De bladeren van de hosta bij de vijver hebben hun glans nog niet helemaal verloren, maar er zijn inmiddels wel grote gaten in gevallen …
Eén van die gaten biedt een mooi doorkijkje naar het beeldje aan de andere kant van de vijver …
Met de tweede bloei van de dotter is het nu toch echt afgelopen …
Voorgaande jaren waren het vooral vuurjuffers en azuurjuffers die zich in ons tuintje lieten zien. Dit jaar gaat die eer naar de houtpantserjuffer. De eerste liet zich op 15 juli fotograferen, toen dacht ik nog dat het waarschijnlijk om een eenmalig bezoek zou gaan. Niets was minder waar, want sindsdien laten ze zich regelmatig zien …
De bloemen van één van de hosta’s bij de vijver vormen de favoriete landingsplek …
Op 21 juli -één van de mooiste dagen van de maand- zaten er zelfs twee houtpantserjuffers tegelijk op de hosta …
Eén van de twee was bereid om me recht van voren even heel dichtbij te laten komen voor een paar portretfoto’s …
Tot slot nog even een close-up van de facetogen en het bekkie in een uitsnede van één van de foto’s …
Rond het middaguur waren we weer thuis na een heerlijk weekendje in het zinderend warme Drenthe. De komende tijd zal ik hier af en toe wel wat foto’s van dit uitstapje laten zien, maar terwijl ik vanmiddag bezig was met het sorteren van de foto’s, werd ik ingehaald door de actualiteit …
Even kwam er een verkoelend briesje binnen door de openstaande schuifpui, vrijwel meteen drong de geur van een verfrissend buitje zich op aangename wijze aan me op. Een blik door het raam leerde me dat het zachtjes, heel zachtjes, regende …
Meteen heb ik de foto’s gelaten voor wat ze waren, en heb ik de macrolens op de camera geklikt. Nog geen minuut later zat ik op mijn krukje achter in de tuin bij een van de hosta’s, waar de regendruppels altijd zo heerlijk rond op blijven liggen …
De meeste regen verdampte vrijwel meteen, zodat de tuin er nauwelijks nat van werd. Maar de prachtige parelende druppels waren een lust voor het oog en deden een heerlijke geur uit de tuin opstijgen …
Een klein vliegje, dat hier wellicht de laatste dagen in de schaduw heeft gezeten om de ergste warmte te ontlopen, zat nu onder het blad te schuilen …
Het warme weer van de laatste dagen hakt er in lichamelijk opzicht weer behoorlijk in. ’s Zomers voel ik me over het algemeen het best bij temperaturen van zo’n 20 tot 23 graden, maar nu de warmte zo vroeg komt, is mijn lichaam daar nog niet op ingesteld. Als gevolg van de MS is mijn inwendige thermostaat namelijk defect geraakt. Daarom heb ik me gistermiddag na afloop van mijn ritje door de Friese weiden hoofdzakelijk in de schaduw opgehouden …
Dat lukte natuurlijk weer niet helemaal, want toen er op een zonnig plekje bij de vijver een zweefvlieg neerstreek op een hosta, moest die natuurlijk wel even op de korrel worden genomen …
Speciaal voor dergelijk momenten heb ik sinds vorige week een plastic krukje voor het grijpen. Af en toe eens even een moment neerknielen om een bloemetje of een beestje te fotograferen, is nog wel te doen. Maar als het wat langer duurt, dan kost dat me zeker met de huidige temperaturen erg veel kracht. Zo’n krukje is dan reuze handig, omdat ik het me daarmee ook nog eens een stuk makkelijker maak om de camera stabiel te houden, want dat is toch wel een eerste voorwaarde voor scherpe macro-opnamen …
In samenspel met een gewillig model leverde dat gistermiddag een aantal strakke opnamen op van de eerder genoemde zweefvlieg. Hij had de hosta verkozen als uitvalsbasis, van waaruit hij passerende insecten naar het leven leek te staan. Na elke korte aanvalsvlucht zocht hij weer een plekje op een van de bladeren van de hosta. Zo kreeg ik alle gelegenheid om een serie portretten te maken, met als hoogtepunt de onderstaande foto, waarop zelfs het rasterwerk van zijn facetogen goed te zien is …
En vandaag … Vandaag staat er weer heel wat anders op het programma. We komen in de eindfase van onze tweede jaargang in de rietteelt. De rietteler is momenteel bezig met het binden van het riet. Daar heb ik vorig jaar ook al wat videobeelden van geschoten, maar daar was ik niet tevreden over, en dus gaan we vanmiddag in de herhaling. Even doorzetten, en daarna twee dagen rust, waarin ik me kan voorbereiden op een volgend hoogtepuntje. 🙂
Afanja's Weblog 