Maandagmiddag bij de Leijen

Gistermiddag hebben fotomaatje Jetske en ik voor het eerst sinds de vakantie weer een paar fotokuiertjes gemaakt. De eerste bestemming was de vogelkijkhut bij de Leijen. Bij aankomst stonden er drie fietsen tegen het hek. Het was druk in de hut, maar we kregen al snel een zitplekje aangeboden bij een kijkluikje van mensen die op het punt stonden te vertrekken …

Hoewel we de ijsvogel en de bruine kiekendief weer hadden gemist, viel er genoeg te zien. Het belangrijkste nieuws was, dat er momenteel daadwerkelijk wordt gewerkt aan het herstel van het boomeilandje ‘de Kninepôle’. Verder probeerde een meeuw vóór de hut dobberend de show te stelen, maar hij had de pech dat hij werd overtroefd door de Koninklijke Luchtmacht, die op dat moment een showtje voor ons kwam opvoeren met een aantal C-130H-toestellen …

Daarna besloot ik de stoute schoenen aan te trekken en voor te stellen om toch ook nog maar even een kijkje te nemen in de Jan Durkspolder. Ook daar kwamen we niet voor niks, maar dat is voor later. Op dit moment geniet ik vooral na met eindelijk weer een soort van ‘gezonde spierpijn’ in mijn bovenbenen.

Een juffer en een libel

Om de afwisseling er wat in te houden, heb ik – tussen het maken van de slow motions van diverse insecten door – ook regelmatig even een foto gemaakt van een bezoeker in de tuin. Hieronder hangt op de linker foto een houtpantserjuffer aan de lange steel van de ijzerhard. Rechts zit een heidelibel op een zaaddoosje van de blauwe iris …

Vlinders in slow motion (3)

Nadat ik vorige week een aantal topdagen had met mooie ritjes op de iLark, had de nazomer afgelopen week nog een vervelende verrassing voor me in petto. Na een te warme nacht lieten mijn onderdanen me sinds woensdagochtend tijdelijk weer in de steek. Intussen is het ergste leed weer geleden. Met een beetje geluk kan ik vanmiddag weer een ritje maken om nog even van de waarschijnlijk laatste zomerse zondag te genieten.

Maar wel rustig aan, zoals het er ook in deel 3 van de videoserie ‘Vlinders en andere insecten in slow motion’ weer rustig aan toe gaat. Fijne zondag allemaal …

Deel 2 van ‘Vlinders in slow motion’ was hier al te zien

Beet!

Ik heb hier al vaak geschreven, dat Jetske over het algemeen maar weinig in haar omgeving ontgaat. Zo ook die middag op de camping aan de Dokkumer Ee. “Kijk, die hebben beet,” hoorde ik haar zeggen, toen er een schouwtje met buitenboordmotor naderde. En warempel, bij de wal gekomen stond de hengel van de visser met pet flink gebogen …

Gewapend met onze camera’s liepen we samen even naar de waterkant. De tweede man aan boord haalde de vangst met het schepnet boven water. Nadat hij hem van de haak had gehaald, zagen we dat het om een flinke snoek ging. Op Jetskes’ vraag of ze er ook een foto van wilden hebben, reageerde hij niet erg happig …

“We vangen hier tegenwoordig zoveel snoeken, dat we er alleen nog een foto van maken als ze minstens een meter lang zijn.” Dat gezegd hebbend, gaf hij de vis zijn vrijheid terug …

Paling roken

Ik trof het, zei Jetske, omdat er de afgelopen dagen veel gerookte paling was verkocht. was er aanvulling van de voorraad nodig. Daarom kwam de palingroker die middag een keer extra langs. Hoewel ik allerminst een visliefhebber ben, liet ik die kans niet lopen …

Omdat de palingroker daar geen bezwaar tegen had, maakten Jetske en ik er allebei wat foto’s van. Zorgvuldig reeg hij de gekweekte paling aan rookpennen. Tien palingen aan elke pen. Daarna liet de palingroker de palingen gedurende enige tijd ‘zwemmen’ in een pekelbad …

Nadat de palingen voldoende gepekeld waren, liet de palingroker ze even uitlekken. De palingen werden nogmaals netjes gerangschikt aan de rookpennen …

Vervolgens werden de palingen aan de pennen in de rookoven gehangen. De rookoven is voorzien van een thermometer en een temperatuurregelingsklep. Dit was duidelijk een heel andere manier van werken dan die van mijn oom Bauke vroeger. Die gebruikte een oud metalen vat, waarin hij de niet geheel legaal gevangen palingen op gevoel rookte …

Uiteindelijk mag het vuur onder in de rookoven worden aangestoken. Dat hebben wij echter niet afgewacht. Er stond meer op het programma …

Een daalders plekje

Mijn fotomaatje en haar echtgenoot hadden echt een daalders plekje in de vakantie. De caravan stond ik de voortuin van de boerderij bij de SVR-camping, zodat ze van onder de luifel mooi zicht hadden op de Dokkumer Ee en alles wat daar langs trok …

Behalve een breed scala aan vaartuigen, was het ook een voortdurend komen en gaan van fietsers en wandelaars over het malle fietspaadje langs de Dokkumer Ee …

Op verschillende plekjes stonden mooie houten stoelen waar de komende en gaande mens om wat te rusten en van het uitzicht te genieten. Er kon zelfs een gerookt harinkje gehapt worden …