De zon scheen uitbundig en de sneeuwklokjes wuifden me van achter in de tuin vrolijk toe. “Kom, kiek me dan …,” leek één van die witte schoonheden zachtjes te klingelen …
En dus heb ik deze ene zonnige voorjaarsdag van de week maar aangegrepen om me aan het begin van de middag even tussen de sneeuwklokjes neer te vlijen, zodat ik ze even subtiel onder de rokjes kon kieken …
Februari was geheel in stijl de derde zachte wintermaand op rij. In ons tuintje kwam de gemiddelde temperatuur in februari uit op 6,0 ºC, terwijl het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 ca. 2,3 ºC graden is! Ik heb in ons tuintje slechts één vorstdag (minimumtemperatuur lager dan 0,0 °C) kunnen noteren, tegen normaal ongeveer 14. Bij het KNMI in De Bilt kwam de gemiddelde temperatuur uit op 6,5 ºC …
Het verschil met vorig jaar kon nauwelijks groter zijn. Toen telde februari in ons tuintje 19 vorstdagen en kwam de gemiddelde temperatuur uit op 1,1 °C. Die verschillen lieten zich vooral m.b.v. de vroegste voorjaarsbloeiers goed in beeld brengen …
Hierboven de sneeuwklokjes in ons tuintje in 2013 en 2014 en hieronder de krokussen in ons tuintje vorig jaar en dit jaar …
En tot slot het bloementapijt in een plantsoen hier in de wijk vorig jaar op 8 april en dit jaar op 28 februari …
In ons tuintje viel in februari 38 mm neerslag, en dat is wat minder dan het langjarig gemiddelde van 44 mm over 1971-2000. Gemiddeld over het land viel er ca. 56 mm neerslag, vrijwel gelijk aan het langjarige gemiddelde van 55 mm …
En intussen staan onze tête-a-tête narcissen op het punt om hun kelkjes te openen, en dat zullen ze met gestaag oplopende temperaturen morgen of overmorgen ook vast doen. 🙂
Ze zijn er weer volop, die helder witte voorjaarsboden …
Nee, ook na deze op veel plaatsen recordkoude aprilnacht is het nog zeker geen rokjesdag …
Toch wil ik jullie op deze zonnige dage een blik gunnen onder een paar opwaaiende rokjes …
’t Kan geen kwaad, want het zijn maar sneeuwklokjes … 😉
Veel sneeuw is er niet gevallen in het weekend, met een centimetertje of twee houdt het wel op, maar het is samen met de aanhoudende vorst toch net wat teveel van het goede voor de sneeuwklokjes …
Een deel van de tere kelkjes heeft het hoofd gebogen en is ingesneeuwd …
Drie van de bloemetjes hebben fier stand gehouden door zich aan elkaar vast te klampen, nu zitten ze met kleine ijsklontjes aan elkaar vastgevroren …
Vlak nadat we vorig jaar in februari samen een tocht langs het winterse Wad hadden gemaakt, kreeg mijn goede vriend Johan te maken met gezondheidsproblemen. Gisteren was het zo ver dat we er weer eens samen een dagje op uit konden trekken. We pakten de draad weer op alsof er geen tijd tussen had gezeten en het werd als vanouds weer een gezellige, maar ook vermoeiende dag, met een rit die ons langs een deel van de oude Friese Waterlinie voerde …
Het (beeld)verslag van de tocht langs een aantal oude verdedigingsschansen of wat daar nog van over is, volgt binnenkort wel. Dat zal wel een vervolgverhaal worden, waar ik een dag of drie voor nodig hebben, en die tijd heb ik nu even niet. Daarom laat ik het hier op dit moment bij een foto van ons startpunt: de Beckhofschans ten zuidoosten van Oldeberkoop …
Omdat 4 fotokuiertjes inclusief enig klimmen en dalen bij drie oude schansen het nodige van mijn benen heeft gevergd, beperk ik het vandaag tot een kuiertje in eigen tuin …
Het is helemaal geen straf om even in de tuin te zijn, want nu de zon eindelijk weer eens volop schijnt, keert het leven hier na een lange winter weer terug. De sneeuwklokjes staan er al prachtig bij. Ze houden hun kelkjes weliswaar nog gesloten, maar dat is niet zo gek, want het is met ruim 3 ºC nog allerminst warm …
Wie alvast wat ‘voorbereidend huiswerk’ wil doen, zou deze 22 minuten durende korte film “De Fries Waterlinie” kunnen bekijken. Deze film van Karst Berkenbosch en Albert Westerhuis over de Friese Waterlinie geeft een indruk waar de schansen lagen en wat er nu nog van te zien is.
Het sneeuwklokje waarvan ik op 12 januari een foto maakte, heeft de winter niet overleefd, maar nu er voor het eerst sinds Nieuwjaarsdag weer eens dubbele cijfers op de thermometer zijn verschenen, zijn de overige sneeuwklokjes ook in rap tempo tot bloei gekomen …
Toen ik donderdagochtend bij een van de groepjes sneeuwklokjes neerknielde, zag ik dat er nog volop druppeltjes aan de bloemen en de blaadjes hingen. Tijd om het macrovoorzetlensje weer eens te benutten …
Die kleine, parelende druppeltjes geven de dappere voorjaarsbloeiers nog net wat extra’s. De zon liet helaas nog verstek gaan, zodat mooie schitteringen in de druppeltjes nog ontbraken. Dat is vandaag alweer anders, het zonnetje schijnt regelmatig, maar nu zijn er weer geen druppeltjes. En zo is er altijd wel wat …
Afanja's Weblog 