Terug in de Ecokathedraal

Rond half elf begon ik donderdagochtend voor de derde maal dit jaar aan een kuier door de Ecokathedraal bij Mildam. De eerste keer lagen de bouwwerken er in januari licht besuikerd bij onder een fijn laagje sneeuw. De tweede keer had ik het genoegen om matroos Beek en haar kapitein daar te leren kennen …

Na enkele maanden van pijn en stilstand was dit in feite de eerste echte fotokuier sinds begin juli. Dat maakte het vooraf al niet minder spannend en enerverend dan de voorgaande keren. Nadat ik gestapelde iglo weer even van binnen had bekeken, heb ik de Porta Celi – de hemelpoort – eens vanuit een ander perspectief gefotografeerd …

Het zonlicht kierde op verschillende plaatsen mooi door het al voorzichtig uitdunnende bladerdek. Licht en schaduw speelden in stilte hun spel op en rond de betonnen objecten …

De kuier over oneffen, en hier en daar verraderlijk glibberig terrein liet zich al gauw voelen in mijn bovenbenen. Het bekende rustpunt waar naar verluidt ook Louis le Roy zelf wel eens zat te mijmeren, werd het eindpunt vandaag …

Na de rust en nog even een blik in de richting van de ‘Inca-tempels’ iets verderop werd het tijd om de terugweg te aanvaarden. Het was een vermoeiende kuier, maar het prettige weerzien maakte het opnieuw alleszins de moeite waard …

43 gedachten over “Terug in de Ecokathedraal

    • Het thuis zitten begon me na een paar maanden knap te vervelen, Eveline. Maar vanaf nu zijn er weer mogelijkheden en gloort er weer hoop. En inderdaad, de Ecokathedraal is een prima plek om dat in stilte te vieren. Maar omdat je er ook veel (gestapelde) rustplekje vindt om even te zitten en wat rusten, is het ook een fijne plek voor een eerste kuier.

      Like

  1. Mooi vervolg op het vorige en je neemt ons echt mee in je verhaal.
    Dat je het wandelen weer moet opbouwen kan ik best begrijpen … voor mij lukt het wandelen ook niet meer zoals vroeger en weet heel goed dat je krachten verliest en dit weer moet opbouwen. Er blijven in geloven en uitstapjes maken als het je lukt ! Fijn weekend Jan !

    Liked by 1 persoon

    • Naar mate de nieuwe medicatie de pijn in mijn buikstreek beter onderdrukt, groeit mijn vertrouwen dat het wel weer goed komt. Ik ben al lang blij dat ik weer zo ver ben dat ik zonder pijn met spijkerbroek aan weer een tijdje achter het stuur kan zitten. De fotokuiers zullen voorlopig ook nog niet erg lang zijn, maar dat maakt ook niks uit. Dat komt vanzelf weer.
      Jij ook een fijn weekend verder, Inge. Bedankt voor je positieve woorden.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.