Terug in de Ecokathedraal

Rond half elf begon ik donderdagochtend voor de derde maal dit jaar aan een kuier door de Ecokathedraal bij Mildam. De eerste keer lagen de bouwwerken er in januari licht besuikerd bij onder een fijn laagje sneeuw. De tweede keer had ik het genoegen om matroos Beek en haar kapitein daar te leren kennen …

Na enkele maanden van pijn en stilstand was dit in feite de eerste echte fotokuier sinds begin juli. Dat maakte het vooraf al niet minder spannend en enerverend dan de voorgaande keren. Nadat ik gestapelde iglo weer even van binnen had bekeken, heb ik de Porta Celi – de hemelpoort – eens vanuit een ander perspectief gefotografeerd …

Het zonlicht kierde op verschillende plaatsen mooi door het al voorzichtig uitdunnende bladerdek. Licht en schaduw speelden in stilte hun spel op en rond de betonnen objecten …

De kuier over oneffen, en hier en daar verraderlijk glibberig terrein liet zich al gauw voelen in mijn bovenbenen. Het bekende rustpunt waar naar verluidt ook Louis le Roy zelf wel eens zat te mijmeren, werd het eindpunt vandaag …

Na de rust en nog even een blik in de richting van de ‘Inca-tempels’ iets verderop werd het tijd om de terugweg te aanvaarden. Het was een vermoeiende kuier, maar het prettige weerzien maakte het opnieuw alleszins de moeite waard …

43 gedachten over “Terug in de Ecokathedraal

  1. Jan, wat ben ik blij dat je dit terug kan en dan nog een bezoek aan je ecokathedraal. Ik kijk altijd geïnteresseerd naar dit fenomeen en het zonlicht heeft hier zijn werk gedaan en je mooie foto’s bezorgd.

    Geliked door 1 persoon

  2. een prachtige plek om te lopen en te mijmeren Jan…
    Ik kan me zo voorstellen dat ik daar ook héél kleintjes en stil zou zijn…. terwijl ik doorgaans nogal een babbelbox ben…
    sorry dat ik je heb laten schrikken

    Geliked door 1 persoon

  3. Stilstand is achteruitgang en het weer oppakken van het wandelen kost de nodige moeite maar die moeite wordt dan toch maar mooi beloond met deze prachtige foto’s.

    Geliked door 1 persoon

    • Dankjewel, Erica. Dat gevoel van ‘jammer dat iets ver weg is’ herken ik wel. Hoewel afstanden in ons kleine landje natuurlijk maar betrekkelijk zijn, zijn ze voor mensen met een lichamelijk beperking al snel te groot.
      Jullie ook een fijne zondag, geniet van de beloofde warmte. 🙂

      Geliked door 1 persoon

    • Het thuis zitten begon me na een paar maanden knap te vervelen, Eveline. Maar vanaf nu zijn er weer mogelijkheden en gloort er weer hoop. En inderdaad, de Ecokathedraal is een prima plek om dat in stilte te vieren. Maar omdat je er ook veel (gestapelde) rustplekje vindt om even te zitten en wat rusten, is het ook een fijne plek voor een eerste kuier.

      Like

  4. Mooi vervolg op het vorige en je neemt ons echt mee in je verhaal.
    Dat je het wandelen weer moet opbouwen kan ik best begrijpen … voor mij lukt het wandelen ook niet meer zoals vroeger en weet heel goed dat je krachten verliest en dit weer moet opbouwen. Er blijven in geloven en uitstapjes maken als het je lukt ! Fijn weekend Jan !

    Geliked door 1 persoon

    • Naar mate de nieuwe medicatie de pijn in mijn buikstreek beter onderdrukt, groeit mijn vertrouwen dat het wel weer goed komt. Ik ben al lang blij dat ik weer zo ver ben dat ik zonder pijn met spijkerbroek aan weer een tijdje achter het stuur kan zitten. De fotokuiers zullen voorlopig ook nog niet erg lang zijn, maar dat maakt ook niks uit. Dat komt vanzelf weer.
      Jij ook een fijn weekend verder, Inge. Bedankt voor je positieve woorden.

      Like

  5. Fijn dat je weer zo ver bent dat je weer naar de Ecokathedraal kunt!
    Door het spelen met zo’n en schaduw is het een mooie serie geworden.
    Nu maar hopen dat je je conditie weer snel naar het oude niveau kunt krijgen en dat er weer veel mooie fotokuiers mogen volgen. 😃

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.