Dit lytse beukerke …
Dit kleine peutertje …
Dizze stoere jongfaam …
Deze stoere meid …
Dizze ranke juffer …
Deze ranke juffrouw …
Dizze mem …fiert hjoed har tachtichste jierdei …
Deze moeder …viert vandaag haar tachtigste verjaardag …
Fan herte lokwinske, mem!
Deze dartele spring in’t veld is gisteren al 5 jaar geworden …
Gewapend met het mooiste cadeautje – het schild van Captain America, dat hij van zijn grote broer had gekregen – toonde hij zijn trampolinekunsten …
Naar mate de middag vorderde, nam het aantal springers toe …
Toen de stroom aan verjaardagsgasten echt op gang kwam, besloten wij discreet het hazenpad te kiezen …
Tijmen mocht zelf kiezen wat hij graag op de taart voor zijn negende verjaardag wilde hebben, hij koos voor het thema ‘fotografie’. Ik was net op tijd om een deel van de fraai opgemaakte taart, die ook nog eens erg lekker was, nog snel even te kunnen fotograferen …
Achteraf bekeken was het natuurlijk een belachelijk idee om te denken dat ik in het afgelopen weekend mijn netten zou kunnen drogen. We gingen tenslotte met kinderen en kleinkinderen een weekendje naar “de Merelhof” bij Ruinen om de bloemetjes eens voorzichtig buiten te zetten …
En daar hadden we een goede reden voor, het leek Aafje namelijk een goed idee om haar 60e verjaardag daar in kleine kring te vieren. Nils verraste ons met een prachtige taart met roosjes voor Aafje en zonnebloemen voor mij …
De taart was niet alleen mooi, hij was ook erg lekker. Tijmen liet het zich dan ook goed smaken …
Ook Pepijn wist wel raad met de taart, en ook een glaasje fris ging er goed in …
– wordt vervolgd –
Ik blijf nog even bij het verstoppertje spelen. Ditmaal zijn het echter geen sprinkhaantjes die centraal staan, vandaag speelt kleinzoon Pepijn de hoofdrol …
Tijdens ons familieweekendje begin juni op de Merelhof in Ruinen was verstoppertje spelen één van de favoriete bezigheden van Tijmen en Pepijn …
Waarom ik daar vandaag over begin …?
Wel, vandaag vieren we Pepijn zijn derde verjaardag. Het kleinste is er intussen al af, en hij telt al als de beste … 🙂
Weer of geen weer, sinds de geboorte van Tijmen op 23 december 2005 is de aanloop naar de Kerst voor ons altijd feestelijk. Omdat Tijmen de laatste tijd helemaal in Star Wars opgaat, sierden Darth Vader en Yoda zijn taart gisteren …\
Natuurlijk mocht de jarige ook dit jaar weer een kaarsje méér uitblazen. Even diep inademen …
En dan in één keer alle kaarsje uitblazen. Dat was weer knap weer knap werk, Tijmen … 🙂
Nadat de kaarsjes waren uitgeblazen, werden Darth vader en Yoda zorgvuldig van de taart verwijderd …
De taart was voor de visite, Darth vader en Yoda vielen ten prooi aan Tijmen …
Het gecombineerde Kerst- en verjaardagdiner was weer gezellig en overheerlijk …
Gedurende een groot deel van de middag en de avond zat Pepijn op zijn stoel naast mij of bij mij op schoot, daarbij voorzag hij mij geregeld van een toastje of een stukje stokbrood. Toen ik tijdens het eten weer even een rondje om de tafel maakte om wat foto’s te maken, reikte hij me met een lachend gezicht weer een stuk stokbrood aan: “Pake nog een tukje tokbrood …?” Wat wil een mens nog meer …!?
Als jullie feestdagen net zo mooi worden als de onze gisteren, dan zit het wel goed.
Wij wensen alle trouwe volgers gezellige Kerstdagen …
We rollen hier van het ene feestje in het andere. Nadat we vrijdagavond ter viering van mijn verjaardag -die overigens al in augustus was- een prachtig concert van Slagerij van Kampen hadden bijgewoond, hebben we gistermiddag in kleine familiekring Aafje’s verjaardag twee dagen in ’t vooruit gevierd …
Tijmen en Pepijn stortten zich meteen op de autootjes en de ruim 50 jaar oude garage, waar ik zelf als kind nog mee heb gespeeld. Erg lang duurde dat samen spelen overigens niet, want het komt bij Pepijn erg precies hoe er met de auto’s wordt gespeeld, en dat ligt Tijmen niet echt …
Pepijn doet niets liever dan de auto’s in een lange rij van het ene punt naar het andere verplaatsen. Eerst gaat alles keurig in de rij naar beneden om elders een tijdelijks parkeerplek te krijgen, daarna wordt op dezelfde wijze de terugreis georganiseerd. Met uiterste precisie krijgen alle auto’s na enige tijd weer een plekje in de garage. Daarna begint het geheel weer opnieuw en nog dan nog eens , etc …
Toen de oranjekoek werd geserveerd, wilde Pepijn zijn spel wel even onderbreken, want behalve op auto’s is hij ook gek op oranjekoek. Hij liet het zich dan ook goed smaken …
Toen de beide mannen vervolgens het plan opvatten om maar even naar het vlakbij ons huis gelegen speeltuintje te gaan, besloot ik daar toch maar even achteraan te hobbelen …
Pake zal zich wel weer te snel bezorgd maken natuurlijk, maar ik vind zowel de schommels als het glijbaantje eerlijk gezegd net wat te hoog om Pepijn daar alleen zijn gang te laten gaan …
De dag werd afgerond met het samen voeren van de vissen …
Concerten, feestjes en partijen … toen ik een jaar of vijftien geleden nog volop actief was in het jeugd- en jongerenwerk maakte het me allemaal niets uit. Een nachtje slapen, de volgende ochtend even onder de douche, dan was ik weer het heertje. Dat ligt tegenwoordig toch allemaal net even anders. Ik kan er nog steeds evenveel van genieten, maar het herstel van diverse uitspattingen duurt tegenwoordig helaas aanzienlijk langer.
Afijn, ik rommel me wel weer door de week heen.
Voor de mensen die nog nooit hadden gehoord van Slagerij van Kampen of daar een heel verkeerd beeld van hebben, sluit ik vandaag af met een video-opname van één van mijn favoriete nummers van deze slagwerkgroep: “Call me a train”. Laat je meevoeren op een denderende treinreis …
Afanja's Weblog 