Rond half elf begon ik donderdagochtend voor de derde maal dit jaar aan een kuier door de Ecokathedraal bij Mildam. De eerste keer lagen de bouwwerken er in januari licht besuikerd bij onder een fijn laagje sneeuw. De tweede keer had ik het genoegen om matroos Beek en haar kapitein daar te leren kennen …
Na enkele maanden van pijn en stilstand was dit in feite de eerste echte fotokuier sinds begin juli. Dat maakte het vooraf al niet minder spannend en enerverend dan de voorgaande keren. Nadat ik gestapelde iglo weer even van binnen had bekeken, heb ik de Porta Celi – de hemelpoort – eens vanuit een ander perspectief gefotografeerd …
Het zonlicht kierde op verschillende plaatsen mooi door het al voorzichtig uitdunnende bladerdek. Licht en schaduw speelden in stilte hun spel op en rond de betonnen objecten …
De kuier over oneffen, en hier en daar verraderlijk glibberig terrein liet zich al gauw voelen in mijn bovenbenen. Het bekende rustpunt waar naar verluidt ook Louis le Roy zelf wel eens zat te mijmeren, werd het eindpunt vandaag …
Na de rust en nog even een blik in de richting van de ‘Inca-tempels’ iets verderop werd het tijd om de terugweg te aanvaarden. Het was een vermoeiende kuier, maar het prettige weerzien maakte het opnieuw alleszins de moeite waard …
Wat ontzettend fijn dat je weer een wandeling kon maken in de ecokathedraal.
In het begin van de herfst met zelfs een klein zonnetje erbij!
Hartelijke groeten van Zem.
Ja, als het zonnetje schijnt, dan moet je daar zo mogelijk even gebruik van maken, vind ik. En dat is me in dit geval weer goed bevallen.
Wat heb je weer mooie foto’s kunnen maken. Dit blijft indrukwekkend om te zien. Wat goed dat je weer naar buiten gaat. Het blijft deze interessant om te lezen Jan.
Jan, wat ben ik blij dat je dit terug kan en dan nog een bezoek aan je ecokathedraal. Ik kijk altijd geïnteresseerd naar dit fenomeen en het zonlicht heeft hier zijn werk gedaan en je mooie foto’s bezorgd.
Dankjewel, Joke. Het doet echt deugd om langzaam maar zeker mijn bewegingsvrijheid weer te herwinnen.
Top
mooi Jan dat je dit weer kunt
Langzaam maar zeker gaat het de goeie kant weer op, Jan.
🤞dat het zo blijft
een prachtige plek om te lopen en te mijmeren Jan…
Ik kan me zo voorstellen dat ik daar ook héél kleintjes en stil zou zijn…. terwijl ik doorgaans nogal een babbelbox ben…
sorry dat ik je heb laten schrikken
Het zou nu eigenlijk een prima plek zijn om samen eens even te gaan zitten mijmeren om bij te komen …
Stilstand is achteruitgang en het weer oppakken van het wandelen kost de nodige moeite maar die moeite wordt dan toch maar mooi beloond met deze prachtige foto’s.
wat een mooie serie Jan. We zijn de laatste tijd niet verwend met zonlicht maar je had hier alles meezitten
mooie als je zo’n onderwerp in de buurt hebt, steeds dezelfde plek totaal anders
mooie serie weer voor mij de tweede foto vandaag die er uit springt, heeft echt iets van een kathedraal
Wat fijn, dat je toch deze “stap” weer hebt kunnen nemen, al viel het wat tegen, wat natuurlijk niet zo vremd is. Mooi die foto’s,met name dat hart op die muur. 😁
O leuk, dat hart had ik zelf nog niet gezien. Dat is dus een toevalstreffer … 😉
Die zijn vaak leuk…toevalstreffers 👍
Jan weer mooie opnamen, het gaat daar nooit vervelen.
Jammer dat echt zo ver weg is anders had ik daar zeker
is gaan kijken.
Een fijne zondag gewenst,
groetjes Erica
Dankjewel, Erica. Dat gevoel van ‘jammer dat iets ver weg is’ herken ik wel. Hoewel afstanden in ons kleine landje natuurlijk maar betrekkelijk zijn, zijn ze voor mensen met een lichamelijk beperking al snel te groot.
Jullie ook een fijne zondag, geniet van de beloofde warmte. 🙂
Fraaie opnamen van een fotogenieke plek hoor. Het wandelen langzaam opbouwen, dan komt het vast helemaal goed.
Dankjewel, Edward, ik heb alle tijd om in alle rust en in eigen tempo te werken aan mijn conditie. Dat komt inderdaad vast wel weer voor elkaar.
It does feel like a magical place.
It is, William, it’s always changing and never boring.
Wat top dat je kuieren kon. Dit is een heerlijk plek om dat vieren.
Het thuis zitten begon me na een paar maanden knap te vervelen, Eveline. Maar vanaf nu zijn er weer mogelijkheden en gloort er weer hoop. En inderdaad, de Ecokathedraal is een prima plek om dat in stilte te vieren. Maar omdat je er ook veel (gestapelde) rustplekje vindt om even te zitten en wat rusten, is het ook een fijne plek voor een eerste kuier.
Mooi vervolg op het vorige en je neemt ons echt mee in je verhaal.
Dat je het wandelen weer moet opbouwen kan ik best begrijpen … voor mij lukt het wandelen ook niet meer zoals vroeger en weet heel goed dat je krachten verliest en dit weer moet opbouwen. Er blijven in geloven en uitstapjes maken als het je lukt ! Fijn weekend Jan !
Naar mate de nieuwe medicatie de pijn in mijn buikstreek beter onderdrukt, groeit mijn vertrouwen dat het wel weer goed komt. Ik ben al lang blij dat ik weer zo ver ben dat ik zonder pijn met spijkerbroek aan weer een tijdje achter het stuur kan zitten. De fotokuiers zullen voorlopig ook nog niet erg lang zijn, maar dat maakt ook niks uit. Dat komt vanzelf weer.
Jij ook een fijn weekend verder, Inge. Bedankt voor je positieve woorden.
goed om te lezen dat je er weer naar toe kunt Jan
groeten
Dank je, Willy, het doet mij ook deugd. 🙂
Excellent.
Dankjewel, Rabirius.
Fijn dat je weer zo ver bent dat je weer naar de Ecokathedraal kunt!
Door het spelen met zo’n en schaduw is het een mooie serie geworden.
Nu maar hopen dat je je conditie weer snel naar het oude niveau kunt krijgen en dat er weer veel mooie fotokuiers mogen volgen. 😃
Met het weer van de laatste dagen zal mijn conditie niet met sprongen vooruit gaan, maar met wat kleinere stappen kom ik er ook wel. 🙂
Zo’n plek moet ik ook eens gaan zoeken hier in de buurt.
Misschien moet je wel zelf het initiatief nemen om zo’n plek te creëren in de buurt … 😉
Wat een plezier om hier opnieuw met jou door de ecokathedraal te mogen wandelen! Dat is genieten. Houden zo Jan. Nog een fijn weekend!
Dankjewel, Bea, jullie ook een goed weekend verder!
Goed dat je dit hebt kunnen doen naar je vertrouwde plek. En elke keer verschillend vanwege het licht en jaargetijde!
Ja, dit is een bijzondere plek die blijft lokken, en die je geen twee keer gelijk aantreft.
Een aantrekkelijke plek deze cathedraal. Jammer dat ik zover weg woon. Ik zou er ook regelmatig rondwandelen.
Het is een fijne plek om in alle rust wat te mijmeren en rond te kijken. En er valt altijd wel weer wat nieuws te ontdekken.
Op afstand laat jij ons mooi meegenieten van deze bijzondere plek.
Goed om te lezen dat je weer naar buiten gaat.
Stille groet,
Naar buiten gaan was het probleem niet, dat lukte in de tuin ook wel. Weer echt wandelen is een ander verhaal, dan merk ik toch hoeveel ik aan kracht en conditie heb verloren. Daar moet aan gewerkt worden dus!