Bowie, pimpeltje en pindakaas

Het is geen herfst, het is geen winter en ondanks de bloeiende narcissen is het ook nog lang geen voorjaar. En dan is de zich altijd vernieuwende David Bowie ook nog dood. Kortom: het is weer zo’n dag, die weinig vrolijkheid brengt …





Het grijze weer en het naderende regenfront lokken me ook bepaald niet naar buiten vandaag. Zelfs de vogeltjes laten zich niet zien bij het voederhuisje en de pot met pindakaas …





Dan moet ik hier vandaag zelf de slingers maar weer ophangen om er nog wat van te maken. Een pimpelmeesje dat zich vorige week regelmatig even bij de pot met pindakaas en ijspegeltjes liet zien, wil daar gelukkig wel even bij helpen …    🙂




Twee vogeltjes

Lange tijd zag het er gistermiddag naar uit dat ik zonder foto’s thuis zou komen, want de onderwerpen kwamen me bepaald niet aanwaaien. En bij de onderwerpen die zich aandienden, dan was ik een paar maal te laat …





Uiteindelijk lukte het toch om een roodborstje en een pimpelmeesje op de foto te krijgen. Echt mooi zijn deze foto’s niet geworden, maar ik ben al lang blij dat ik op zo’n goeddeels grijze dag toch weer een paar vogeltjes heb kunnen kieken …





Op dit moment breekt de zon hier lekker door. Tijd om een broodje te eten, en dan maar eens kijken of er ergens in de natuur nog wat valt te beleven.

Een vlinder en twee vogels

Het was prachtig weer vanmorgen, en dus liep ik aan het eind van de ochtend even met mijn camera en een kop koffie naar buiten. Ik was nog maar net op het terras gaan zitten, toen ik een vlinder zag fladderen. Nadat hij de omgeving had verkend, streek hij uiteindelijk neer op een onmogelijk en allerminst fotogeniek plekje onder de dakgoot. Omdat het mijn eerste vlinderwaarneming van het jaar was, en omdat hij gelukkig nog net in het zonnetje bleef zitten, heb ik toch maar even een plaatje van deze eersteling geschoten. Meteen daarna was hij ook weer verdwenen …

Aan het begin van de middag trok de lucht ineens weer helemaal dicht. Ik had me voorgenomen om even een ritje naar de Deelen te maken, maar daar heb ik bij nader inzien toch maar van afgezien. Met de huidige benzineprijzen kan ik mijn ritjes voorlopig maar beter beperken tot wat meer zonnige en fotogenieke momenten. Foto’s van grijze landschappen heb ik de afgelopen maanden tenslotte al genoeg kunnen maken.En ach, als ik een beetje oplet, dan zijn er met wat geluk in en rond huis ook wel aardige plaatjes te schieten.

Terwijl ik achter de computer zat, streek ‘ons’ roodborstje even na tweeën op het onderste deel van de voedertafel neer. Omdat Aafje in het weekend de ramen van de schuifpui weer een poetsbeurt had gegeven, kwam het weer eens goed uit dat de camera altijd naast mijn werkplek voor het grijpen ligt. Zonder al te veel moeite kon ik het roodborstje even portretteren …

Drie kwartier later ben ik nog weer even op het terras gaan zitten, het was er een stuk minder aangenaam dan toen aan het eind van de ochtend de zon nog scheen. Maar de beloning die me ten deel viel mocht er zijn, een pimpelmeesje hing geruime tijd aan het laatste netje met zonnebloempitten …

Drukte in de tuin

“Wachten op de terugkeer van de winter …,” schreef ik vorige week donderdagmiddag, terwijl ik door de beregende ramen naar ons grijze en natte tuintje zat te kijken. Wel, ik hoefde niet lang te wachten, want op vrijdagochtend lag ons tuintje er zo bij …

Dat is toch een aanzienlijk vriendelijker aanblik dan tijdens de natte en grijze donderdag. En zo denken ook de vogels er blijkbaar over, want nadat ik donderdag geen vogel had gezien, is het sindsdien weer regelmatig een drukte van belang bij de voederplekjes …

De koolmezen en de pimpelmeesjes hebben een voorkeur voor de twee voederkransen die in de tuin hangen …

De musjes en af toe eens een vinkje blijven liever wat achter in de tuin om hun kostje bijeen te scharrelen …

De familie merel maakt geregeld gebruik van het feit dat de vijver opengehouden wordt door een zuurstofpompje …

En tot slot mijn favoriete bezoeker, die dagelijks langskomt om wat lekkers te smikkelen bij het voederhuisje …

… of bij het voederplekje dat ik onlangs op het terras aan de rand van de vijver heb gecreëerd …

Afleiding genoeg dus.  🙂