Nattigheid in 2017

Voor het eerst sinds ik in 2005 ben begonnen met bloggen, heb ik vorig jaar helemaal geen maandelijkse overzichten van de weercijfers in ons tuintje gepubliceerd. Maar het verzamelen van die cijfertjes is wel gewoon doorgegaan, want dat redt zichzelf met mijn huidige weerstation. Vandaag een blik op de neerslagcijfers van 2017 …

2017 was een tamelijk nat jaar, vooral in juni en september viel er in onze contreien erg veel regen. Gemiddeld valt er in ons land jaarlijks ongeveer 800 mm neerslag. In 2017 viel er landelijk gemiddeld 850 mm volgens het KNMI. Het zuidoosten was iets droger dan normaal. Het noorden, midden en westen en vooral het zuidwesten waren natter dan normaal.

In ons tuintje is in totaal 813 mm neerslag door de regenmeter gelopen, tegen ca. 770 normaal over de periode 1971-2000. De natste dag bij ons was 28 juni, toen een plensbui aan het eind van de middag het totaal van die dag op 51,4 mm bracht …

2017 was zeker in onze omgeving geen sneeuwrijk jaar. Volgens het KNMI viel er op 12 en 13 januari in een strook van Zeeland naar Overijssel 5-12 cm sneeuw. Op 12 februari viel in een strook over het midden 5-10 cm, en van 8 t/m 11 december sneeuwde het van tijd tot tijd in grote delen van het land. Ondanks Randstedelijke paniek en Code Rood bleef het in ons tuintje beperkt tot een laagje van luttele luttele centimeters …

Eindejaarsmijmeringen

Terugblikkend op het jaar, kan ik maar tot één conclusie komen: 2017 was een waardeloos jaar. Ik durf zelfs te stellen dat het met stip ’t meest pijnlijke en het meest nare jaar was zo lang ik op deze aardkloot rond stap. Met de MS had ik sinds 2004 aardig leren leven, voor zo ver dat mogelijk is. Sinds daar begin dit jaar Acnes bij gekomen is, ben ik geen dag meer volledig pijnvrij geweest. Het enige lichtpuntje dat ik voor 2017 kan bedenken, is dat ik sinds gisteren op de kop af een jaar van het roken af ben.  …

Internationaal is Trump wat mij betreft de ergernis van het jaar. En de politiek in eigen land stemt me ook niet bepaald vrolijk met het huidige kabinet met den bijbel aan het bewind. Met hun afschaffing van de dividendbelasting, waarmee buitenlandse beleggers nu zo’n 1,4 miljard euro opstrijken ten koste van ons aller schatkist. En met hun verlaging van de inkomstenbelasting, die wordt gefinancierd door een verhoging van het lage belastingtarief van 6 naar 9 %. Eenmaal raden waar de zwaarste klappen weer vallen … Jawel, bij de chronisch zieken en zo …

En daar komt dan in mijn geval nog bij, dat de zorgverzekering m.i.v. 2018 plotseling mijn medicinale cannabis niet meer wil vergoeden. En nee, dat heb ik niet voor recreatief gebruik. Een anderhalf jaar durende zoektocht samen met de behandelend specialist heeft in de periode 2004-2006 geleerd, dat cannabis het meest probate middel is om verkramping van mijn benen na afloop van mijn fotokuiers en ’s nachts in bed tegen te gaan. En als ik ’s nachts rustig kan slapen, kan Aafje het ook. Er zal dus een bezuinigingsslag gemaakt moeten worden om dat mogelijk te blijven maken…

Met meer pijn, minder bewegingsvrijheid en hogere kosten sta ik voor mijn gevoel voor de opgave om mezelf opnieuw uit te vinden. ‘Afanja’ begint in zijn huidige vorm een te zware (financiële) last te vormen. Voordat ik eind 2005 begon te bloggen, had ik m.b.v. Microsoft Frontpage al een website op mijn eigen domein afanja.nl. Op dat domein heb ik later ook mijn eerste weblog gebouwd. De website raakte in de loop der tijd steeds verder buiten beeld, en ik kan er in feite ook niks meer mee, maar ik ben er wel steeds de foto’s voor mijn weblog blijven plaatsen. En dat zou m.i.v. volgend jaar wel eens net wat te duur kunnen worden …

Tenzij ik een sponsor vind, zou het best eens kunnen dat ik in de loop van 2018 zowel mijn website als mijn weblog in zijn huidige vorm begin te onttakelen. De belangrijkste verhalen zal ik voor die tijd voor mezelf veiligstellen, intussen zullen de foto’s langzaam maar zeker verdwijnen van het web. En uiteindelijk zal het licht voor afanja op het wereldwijde web waarschijnlijk helemaal doven …

Maar als het al zo ver komt, dan wil dat natuurlijk niet zeggen dat ik – Jan K. – daarmee ook verdwenen zal zijn. Nee, hoor in tegendeel! Ik wil zeker blijven bloggen. Hoe en wat, weet ik nog niet, maar dat zien we t.z.t. wel.

Voor wie ik hier of elders vandaag of morgen niet meer tref: bedankt voor al jullie lieve, leuke, kritische, meelevende en humoristische reacties en ‘likes’ in het afgelopen jaar! Een rustige en veilige jaarwisseling gewenst en een soepel en voortvarend begin van 2018 …

 

Goed regenmeterweer

Eerlijk is eerlijk, ik heb het niet zo op regenachtige dagen, en al helemaal niet midden in de zomer. Maar dat het gisteren zo lang en af en toe zo hard regende, dat de vijver ’s middags zelfs even buiten zijn oevers trad, kwam me toevallig wel even goed uit …





Mijn oude, uit 2003 stammende TFA weerstation vertoonde al langere tijd kuren, maar die beperkten zich in eerste instantie tot de luchtdrukmeting, en daar viel mee te leven. Toen het apparaat in de eerste helft van juli regelmatig waarden als maximumtemperaturen van 50 ºC en minimumtemperaturen ruim onder nul liet zien, werd het toch echt tijd om aan vervanging te denken. Nadat ik me al geruime had georiënteerd op diverse weerstations, liet ik mijn keuze vallen op een Netatmo weerstation met een regenmeter …





Vorige week had ik me al bezig gehouden met het kalibreren van de buitensensor van het weerstation, dat twee weken geleden werd geleverd. De regenmeter werd vorige week zaterdag geleverd, en die heb ik zondag geïnstalleerd. De regensensor werkt met een magneetsensor aan de binnenkant. De grote transparante trechter op de bovenstaande foto vangt de regen op, waarna deze in de regensensor op een wipje valt. De snelheid van het wipje geeft aan hoeveel regen er gedurende een bepaalde tijd valt. De sensor heeft een gevoeligheid van 0,2 tot 900 mm per uur. Het water wordt aan de onderkant automatisch weer afgevoerd, zodat ik er ’s avonds laat niet meer uit hoef om de regenmeter te legen …   🙂





Zowel de temperatuursensor als de regenmeter geven hun gegevens draadloos door aan het basisstation in de woonkamer. Daar zijn de gegevens vervolgens m.b.v. iPad, iPhone en/of pc uit te lezen. Hieronder de belangrijkste gegevens van gisteren: de bovenste grafiek toont de temperatuur, die uiteen liep van 12,5 tot 16,2 ºC. De onderste grafiek laat mooi zien dat het bijna de hele dag heeft geregend en dat er in ons tuintje in totaal 35,3 mm is gevallen …





Kijkend naar het 2 kilometer verderop staande neerslagstation van het KNMI doet mijn regenmeter het zo gek nog niet, want daar werd van maandag 27 juli 8:00 uur tot dinsdag 28 juli 8:00 uur 37 mm afgetapt. En dan heb ik mijn regenmeter nog niet eens volgens de regels der kunst gekalibreerd …





Omdat mijn nieuwe station veel meer in huis heeft dan alleen temperatuur- en neerslagmeting, kom ik binnenkort nog wel eens terug op de werking en mogelijkheden van het weerstation.

Jong geleerd

Om organisatorische redenen wilden zijn ouders Tijmen wel even een paar dagen kwijt, daarom logeert het mannetje deze week een paar dagen bij pake en beppe (opa en oma voor de niet-Friestaligen). Hij was gisterochtend nog maar nauwlijks binnen, of hij vertelde met een stralend gezicht dat hij de oude fotocamera (Fuji Finepix J110w) van papa en mama had gekregen, nadat die een nieuw toestel hadden aangeschaft. Aangestoken door pake, die hij nog nooit zonder camera had gezien, ging er een grote wens van Tijmen in vervulling, want al voordat hij vier werd hanteerde hij dit toestel af en toe verbazend knap. Natuurlijk moest pake al snel op de foto …

Nadat Tijmen zich de eerste uren op teken- en plakwerkjes had gestort, heb ik hem ’s middags voorgesteld om samen wat te gaan fotograferen in de tuin. Die suggestie werd stralend beaamd. Toen ik er nog aan had toegevoegd, dat ik een aantal van zijn foto’s op pake zijn weblog zou plaatsen, stapte hij trots glunderend gewapend met de camera naar buiten …

Tijmen heeft al van jongs af aan iets met onze druiven. Het was dan ook niet verwonderlijk dat daar een foto van gemaakt moest worden. Daarbij schuwde Tijmen het gebruik van de zoomfunctie niet …

Ook de knalrode mandevilla en de regenmeter werden secuur in beeld gebracht …

Natuurlijk mocht een foto van de vijver, waar de gele plomp zijn tweede bloem showt en waar de zoveelste waterlelie is opgedoken, niet ontbreken …

Helemaal achter in de tuin waren deze bloemetjes en de kruik een kiekje waard …

Wel een struik, maar nog steeds geen vlinders …

Terug op het terras bleek dat beppe aan het werk was bij de vijver …

Terwijl Tijmen met beppe over de vijver stond te kletsen, liet ik mijn blik en gedachten even naar de lucht dwalen. Juist op dat moment passeerde er een ooievaar. Toen ik de camera op hem had ingezoomd, zag ik dat hij niet alleen was. Waar zou zo’n beest dat vrachtje nou toch gaan afleveren …?