Jonge merels op verkenning

Terwijl ik dinsdag aan het eind van de ochtend even op het terras zat, scharrelden er een paar jonge merels in de tuin rond. Eentje ging op de oude druivenstok achter de vijver zitten …

Ze nam alle tijd om rustig om zich heen te kijken. Ze leek het geluid van mijn camera wel interessant te vinden, want ze keek een paar maal nieuwsgierig recht in de lens …

Toen de jonge merel al enige op de tak had gestaan, kreeg ik ook een broer of zusje nog even te zien, maar die leek nogal cameraschuw te zijn en bleef tussen de varens zitten …

– Morgen aandacht voor een merel die een heel bijzonder vangst deed.

Jonge koolmezen op verkenning

Hoewel het hier af en toe ook een natte boel is, mogen we in Drachten niet mopperen over de hoeveelheid regen. Vaak trokken de zwaarste buien bij ons langs. Het gaf mij ook deze week in ieder geval verschillende keren de kans om even in de tuin te zijn …

Toen ik dinsdag rond het middaguur even op het terras zat, verschenen er een paar jonge koolmeesjes. Op speelse wijze dartelden ze door de tuin. Eén van de koolmeesjes landde op de roestbruine grutto van cortenstaal achter in de tuin. Al snel werd hij gevolgd door een broertje of zusje. Een derde meesje streek neer op de lisdodden van cortenstaal en begon die te onderzoeken …

Het was weer een van die mooie momentjes, die ervoor zorgen dat het nog steeds geen straf is om af en toe eens op de tuin aangewezen te zijn …

De drukte voorbij

Gisteren waren er zowel jonge koolmezen als jonge merels regelmatig te horen in en rond onze tuin. De mereljongen heb ik niet gezien, maar een koolmeesje dat een misrekening maakte door op een te dun takje van de hazelaar te landen, kwam fladderend in de tuin terecht. Al snel had hij zich weer verstopt …

Tegelijk met de koolmezen verlieten ook de mereljongen zaterdag hun nest. Pa en ma merel hadden hun tweede nestje nu eens niet in de pergola in onze tuin, maar ze bouwden een nieuw nestje bij de buren. Dat vonden ze zelf kennelijk nogal verwarrend, want ze kwamen wekenlang regelmatig terug in onze tuin om hun jongen te voeren, terwijl die al die tijd bij de buren zaten. Ik was er wel blij mee dat ze zich regelmatig vergisten, zo kreeg ik ze tijdens hun zoektochten naar het nest en/of de jongen toch weer verschillende keren voor de camera …

Daarmee is de drukte in de tuin eerst weer voorbij en kan ik de blik weer naar buiten richten. Morgen pak ik hier de draad weer op met het ritje door de Waddenstreek met Jetske van anderhalve week geleden.

Een uitgevlogen koolmeesje

Gistermiddag zijn de koolmezen uitgevlogen …

Gisteravond scharrelde dit kleine ding nog in de tuin rond, hopelijk heeft hij de nacht overleefd …

mooie Pinksterdagen gewenst

Koolmees verlaat nestkast

Gisteren liet ik hier een fotoserie van een koolmees die de nestkast naderde. Vandaag is de beurt aan een koolmees die de nachtkast verlaat. Ook dat heeft zijn charme …

Voordat de jonge koolmeesje uitvliegen, probeer ik nog wat slow motion opnamen te maken van het benaderen en verlaten van de nestkast. Al was het maar, omdat ik er zo lekker in de schaduw bij kan blijven zitten …

Koolmees nadert nestkast

Ik moet even een paar dagen herbronnen. Ik had al geen hoge verwachtingen van de plannen van rechts, integendeel, maar van wat ik nu heb gelezen en gehoord van het coalitierakkoord ben ik toch nog geschrokken. Er staat ons op verschillende terreinen weinig goeds te wachten. Daarom vandaag en morgen even wat extra aandacht voor het moois dat in de natuur gewoon doorgaat. Om te beginnen een fotoserie van een koolmees die naar de nestkast in onze tuin vliegt …

De afgelopen anderhalve week ben ik meermaals met de camera op het statief in de buurt van de nestkast gaan zitten. Verschillende keren heb ik een kleine fotoserie gemaakt van het naderen of het verlaten van de kast. Op de onderstaande serie komt één van de koolmezen met een rups in de snavel bij de nestkast aan …

– wordt vervolgd

Op zoek naar verkoeling

Het leven met MS heeft af en toe zo zijn nadelen. Mijn defecte inwendige thermostaat kan de plotselinge temperatuurstijging weer niet aan. Na een paar dagen met temperaturen boven de 25°C is de meeste kracht alweer uit mijn benen gevloeid …

Gisteren hadden mijn onderdanen er weer moeite mee om me van voor tot achter in de tuin te dragen. Dat was sinds vorig jaar zomer niet meer gebeurt. Daarom heb ik vooral in de schaduw en binnenshuis gezeten …

Op dit moment voelen mijn benen weer net wat krachtiger dan gisteren, maar het is nog vroeg. Als het een beetje kan, wil ik straks toch maar even een ritje maken op de iLark. Misschien rijd ik wel even weer naar de Smalle Eesterzanding, kijken of wind en water wat verkoeling kunnen brengen …

Hoe dan ook, ik wens jullie allen een mooie dag. Geniet ervan!