Vorige week donderdagochtend zat ik op het terras, toen er een spreeuw neerstreek op het landingsplatform van de pindakaaspot. Terwijl we oog in oog tegenover elkaar zaten, keek hij me met een chagrijnige blik aan, alsof hij wilde zeggen: “Hé lullo, wanneer krijgen we eens een nieuwe pot pindakaas …”
Daar vond ik het nog te vroeg voor. “Je wacht nog maar even,” seinde ik terug. Daarna keurde hij me geen blik meer waardig …
Zoals ik gisteren al schreef, begon ik de dag met een geaderd witje op de verbena. Ik zat net met de camera op het statief te luisteren naar een soundscape op mijn smartphone, toen ik hem zag landen. Het waaide nogal, dat maakte het voor de vlinder niet gemakkelijk om zich vast te blijven klampen aan de bloemen, maar het lukte hem toch wonderlijk goed …
Die wind zorgt normaal gesproken vaak voor hinderlijk windgeruis. In de nabewerking probeer ik dat meestal wat weg te werken door er een muziekje overheen te zetten. Omdat ik in dit geval via Mastodon net zat te luisteren naar de soundscape ‘Uit de zee’ van Ferrie = differentieel (https://ferrie.audio/), had ik daar in dit geval geen werk van. Terwijl de camera liep, heb ik mijn mobieltje bij de microfoon van de camera gehouden …
En zo werd ‘Uit de zee’ ‘In de wind’ …
Hopelijk kun je ermee leven, Ferrie …
De tuin begint langzaam maar zeker meer naar herfst te kleuren en te geuren. De temperaturen doen echter nog geenszins aan herfst denken. Afgelopen nacht was de minimumtemperatuur in onze tuin 17,2°C. Toen ik vanmorgen rond koffietijd naar buiten liep, was het met 17,5°C zowaar lekker herfstweer …
Zoals bekend ga ik nooit zonder mijn camera naar buiten. Vanmorgen had ik mijn camera nog maar nauwelijks op het statief gezet, toen er een witje neerstreek op de verbena. Hij gaf me niet alleen de kans om een uitgebreide fotoserie te maken, maar ik kon er ook nog een mooie video-opname met bonus van maken. Maar dat is voor morgen …
Ik begin vandaag met een foto die ik zaterdagochtend heb gemaakt van een Echinacea zonnehoed …
Toen ik maandagochtend tijdens een rondje door de tuin weer langs de Echinacea kwam, zag ik dat er een kleine huisjesslak op het hart van de bloem zat. Nadat ik er een paar foto’s van had gemaakt, heb ik een tijdje staan kijken hoe het beestje zich moeizaam een weg zocht …
Toen ik nog een laatste foto maakte, zag ik dat hij nog even om het hoekje gluurde …
Vorige week vielen me op een bepaald moment de uitlopers op, waarmee de Passiflora of passiebloem zich vastgrijpt aan andere planten, een leidstok, een rekje of wat dan ook maar om zich omhoog te werken …
Een punt waar twee van die uitlopers elkaar ontmoeten, heb ik gebruikt om eens wat te spelen met het sierlijke spel van lijnen en spiralen …
Nadat het gistermorgen enige tijd had geregend, werd het ’s middags nog lekker nazomerweer. Nu we steeds meer in de greep van herfstig weer en wind komen, probeer ik nog meer om regelmatig even op het terras te zitten. Daarbij werd ik rond 15.00 uur verrast door een blinde bij (dat is geen bij, maar een zweefvlieg) die neerstreek op het kozijn van de schuifpui …
Anderhalf uur later kreeg ik voor de tweede keer dit jaar de kans om een koolwitje op de verbena te fotograferen. Eind juli kon ik er bij mooi stil weer een mooie macrofoto van maken. Dat zat er gisteren niet, daarvoor waaide het te hard. Bovendien zag ik het niet zitten om er naar toe te lopen. Ook bij deze foto’s bracht de zoomlens weer uitkomst. Ik kreeg waar voor mijn geld, de vlinder had zich al snoepend bijna 180° gedraaid, toen hij door een windvlaag van de bloem werd geblazen …
Er hing een heel klein spinnenweb aan de deurpost van de bijkeuken. Op zich niks bijzonders, want het hangt tegenwoordig in de tuin weer vol met webjes, maar door het tegenlicht schitterden de fijne druppeltjes in het web me tegemoet …
Daar heb ik mijn camera eens lekker pretentieloos op losgelaten …
Afanja's Weblog 