Rietsnijders in de verte

Gisteren vertelde ik hier wat over de eerste keer dat ik in het rietland van de Weerribben was. Sindsdien ben ik vooral in de periode januari – april talloze malen op ‘werkbezoek’ geweest bij de rietsnijders in die contreien. Dat is één van de zaken waarbij de coronacrisis zand in de machine heeft gestrooid …

Helemaal zonder rietsnijders hoef ik het echter niet te doen dit jaar. Toen ik onlangs was afgereisd naar de noordkant van de Rypstjerksterpolder (deze tongbreker mag wat mij betreft door niet-Friestaligen worden uitgesproken als Rijperkerkerpolder … 😉 ) om foto’s te maken van de eerste grutto’s, waren rietsnijders in de verte bezig met het snijden van het riet en het verbranden van de ruigte. Meer dan wat verre sfeerplaatjes zit er niet in dit jaar. Ik doe het ermee …

31 gedachten over “Rietsnijders in de verte”

  1. Soms is vanuit de verte ook heel mooi juist! Vind ik althans… dus wederom, prachtige plaatjes, verstild beeld, van de rietsnijders!

    X

  2. “Ruigte verbranden” heb ik even moeten googelen.
    Die mannen werken niet echt in een gezonde lucht met die rook?
    Mooie (stilte, en toch niet) foto’s!

  3. Van verre, maar toch echt wel mooi. Die sfeer die zit erin. Ik hou er van. Het lijkt wel of ik het vuur kan ruiken.
    Ik heb het woord een paar keer uitgesproken. En het lukte, maar zie, nu ben ik het alweer vergeten. Moeilijk Jan.

  4. Toch een beeld van de rietsnijders, Jan.
    Je zou graag dichterbij zijn gekomen, wie weet: volgend jaar een herkansing samen met Jetske?
    Hartelijke groeten van Zem.

Reacties zijn gesloten.