Ik heb eerlijk gezegd geen idee wat voor vlieg dit is …
Maar ik weet wel dat hij op een in de wind heen en weer wiegende boterbloem zat …
Tagarchief: macro
Kleine vuurvlinder op de hei
Behalve dat het me in mijn werkzame leven jaarlijks een vrije dag opleverde, heb ik met Koninginnedag eigenlijk nooit iets gehad. Met Koningsdag is dat al niet anders. En met de nieuwe datum die voor deze nationale feestdag is gekozen, is het ook allerminst beter geworden. Wat mij betreft mag die Koningsdag meteen worden afgeschaft als nationale feestdag, waarop in principe iedereen een vrije dag heeft, ten faveure van Bevrijdingsdag. Voor mijn gevoel bindt Bevrijdingsdag ons als volk veel meer dan dat hele Oranjehuis …
Maar goed, ik zal geen spelbreker zijn bij alle feestgedruis in den lande. De laatste jaren zocht ik op Koninginnedag en later op Koningsdag bij voorkeur even een lekker rustig plekje in de natuur op. Vanmiddag maak ik misschien nog wel even een ritje en een fotokuiertje, maar echt lekker zal dat niet zijn bij een maximumtemperatuur rond de 12 graden …
Mijn eigen rustige bijdrage aan de oranje festiviteiten is ditmaal een kleine vuurvlinder. Slechts enkele minuten nadat ik het blauwtje had gefotografeerd, streek deze kleine vuurvlinder voor me op het pad neer. Hij had een minder fotogeniek plekje uitgezocht dan het blauwtje, maar ja …, deze modellen laten zich sturen noch regisseren, dus ik doe het er met alle plezier meer mee …
Hoe dan ook, maak er een mooie dag van, en eh … hou je veilig! 🙂
Het eerste gezoem
Terwijl ik gisteren aan het eind van de ochtend een bakje koffie dronk op het terras, hoorde ik vrijwel voortdurend het gezoem van bijen bij de blauwe druifjes, die in een bak op de terrastafel staan …
Dat bracht me op het idee om er ’s middags eens goed voor te gaan zitten om voor het eerst dit jaar weer eens wat macrofoto’s te maken …
Het is elk voorjaar weer even wennen om met het macrolensje te werken, maar hoewel de blauwe druifjes af en toe flink heen en weer bewogen in de wind en ondanks het feit dat de bijen zich nauwelijks enige rust gunden, heb ik toch een paar foto’s kunnen maken waar ik best tevreden over ben …
Daarmee verklaar ik het macroseizoen officieel voor geopend. Hoeveel macrofoto’s dat op korte termijn zal opleveren, is o.a. afhankelijk het weer. Met de zon schijnt het voorlopig wel goed te zitten, maar de temperaturen lijken na de uitschieter van gisteren voorlopig weer aan de lage kant te blijven …
Juffertje doet een kunstje
Meestal zie je waterjuffers horizontaal op een blad zitten of aan een stengel hangen. Als ze in verticale stand ergens aan hangen, dan doen ze dat over het algemeen met het kopje naar boven …
Dit juffertje was blijkbaar bezig met zijn ochtendgymnastiek of hij wilde gewoon een kunstje laten zien door bijna in verticale stand op een blad te staan …
Slecht zicht
Na bijna negen jaar bloggen en fotograferen ben ik het stadium waarin ik zweefvliegen aanzie voor wespen of bijen wel voorbij. Maar dat wil nog lang ziet zeggen dat ik alle zweefvliegen uit elkaar kan houden …
Dit exemplaar zou bijvoorbeeld best een blinde bij kunnen zijn, maar dat is allerminst zeker. Door alle stuifmeel dat op zijn ogen blijft plakken, is het in elk geval wel een zweefvlieg met slecht zicht …
Geen wonder dat hij zijn ogen af en toe even moet uitwrijven met zijn voorpootjes, zodat hij daarna weer kan zien wat hij doet en zijn dagelijkse werkzaamheden kan vervolgen …
Soldaatje van oranje
Of het oranjekleurige dikkopje, dat ik hier afgelopen maandag publiceerde ter ondersteuning van het Nederlands elftal, ook maar iets heeft bijgedragen aan de overwinning van Oranje, valt zeer te betwijfelen, maar het heeft in ieder geval geen kwaad gedaan. Omdat Oranje straks in de achtste finale van het WK voetbal moet aantreden tegen Mexico, lijkt me een goed plan om nog maar eens een oranje gekleurd insect in stelling te brengen …
Vandaag is de keuze gevallen op een kleine rode weekschildkever (Rhagonycha fulva), een kever met een lichaamslengte van ongeveer 7 tot 11 millimeter. Hij heeft een oranjerode kleur, de achterste punten van de dekschilden zijn donkerder tot zwart gekleurd. Ook de laatste segmenten van de poten en de antennes en ogen zijn donkerbruin tot zwart gekleurd. De kleine rode weekschildkever is van het rood soldaatje (Cantharis rufa) te onderscheiden door het donkere einde van de dekschilden …
Met de souplesse van de gevoelige antennes, die symbool staan voor de twee snelle spitsen van oranje, en de beschermende schildjes die de verdediging symboliseren, zou het goed moeten komen met oranje, maar makkelijk zal het niet worden in de verzengende hitte van Fortaleza …
Oog in oog met ’n groentje
Het is elk jaar weer een verrassing welke vlinders zich het meest laten zien en fotograferen. Het afgelopen voorjaar heb ik veel meer groentjes gezien en gefotografeerd dan in voorgaande jaren …
Dit exemplaar ging er eens goed voor zitten, toen ik hem heel voorzichtig benaderde met de camera, zodat we een tijdje oog in oog stonden …
Ik zeg dan: vraag niet hoe het kan, maar profiteer en geniet ervan …
Een vlinder die ik dit jaar nog steeds heb gemist, is de distelvlinder. Hopelijk krijg ik die eerdaags ook nog eens voor de lans.
Afanja's Weblog 