Een feestelijk weekend

Achteraf bekeken was het natuurlijk een belachelijk idee om te denken dat ik in het afgelopen weekend mijn netten zou kunnen drogen. We gingen tenslotte met kinderen en kleinkinderen een weekendje naar “de Merelhof” bij Ruinen om de bloemetjes eens voorzichtig buiten te zetten …





En daar hadden we een goede reden voor, het leek Aafje namelijk een goed idee om haar 60e verjaardag daar in kleine kring te vieren. Nils verraste ons met een prachtige taart met roosjes voor Aafje en zonnebloemen voor mij …





De taart was niet alleen mooi, hij was ook erg lekker. Tijmen liet het zich dan ook goed smaken …





Ook Pepijn wist wel raad met de taart, en ook een glaasje fris ging er goed in …





– wordt vervolgd –

Een kleine praatjesmaker

Afgelopen weekend hadden we Pepijn over de vloer, en dat was weer erg gezellig …





Om een gesprek op niveau aan te knopen met beppe, zocht de kleine praatjesmaker het op een bepaald moment hogerop …





Er ontspon zich een geanimeerd gesprek …





Pepijn legt het nog één keer uit …





En toen was de batterij ineens leeg … volgende keer toch maar weer Duracell gebruiken …  😉




Jong geleerd

Om organisatorische redenen wilden zijn ouders Tijmen wel even een paar dagen kwijt, daarom logeert het mannetje deze week een paar dagen bij pake en beppe (opa en oma voor de niet-Friestaligen). Hij was gisterochtend nog maar nauwlijks binnen, of hij vertelde met een stralend gezicht dat hij de oude fotocamera (Fuji Finepix J110w) van papa en mama had gekregen, nadat die een nieuw toestel hadden aangeschaft. Aangestoken door pake, die hij nog nooit zonder camera had gezien, ging er een grote wens van Tijmen in vervulling, want al voordat hij vier werd hanteerde hij dit toestel af en toe verbazend knap. Natuurlijk moest pake al snel op de foto …

Nadat Tijmen zich de eerste uren op teken- en plakwerkjes had gestort, heb ik hem ’s middags voorgesteld om samen wat te gaan fotograferen in de tuin. Die suggestie werd stralend beaamd. Toen ik er nog aan had toegevoegd, dat ik een aantal van zijn foto’s op pake zijn weblog zou plaatsen, stapte hij trots glunderend gewapend met de camera naar buiten …

Tijmen heeft al van jongs af aan iets met onze druiven. Het was dan ook niet verwonderlijk dat daar een foto van gemaakt moest worden. Daarbij schuwde Tijmen het gebruik van de zoomfunctie niet …

Ook de knalrode mandevilla en de regenmeter werden secuur in beeld gebracht …

Natuurlijk mocht een foto van de vijver, waar de gele plomp zijn tweede bloem showt en waar de zoveelste waterlelie is opgedoken, niet ontbreken …

Helemaal achter in de tuin waren deze bloemetjes en de kruik een kiekje waard …

Wel een struik, maar nog steeds geen vlinders …

Terug op het terras bleek dat beppe aan het werk was bij de vijver …

Terwijl Tijmen met beppe over de vijver stond te kletsen, liet ik mijn blik en gedachten even naar de lucht dwalen. Juist op dat moment passeerde er een ooievaar. Toen ik de camera op hem had ingezoomd, zag ik dat hij niet alleen was. Waar zou zo’n beest dat vrachtje nou toch gaan afleveren …?