2013 in beeld: juni

Met een maximumtemperatuur van amper 12 graden op de eerste dag van de maand begon juni net als de voorgaande maanden koud en bewolkt. Dat kwam ons niet echt goed uit tijdens ons familieweekendje in Drenthe, maar we hebben ons ons weekend er niet door laten bederven. Op de zaterdag hebben we ons in museumdorp Orvelte onder andere prima vermaakt in de behaaglijk warmte bij de glasblazer. Tijmen (die trouwens vandaag jarig is, van harte gefeliciteerd kerel!) vond het zoals op de eerste foto te zien is pure magie. Gelukkig bracht de zondag beter weer, zodat de beide mannen ’s ochtends in alle vroegte al bloemen konden plukken voor mama en beppe. Pepijn maakte dit weekend kennis met koeien, een tractor en andere zaken uit het boerenleven. Voor alle duidelijkheid: de onderstaande foto’s kunnen worden vergroot door erop te klikken …





Hoewel juni in onze contreien ook de rest van de maand een halve graad te koud bleef, kwam de natuur toch langzaam maar zeker weer tot leven. Het Weinterper Skar kleurde lange tijd roze door een fraaie deken van echte koekoeksbloemen …





Half juni kreeg ik voor het eerst dit jaar de kans om een foto te maken van een grutto – de Kening fan’e Greide – die in klassieke pose op een dampaal stond om de omgeving in ogenschouw te nemen …





Ook de macrolens kwam er weer meer en meer aan te pas om foto’s te kunnen maken van allerlei klein grut, zoals de onderstaande roodoogjuffer, die ik in De Deelen kon kieken …





Het voordeel van het veelal kille en natte weer in juni was, dat bloemen aanzienlijk langer dan normaal in bloei leken te staan. In het Weinterper Skar was dat onder andere het geval met de ratelaar …




Pepijn telt

Ik blijf nog even bij het verstoppertje spelen. Ditmaal zijn het echter geen sprinkhaantjes die centraal staan, vandaag speelt kleinzoon Pepijn de hoofdrol …





Tijdens ons familieweekendje begin juni op de Merelhof in Ruinen was verstoppertje spelen één van de favoriete bezigheden van Tijmen en Pepijn …





Waarom ik daar vandaag over begin …?
Wel, vandaag vieren we Pepijn zijn derde verjaardag. Het kleinste is er intussen al af, en hij telt al als de beste … 🙂




Pepijn ontdekt het boerenleven

Na een koude en grijze zaterdag volgde een zonnige zondag op landgoed “de Merelhof”, en dus gingen Pepijn en ik al vroeg op pad voor een kleine wandeling over het domein.  Tijd om de pyjamabroek te verruilen voor een spijkerbroek was er niet, want de boer die een deel van het land van “de Merelhof” in gebruik heeft, kwam het land op met de tractor. Dat moesten wij natuurlijk wel even bekijken …





Pepijn bleef op gepaste afstand staan om het ronkende apparaat te zien passeren, je weet immers maar nooit welke kant zo’n gevaarte op gaat. “Gras maaien …,” luidde Pepijn’s commentaar, terwijl hij me stralend aankeek, en daar heb ik het op dat moment maar bij gelaten …





Toen de tractor enkele ogenblikken later uit zicht was verdwenen, vervolgden Pepijn en ik onze kuier. “Daar zijn koeien, pake …” kraaide het mannetje, toen we het weiland aan de achterkant van onze weekendwoning naderden …





Die reactie heb ik natuurlijk meteen bevestigd. Dat het geen koeien waren, maar o.a. een Belgische Blauwe pink en nog een paar andere pinken, had ik ook tenslotte ook niet geweten als ‘de landheer’ het me vrijdagmiddag na aankomst niet had verteld …





Voorgaande jaren hadden we ’t hele achter het huis liggende weiland tot onze beschikking. Vorig jaar was dat grotendeels met zuring en boterbloemen bedekte weiland vooral voor Tijmen en mij een mooi jachtgebied voor onze camera’s …





Nu was het weiland voor het vee, en dat was ook goed, want hoewel ze vrij ver weg stonden, vond Pepijn het al babbelend prachtig om naar die loom grazende dieren te kijken …





In de loop van de middag hoorden we de tractor weer het land op komen. Ik werd meteen door Pepijn meegetroond om het spektakel nogmaals te bekijken. Ditmaal stapte Pepijn wat dichter naar de rand van het weiland, maar hij bleef wel op veilige afstand van de afrastering. Na aankomst had ik de mannetjes namelijk meteen goed duidelijk gemaakt dat er stroom stond op de draden en banden rond de weilanden, en die boodschap was goed blijven hangen …





Het was een feest om dit leergierige mannetje, dat intussen zo ongeveer alle automerken weet te benoemen, op deze manier kennis te laten maken met een paar facetten van het boerenleven rond “de Schaapskooi”




Een weekendje Drenthe

Nadat we twee weken geleden een weekendje in Brabant zaten met vakantievrienden, zaten we afgelopen weekend voor het vierde jaar op rij een weekendje met kinderen en kleinkinderen op landgoed ‘de Merelhof’ bij Ruinen in Drenthe …





Daar hadden we net als voorgaande jaren de beschikking over het riante vakantiehuis ‘de Schaapskooi’ …





Het begon vrijdagavond nog rustig met een lekker en gezellig etentje …





Tijmen trok zich regelmatig even met een boekje terug in een hoekje …





Maar toen ik zaterdagochtend naar buiten stapte en Pepijn tijgerend op me af zag komen, terwijl hij vroeg: “Wil jij met mij stoeien, pake …?”
Toen wist ik ‘Dit wordt een pittig weekend …’





En dat werd het ook, maar ondanks de vermoeienis werd het toch vooral weer een gezellig weekend. De komende dagen eerst maar weer even rustig bijtanken …  🙂

Terug van even weg geweest

De mensen die me via twitter volgen hadden een meevallertje afgelopen weekend. Wij waren een weekendje weg, en omdat ik er zaterdagavond geen zin in had om mijn hoofd te breken over de vraag hoe ik ook al weer vanaf mijn iPad foto’s op mijn weblog kan publiceren, heb ik me dit weekend beperkt tot het twitteren van een aantal foto’s uit mooi Drenthe …

Net als voorgaande jaren zaten we een weekendje met kinderen en kleinkinderen op Landgoed de Merelhof bij Ruinen. Het landgoed bestaat uit een woonboerderij met een aantal bijgebouwen – het Bakhuisje, de Kapschuur en de Schaapskooi –  die voorbeelden zijn van Drentse streekeigen monumentale bouwkunst. Samen vormen ze een traditioneel Drents erf.  De Merelhof ligt 200 meter van de openbare weg en is omringd door 4 hectare eigen terrein, rust en ruimte rondom zijn er dus gegarandeerd …

Vandaag even een aantal hoogtepuntjes van het weekend. Zaterdagmiddag hebben we een bezoek gebracht aan een familiepark aan de andere kant van Ruinen. Daar hebben Tijmen en Pepijn zich geruime tijd vermaakt op de glijbaan, terwijl wij genoeglijk in de schaduw aan de koffie zaten …

Natuurlijk stonden er ook nu weer een paar kleine fotokuiertjes met Tijmen op het programma. Al zoekend en sluipend tussen de boterbloemen heeft hij dit weekend onder andere kennis gemaakt met waterjuffertjes en bloedcicades …

Nadat we zondagmiddag rond vier uur de jeugd hadden uitgezwaaid, heb ik me op de buienradar gericht. Omdat ik nu eindelijk weer eens de beschikking had op ruim zicht rondom, hoopte ik op het verschijnen van een fotogenieke bui. Ik had het niet beter kunnen treffen. Even na acht uur ’s avonds kwam die bui in beeld, en hoe … Hij dreef ten noordoosten van ons voorbij, prachtig belicht door de zon …

En nog was het niet op, want rond middernacht schoof er ten zuiden van ons nog een onweersbui voorbij die weinig bliksems liet zien, maar weerlicht deed de lucht achter de wolken regelmatig oplichten. En dus zat ik rond middernacht nog lekker op het terras met een glas wijn en een kaasplankje naast me en de camera op het statief voor me …

De komende dagen zullen er vast nog wel wat foto’s van het weekend volgen, want een en ander heeft zijn tol weer geëist van mijn lijf en leden. De komende dagen maar rustig aan, maar dat is het zeker waard!