Zwaar ondergewaardeerd

Een groot deel van de gezonde, frisgroene weilanden kleurde vorige al geel van de paardenbloemen. Ook bij ons stond zowel in de voor- als in de achtertuin een aantal exemplaren zacht wiegend in de wind te pronken …

Bij heit en mem thuis moest die paardenbloem zo snel mogelijk met wortel en al worden uitgestoken en weggegooid. Wij koesteren ze in ons tuintje, want ik vind het nog altijd zwaar ondergewaardeerde bloemen. Als je ze met een loep of door een macrolens bekijkt, gaat er een wereld voor je open …

Wist je dat er alleen in ons land al zo’n duizend soorten voorkomen? Fryslân heeft zelfs zijn eigen paardenbloem. Dat is de Taraxacum frisicum, een paardenbloem die nog op maar drie plekken in Fryslân voorkomt. Tot de jaren vijftig was het een vrij algemene soort, maar de Friese moeraspaardenbloem staat nu op uitsterven. De Friese moeraspaardenbloem is de meest bedreigde plantensoort in Fryslân ….

Mevrouw merel heeft ’t druk

Mevrouw merel heeft het alweer een dag of wat flink op de heupen. Ongeveer een week nadat de jongen uit het eerste nestje in de pergola waren uitgevlogen, heb ik mevrouw merel weer met nestmateriaal de pergola in zien vliegen. Daarna heb ik haar weer een aantal dagen op het nest zien zitten. De laatste tijd was het nestje weer leeg…

Sinds gistermiddag is mevrouw merel weer druk bezig met het verzamelen van vers mos rond onze vijver. Tot mijn teleurstelling vliegt ze er nu echter niet mee naar de pergola en ook niet naar de klimop rond de hazelaar. Vandaag heb ik haar een paar maal kunnen volgen. Ze duikt ermee naar een op het oog niet echt veilig plekje tegen de schutting bij de buren …

De varens rollen weer open

Mijn fotomaatje en ik hebben gisteren weer een prachtige dag gehad. Het was nog wat grijs toen we vertrokken, maar eenmaal op de plek van bestemming liepen we lekker in de zon. Toen ik daar al na enkele minuten vond waar we naar op zoek waren, kon de dag rond het middaguur al niet meer stuk. Eén dezer dagen zal ik er meer over vertellen en wat foto’s publiceren. Maar vandaag staat in het teken van rust en familiebezoek. In hoeverre die twee samen kunnen gaan, zal de dag wel leren …

De rust zoek ik eerst even lekker in eigen tuin. Daar kan ik elk voorjaar weer in alle rust met een mengeling van plezier en verwondering kijken naar het open rollen van de varens. Om jullie daar ook even van mee te laten genieten, ook vandaag weer foto’s in groot formaat…

Maak er een mooie dag van!

De salamanders zijn er weer

Met het uitzonderlijk warme weer in het vooruitzicht had ik me erop verheugd vandaag voor het eerst dit jaar een ritje naar de bossen van Olterterp te maken op de iLark. Het mocht echter niet zo zijn. Toen ik gisteravond de accu oplaadde, bleef dat zonder resultaat. Of het aan de lader ligt of aan de accu, weet ik niet, volgende week maar even naar de dealer …

Ik heb mijn dag er echter niet door laten bederven. Omdat ik een kuier naar een van de vogelkijkhutten in de buurt niet zo zag zitten, besloot ik eens een tijdje lekker bij de vijver op de het terras te gaan zitten. Het was er goed uit te houden bij een maximumtemperatuur van 23,1°C en ik hoefde me niet te vervelen …

Afgelopen week lieten de salamanders zich voor het eerst dit jaar weer zien in de vijver. Ik heb de teleurstelling van het gemiste ritje vandaag weggewerkt met het fotograferen van de salamanders …

Tortelende torteltjes

Vorige week had ik een paar dansende houtduiven voor de camera. Toen ik gisteren tussen de buien door even de tuin inliep, zaten er een paar tortelduifjes op het dak te tortelen …

Ik was er net even goed voor gaan staan, toen ik me plotseling betrapt voelde. Even keek één van de duifjes me strak aan, maar gelukkig ging hij al snel weer helemaal op in het minnespel. Nadat er enige tijd was geknuffeld, namen ze enige afstand van elkaar om zichzelf eens een goeie poetsbeurt te geven …

Dansende duiven op ’t dak

Toen ik woensdagochtend weer eens even met de camera in de tuin rondscharrelde, werd ik verrast door een paar houtduiven die het voorjaar in de kop leken te hebben …

Rennend, fladderend en duikelend vlogen ze over de nok van het dak achter elkaar aan. Vanwege het grijze weer van dat moment was ik niet echt tevreden over de foto’s, daarom heb ik er wat mee zitten spelen …

De laatste vette wormen

Afgelopen weekend hebben de jonge merels hun nestje in de pergola boven de vijver verlaten. Omdat ik toevallig de goeie kant op keek, zag ik het eerste jong zaterdagmiddag naar beneden fladderen. Uiteraard ben ik meteen met de camera in de hand op zoek gegaan. Het jong had kennelijk een goed verstopplekje gevonden, want hoewel ik hem wel hoorde, heb ik hem niet meer gezien ..

Toen ik zondag weer even bij het nestje keek, waren alle vogeltjes gevlogen. Wel heb ik pa en ma nog een paar keer met een snavel vol vette wormen onze tuin of die van buurvrouw Hulst in zien vliegen. Zij wisten de jonkies gelukkig nog wel te vinden …

Toen ik maandag tegen de avondschemering nog even de tuin in liep, hoorde ik de merels in en rond de hulst minutenlang alarm slaan. Meneer merel zag ik in een struik zitten tetteren, mevrouw leek in de hulstboom te zitten. Waarschijnlijk zwierf er een kat rond, maar die bleef dan verborgen achter de schutting van de buurvrouw. Na een minuut of zes keerde de rust weer …

Tot zover eerst de merels. Hopelijk komt er ook dit jaar weer een tweede nestje in de pergola.