Klaarrrr … Af!
Tagarchief: merel
Een merel en een mug
’t Is toch wat … Krijgen we dit jaar dankzij de schrikkeldag een dagje extra, is het weer zo’n grijze en grauwe dag waar je als fotoblogger eigenlijk net niks aan hebt. Omdat er in deze tijd van het jaar -zeker met dit grijze weer- ook in het buitengebied weinig te beleven valt, vermaak ik me noodgedwongen binnenshuis met het verzamelen en verwerken van wat weercijfertjes van de afgelopen winter. Toen ik tussen de bedrijven door aan het begin van de middag even wat misnoegd naar buiten zat te kijken, streek er een merel in de tuin neer. Van achter de dubbele beglazing kon ik net even een plaatje van hem schieten …
Omdat die dubbele ramen net als autoruiten nogal wat verlies in scherpte tot gevolg hebben, liep ik naar de bijkeuken, waar ik vervolgens voorzichtig de deur opende. Blijkbaar was het nog niet voorzichtig genoeg, want de vogel was meteen gevolgen. Omdat ik toch onderweg was, heb ik toch maar even een klein rondje door de tuin gemaakt …
Toen ik een mugje neer zag strijken op de klimop rond de pergola, ben ik nog weer even naar binnen gelopen om het macrolensje te pakken. De mug was gelukkig wat sportiever van aard dan de merel, want toen ik even later terug was, zat hij nog mooi op hetzelfde plekje. En zo kon ik op deze schrikkeldag dan toch mijn eerste mug van het jaar kieken. Ik weet het …, het zijn niet bepaald perfecte plaatjes geworden, maar ja … het licht was ook weer tamelijk belabberd en bovendien verkeer ik met mijn nieuwe camera nog steeds in de oefenfase … 🙂
Vogels in de tuin
Eigenlijk had ik gehoopt vandaag wat foto’s te kunnen maken van de ijszee op het Wad, maar tot mijn grote spijt heb ik nog niets gehoord van de garagehouder, en dus restte me vandaag weinig anders dan maar wat naar de vogeltjes in de tuin te kijken …
De merel kwam langs om even wat te drinken uit het wak in de vijver, dat vanmorgen voor de tweede maal dichtgevroren was …
Het roodborstje liet zich een paar maal zien bij het goed gevulde voederhuisje …
De vlaamse gaai wipte regelmatig even aan om een pinda te pikken …
Wat rest is hier en daar een lege dop …
De terugkeer van Witte Veder
Op de eerste februari heb ik jullie kennis laten maken met Witte Veder …
Sindsdien had ik hem een tijdlang niet meer gezien …
Vorige week zag ik hem ineens weer bij de vijver zitten …
Aan het begin van de maand had hij duidelijk twee witte staartpennen …
Nu, een vier weken later, lijkt hij nog maar één witte staartpen te hebben …
Zouden die staartpennen langzaam verkleuren, of hebben we hier te maken met Witte Veder’s tweelingbroer ..?
Ik blijf het voor u volgen.
Witte Veder
Nee, dit logje gaat niet over Arendsoog zijn Indiaanse vriend Witte Veder uit de kinderboeken van J. en P. Nowee …
Vanmiddag zag ik ineens een merel met een paar witte staartpennen bij de vijver zitten. Dit schijnt wel meer voor te komen, maar ik zag het vandaag voor het eerst en ik kon er net een paar foto’s van maken …
Toch nog een witte kerst
Terwijl sneeuw in grote delen van ons land al dagenlang voor grote overlast zorgde, bleef Fryslân grotendeels gevrijwaard van sneeuw. Meer dan enkele vlokjes hebben we hier de afgelopen week niet gehad. Een kaartje van het KNMI laat mooi zien dat er in grote delen van Fryslân op 24 december slechts sprake was van een gebroken sneeuwdek …
Afgelopen nacht hebben we voor het eerst weer eens enige sneeuw van betekenis gehad, zodat we met een gesloten sneeuwdek van een centimeter of drie op de valreep toch nog een witte kerst hebben …
De vogels in ons tuintje komen de winter wel door. Dagelijks vullen we de mondvoorraad voor onze gevleugelde vrienden aan met zaad, broodkruimels en een appeltje …
Buiten stad en dorp hebben de vogels het een stuk moeilijker. Vooral voor de vissers zijn het zware tijden …
Een paar blauwe reigers en een paar zilverreigers (eentje was net de bocht om) waren vrijdagmiddag in de buurt van De Deelen naarstig op zoek naar een hapje …
Een stuk verderop lukte het een grote groep eenden om een stuk water open te houden, schaatsers scheerden rakelings langs het grote wak …
Ik sluit af met een lampionnetje en een in de zon schitterend druppeltje. De kortste dag ligt weer achter ons, vanaf nu zal het langzaam maar zeker elke dag weer wat langer licht zijn …
Drukte in de tuin
“Wachten op de terugkeer van de winter …,” schreef ik vorige week donderdagmiddag, terwijl ik door de beregende ramen naar ons grijze en natte tuintje zat te kijken. Wel, ik hoefde niet lang te wachten, want op vrijdagochtend lag ons tuintje er zo bij …
Dat is toch een aanzienlijk vriendelijker aanblik dan tijdens de natte en grijze donderdag. En zo denken ook de vogels er blijkbaar over, want nadat ik donderdag geen vogel had gezien, is het sindsdien weer regelmatig een drukte van belang bij de voederplekjes …
De koolmezen en de pimpelmeesjes hebben een voorkeur voor de twee voederkransen die in de tuin hangen …
De musjes en af toe eens een vinkje blijven liever wat achter in de tuin om hun kostje bijeen te scharrelen …
De familie merel maakt geregeld gebruik van het feit dat de vijver opengehouden wordt door een zuurstofpompje …
En tot slot mijn favoriete bezoeker, die dagelijks langskomt om wat lekkers te smikkelen bij het voederhuisje …
… of bij het voederplekje dat ik onlangs op het terras aan de rand van de vijver heb gecreëerd …
Afleiding genoeg dus. 🙂
Afanja's Weblog 