Nadat we twee dagen in een kleine, mistige wereld hadden geleefd, trok de mist gisteren eindelijk op. Het leek er zelfs op, dat het zonnetje zich weer eens zou laten zien. Kortom: het was een prima weertje om met een ruime omweg naar de garage te rijden om toch maar een setje winterbanden te laten monteren …

Aan de Dominee Bolleman van der Veenweg bij Earnewâld heb ik de auto even aan de kant gezet om wat plaatjes te schieten van een berijpt rietveld. De combinatie van mist en vorst had de afgelopen dagen lange, scherpe ijspennen afgezet op de rietstengels …

Nu de lucht hier en waar wat blauw begon te kleuren en het wat lichter was dan de afgelopen dagen, begon de rijp er eindelijk wat sprankelender uit te zien dan onder die dichte grijze deken van mist …

Zacht wiegden de bevroren rietpluimen heen en weer op de wind …

Ook in close-up mogen de zwaar beladen rietpluimen gezien worden …

Plotseling leek het alsof de restanten van een oude windmotor me ergens op wilden wijzen …

Toen ik in de aangewezen richting keek, zag ik gek genoeg drie ooievaars vliegen. Ze vlogen in noordelijke richting. Of dat iets wil zeggen over het vervolg van de winter, weet ik niet … 😉

Terwijl ik op de terugweg de winterbanden aan het inrijden was, heb ik nog even een vleugje zonsondergang mee kunnen pakken, maar dat bewaar ik voor Skywatch Friday. 🙂