008, 2013 en 2018 ook langs dit bankje gekomen. De eerste twee keer kon ik dat nog lopend doen. In 2018 ben ik er op mijn loopfietsje geweest. Op de foto’s hierboven kun je het bankje en de boom in de loop der jaren zien veranderen. In 2013 heb ik onder de titel ‘Grensoverschrijdend gedrag’ nog eens iets geschreven over het bankje. Daar kreeg ik een paar keer een mooie reactie op van nabestaande Hiltje Wuite-Harmsma. Waarom er nu een nieuw bankje is geplaatst, weet ik niet …

‘Leven is reizen en de weg is kort.’ Het is inderdaad waar, die weg is kort. En we zijn er onlangs weer eens op gewezen dat de weg steeds korter wordt. Ik heb er een tijdje fijn zitten mijmeren, voordat ik mijn pad vervolgde.

Het bos in

Geplaatst op door

Vandaag neem ik jullie mee het bos in. En dat zal de komende tijd wel vaker gebeuren, want ik heb dit najaar intussen diverse boswandelingen gemaakt. Deze eerste boswandeling heb ik gemaakt op 17 oktober jl., dat was met 20,1 ºC de laatste warme dag van dit jaar …

De plaats van handeling was ‘het Oude Bosch’ tussen Wijnjewoude en Bakkeveen. Het was een stralende dag, maar het bos ademde duidelijk de eerste tekens van de naderende herfst …

Ook lager bij de grond was dat merkbaar. Ik heb al eerder geschreven dat ik maar weinig paddenstoelen heb gezien dit jaar. Deze twee grote stinkzwammen stonden zo prominent naast het pad, dat ik ze niet kon missen …

Even laten komen we aan bij het welbekende bankje ter herinnering aan Bert Wuite met die prachtige tekst “Leven is reizen en de weg is kort”. Dit bankje heb ik al in 2008 tijdens een fotokuier ontdekt. In oktober 2013 heb ik onder de titel ‘Grensoverschrijdend gedrag’ het verhaal achter dit bijzondere bankje nog eens uit de doeken gedaan …

Omdat onze weg nog vrij lang is, blijven we hier niet te lang zitten. We vervolgen onze weg en daarbij richten we regelmatig we de blik even omhoog, hopend op het verschijnen van een mooie jacobsladder. Dat valt echter tegen, de zon krijgt teveel kracht en verdrijft de minuscule vochtdruppeltjes uit de lucht …

En dan komt het doel van deze kuier in zicht: de Freulevijver …

En zo kon ik mijn fotomaatje eindelijk na 12 jaar wandelen kennis laten maken met dit bijzondere stukje Fryslân dat een rijk verleden met adellijke invloeden heeft …

– wordt vervolgd –

 

Grensoverschrijdend gedrag

Geplaatst op door

Een paar maal per jaar probeer ik mezelf uit te dagen tot enig grensoverschrijdend gedrag. Als mijn onderdanen en de weersomstandigheden het toelaten, begin ik dan een fotokuier die eigenlijk te lang voor me is. Vorige week maandag was het weer eens zo ver. Op die stralende dag besloot ik voor het eerst sinds jaren weer eens een poging te ondernemen om bij de Freulevijver bij Bakkeveen (kaartje Google Maps) te komen …

131001-1455x

Voor iemand die gezond van lijf en leden is, stelt dat met een afstand van 900 meter (en nog 100 meter meer tot aan het prieeltje) niet zoveel voor, maar ik red dat alleen als ik een topdag heb. En die had ik vorige week maandag …

131001-1439x

De laatste keer dat ik deze wandeling heb gemaakt, dateert van november 2008. Op die dag ontdekte ik dat er halverwege de parkeerplaats en de Freulevijver een herdenkingsbankje staat ter herinnering aan Bert Wuite. Ik herinner me, dat ik daar indertijd met bijdragen van Hendrika (toen al boerin) en Geert (toen nog Heidehipper) nog een logje aan heb gewijd. Helaas is dat weblog inmiddels al geruime tijd ter ziele, maar het bankje staat er gelukkig nog steeds, en dat kwam me zowel op heenweg als op de terugweg zeer goed uit …

131001-1444x

De prachtige tekst op het bankje stemt nog steeds tot nadenken …

131001-1445x

Kijkend naar de verkleurende bladeren die vrijwel roerloos vlak boven me hingen, heb ik een tijdlang lekker op het bankje zitten mijmeren,  Het bankje was een soort kantelpunt in deze fotokuier: het was een kwestie van doorzetten tot aan de Freulevijver òf nu omkeren. Hoewel het eerste deel van de wandeling intussen al goed voelbaar was in mijn bovenbenen, besloot ik toch voor de eerste optie te kiezen. Op deze dag zou ik het met pijn en moeite kunnen redden om er te komen en dan ook nog weer de terugweg naar de auto te volbrengen … Het is maar zeer de vraag of ik volgend jaar nog eens een herkansing krijg, bedacht ik me …

131001-1402x

En dus besloot ik mijn kuier voort te zetten. “Leven is reizen en de weg is kort”, maar ik had nog een lange weg, of beter gezegd een lang pad te gaan om mijn doel van die dag te bereiken …

131001-1440x

Uiteindelijk kreeg ik het prieeltje op de oever van de Freulevijver in de verte in zicht. Even genieten van het uitzicht en dan door naar de andere kant van de vijver om even van mijn welverdiende rust te genieten in het prieeltje …

131001-1436x

De Freulevijver is van oorsprong een klein meertje, dat is ontstaan als gevolg van een dijkdoorbraak van het Koningsdiep, een kleine rivier die op enkele honderden meters ten noorden van de vijver stroomt. Jonkvrouw Eritia Lycklama à Nijeholt liet die waterpartij rond 1900 vergroten. Op de oever werden een theekoepel en een botenhuis gebouwd, zodat er gepicknickt en gevaren kon worden. Het theekoepeltje en het botenhuis zijn intussen al lang verdwenen. Wat nog rest is een min of meer natuurlijk prieeltje op de plek waar vroeger de theekoepel stond. Op de bovenstaande foto is het prieeltje zichtbaar boven de houten walbeschoeiïng …

131001-1435x

Morgen zal ik hier in het kader van Skywatch Friday wat fraaie weerspiegelingen van dit prachtige plekje tonen. Laat ik alvast zeggen, dat het de lange wandeling en bijna een week lang last van mijn benen weer ruimschoots waard was …

131001-1429x