Reusachtige libellen

Eerder dit jaar liet ik hier al de van wilgentenen gemaakte kunstwerken “Baltsende kraanvogels” en “Drie monniken onderweg” zien. Beide kunstwerken waren lokale spin-offs van LF2018. Ook in een waterpartij langs de verbindingsweg tussen Nijega en De Tike staat sinds het voorjaar een dergelijk kunstwerk dat door een groep Nijegasters zelf is bedacht, ontworpen en gemaakt van wilgentenen en biezen …

Het beeld van twee reusachtige parende libellen op een lisdodde en iets verderop een drijvende krabbenscheer is in het kader van de culturele hoofdstad gemaakt door zeven bewoners van het dorp Nijega. De mannen zorgden vooral voor het constructiewerk en de vrouwen zorgden ervoor dat de wilgentenen en de biezen (pitrus) in de goede vorm werden gebogen en gevlochten …

De makers van het beeld willen de kwetsbaarheid van de leefomgeving van libellen in beeld brengen. Het is een verwijzing naar het behoud van de rijke biotoop van het coulissenlandschap in De Friese Wouden, gedragen door een collectief van overwegend boeren en particulieren. Dit is van belang voor zowel krabbenscheer als libellen …

Menselijk handelen bepaalt in grote mate welke soorten blijven, komen of verdwijnen. Denk daarbij aan de afname van insecten en weidevogels, maar ook aan de toename van predatoren, het verdwijnen van geschikte biotopen en waterverontreiniging …

Ruzie met de ganzen

In eerste instantie zag het er allemaal vredig uit in het hooiland aan de Bolderen bij Earnewâld. Aan de andere kant van de afscheiding met de lichtblauwe paaltjes liepen wat brandganzen, aan deze kant liepen een grote groep kolganzen en een tamelijk dominant uitziende grote zilverreiger …

Het had er alle schijn van dat de zilverreiger dit deel van het hooiland voor zichzelf probeerde op te eisen door de kolganzen naar hun neven aan de andere kant van afscheiding te jagen …

Erg succesvol was hij daarbij niet. Steeds vlogen enkele ganzen op om na een paar meter weer tussen de pitrussen neer te dalen. Daarna leken ze hem aan te kijken alsof ze wilden zeggen: “ach, vlieg toch zelf op …”

Hoe het zich verder ontwikkelde, weet ik niet, want ik moest ruimte maken voor een naderende vrachtwagen. Erg tevreden leek de zilverreiger in elk geval nog niet te zijn …