Spiegeltje, spiegeltje

Onderweg naar de gesloten deuren aan het eind van één van de gangen van het glazen paviljoen in Park Vijversburg (zie foto boven) zag ik deze wat vervreemdende en verwarrende spiegelingen …

De gebogen glazen panelen hebben een wonderlijke visuele werking. Op die plek achterom kijkend, leek het park van rechts het paviljoen binnen te komen …

Links leek ineens een enorme gebogen spiegelwand te zijn opgetrokken. Als gevolg daarvan nam het aantal fotomaatjes plotseling schrikbarend toe terwijl ik terugliep naar het centrale deel van het paviljoen. Op enig moment zag ik wel zeven Jetskes voor me staan …

– wordt vervolgd –

Naar het Wad

Blijkbaar zijn er mensen die denken dat we nog steeds op Terschelling zitten, maar niets is minder waar. We hebben maar drie dagen op dat prachtige Waddeneiland gezeten, maar daar hebben we dan ook het uiterste uit gehaald. Ik heb er zo’n 400 foto’s aan overgehouden, en daarvan heb ik er tot nu toe nog geen vijftig gepubliceerd. Daarom mijmer ik voorlopig nog maar even door over onze minivakantie, dat bevalt me zeker met het huidige herfstachtige weer heel goed. Wie intussen uitgekeken is op de plaatjes van Terschelling, die moet maar een goed boek pakken of zo, ik weet het anders ook niet …

De uren op het strand en in de duinen hadden me goed gedaan. Zo goed zelfs, dat ik het op de terugweg aandurfde om nog even een kleine omweg te maken op de fiets. Vlak voordat we weer bij ons vakantieverblijf waren, leek het me een goed plan om nog even een afslag naar links te nemen, zodat we nog even bij de Waddenzee konden kijken …

Onze bungalow stond weliswaar vlak tegen het Wad aan, maar vanaf het park konden we vanwege een hinderlijke prikkeldraadversperring niet tot op de oever komen. Nu we er toch bijna langs kwamen, kon dat stukje extra fietsen er nog wel bij …

We volgden het fietspad dat langs de oever van het Wad loopt, totdat we ter hoogte van onze bungalow waren. Daar vandaan hadden we zicht op de Brandaris, die met z’n 55 meter hoog boven West-Terschelling uittorent, en die ’s nachts zijn lichtbundel ver over land en zee laat schijnen …

Boeiender was het zicht op de Waddenzee zelf, waar gladde spiegelingen, zachte rimpelingen en felle schitteringen elkaar speels afwisselden …

Ver weg en dichterbij passeerde een keur aan zeilschepen …

De schuit op de onderstaande foto stal toch wel de show met zijn kleurrijke fok. Het plaatje werd gekompleteerd met een eenzame Wadloper en de veerboot, die in de verte met een fraaie luchtspiegeling naderbij komt …

Jetske, turend over de Waddenzee …
Ja, die heeft ook wel oog voor wat mooi is, maar dat wisten we al …  🙂

Ontstressen aan ’t Wad

Het wordt tijd om – in ieder geval voorlopig – tot een afronding van de serie over het Wad te komen, want anders loop ik straks teveel achter. Zo heb ik donderdag bijvoorbeeld weer de eerste reeën in een weiland kunnen fotograferen. De fotokuier van vandaag stond in het teken van de grassierkunst en de laatste heidelibellen. Dit alles moet echter nog maar even wachten …

De ritmisch op en neer dansende weerspiegelingen van de paaltjes in het Wad vroegen natuurlijk om wat video-opnamen. Nu heb ik tegenwoordig voor dit soort momenten mijn statief altijd in de auto liggen, en daar lag het nu dus ook … een stuk verderop op de parkeerplaats aan de andere kant van de dijk …
Johan bood aan om het even op te halen, maar dat vond ik toch ook weer wat te ver gaan. Een mens moet af en toe ook eens wat kunnen improviseren, en dus heb ik mijn camera m.b.v. een pakje papieren zakdoekjes zo goed en zo kwaad als het ging horizontaal op het schuine dijkvlak gelegd. Het voordeel daarvan was dat ik een mooi laag standpunt had …

De ca. 30 minuten aan ruwe opnamen heb ik de afgelopen dagen tot een 10 minuten durend filmpje gekneed. De ondersteunende muziek is ook nu als vanzelfsprekend weer van Johan van Aken. Om het idee van “Ontstressen aan ’t Wad” zo dicht mogelijk te benaderen, kun je – afhankelijk van je computer en de snelheid van je internetverbinding – het filmpje het best op zo hoog mogelijke kwaliteit beeldvullend afspelen …

Johan doet overigens tot en met 5 december mee aan de kunstmanifestatie “Kunst in Smallingerland 3“, die vanmiddag om 15:00 wordt geopend door wethouder Nieske Ketelaar. Beeldprojecties van Johan van Aken zullen tijdens de manifestatie worden geprojecteerd op een muur van het gemeentehuis tegenover Expositieruimte De Galerij. Eind november hoop ik hier nog eens op terug te komen.