Goede voornemens

Ik heb het niet zo op goede voornemens rond de jaarwisseling, want meestal zijn die van tamelijk korte duur en komt er verder weinig van terecht. Dit jaar heb ik mijn beste beentje toch maar eens voor gezet. Dat heeft er alvast in geresulteerd dat mijn eerste goede voornemen ten volle is geslaagd. Ik had me voorgenomen om nu eens niet mee te doen aan wat voor nieuwjaarsduik dan ook, en dat is gelukt! Duiken moet je in deze tijd van het jaar gewoon overlaten aan de vissen of aan een hongerige meeuw of zo …

161123-1339x

Verder heb ik me voorgenomen om dit jaar de weercijfers uit ons tuintje weer eens wat vaker op inzichtelijke wijze te publiceren, want daar is sinds de warmte vorig jaar augustus flink de klad in gekomen. Om alvast een beginnetje te maken, heb ik zojuist even een grafiekje gemaakt van de gemiddelde dagtemperaturen. De gemiddelde temperatuur kwam over 2016 uit op 10,3 ºC met als absolute topper 25 augustus met een gemiddelde temperatuur van 25,7 ºC. Geen wonder dat ik het toen te warm vond … Op het verdere verloop van het weer in 2016 kom ik binnenkort zeker nog terug …

170102-jaartemp2016

Tot zo ver de zaken waar ik wel geloof in heb. Ja, en verder …
Verder heb ik al eind vorig jaar mijn (voorlopig) laatste peuk uitgedrukt. Ook dit jaar heb ik het intussen alweer twee volle dagen vol kunnen houden zonder te roken, maar gemakkelijk is het nog bepaald niet. Zekerheidshalve heb ik dit maar geen goed voornemen genoemd, maar slechts een goed bedoelde herkansing …

161229-1100x

Kringetjes blazen

Vanmiddag heb ik tussen de buien door even een fotokuiertje gemaakt aan de zuidkant van de Duurswouderheide …

Terwijl ik daar stond te genieten van de ganzen en van de wolkenpartijen die aan de noordkant van de heide voorbij trokken, kreeg ik ineens het gevoel dat ik werd uitgedaagd …

“Hé .. jij daar … ken jij wel kringetjes blazen dan …?” leek me vanuit de wolken te worden toegeroepen …

Nou kon ik altijd goed kringetjes blazen, al zeg ik het zelf, op een windstille dag lukte het me zelfs buitenshuis wel eens. Maar zo groot en met zoveel wind … nee, dat was me nog nooit gelukt …

En ik was ook niet van plan om het op dag 15 van mijn stoppenmetroken actie te proberen … Stoer, hè!?

Gelukkig loste het kringetje in de lucht snel op, zodat ik me weer met andere zaken kon bezighouden …

Terwijl een volgende bui naderbij kwam, heb ik me nog maar even gericht op de ganzen die al gakkend voortdobberden op het meest zuidelijke ven …

En dan nog even dit:

Er is een kans dat we in Nederland en België vanavond gedurende korte tijd een meteorenregen kunnen zien, gevormd door de jaarlijks terugkerende zwerm van de Draconiden. Het maximum valt in de periode tussen 18.00 en 23.00 uur Nederlandse tijd en de meest waarschijnlijke tijd van de echt piek is rond 22.00 uur. Voor meer informatie kun je hier terecht.

De eerste echte herfstdag

Er is hier vanmorgen ruim 21 mm regen gevallen, lampionnetjes werden van de plant gerukt en waaiden in de vijver …

Het vele vocht doet mijn rug en benen weer verkrampen, waardoor ik niet vooruit te branden ben …

En dan is Steve Jobs ook nog dood … iSad … wat een rotdag!
Je zou er bijna weer van gaan roken … ;-(

Een risicovol fotokuiertje

Het was alweer een hele tijd geleden dat ik voor het laatst een echte fotokuier heb gemaakt in de Ecokathedraal bij Mildam. Een paar weken geleden ben ik er weliswaar nog even geweest, maar zoals zo vaak in de afgelopen maanden, werd ik toen al snel de auto weer in gejaagd door een bui. Vandaag was het een prachtige dag om er weer eens een tijdje rond te scharrelen …

Bij de ingang wordt er nog altijd op gewezen, dat het betreden van de Ecokathedraal voor eigen risico is. De Ecokathedraal is een werkplaats waar langdurige processen tussen mens en natuur worden bestudeerd. Midden in het bos worden stenen, stoeptegels, trottoirbanden en overtollig bouwmateriaal opeengestapeld, waardoor bijzondere constructies ontstaan. Omdat alles los wordt gestapeld, zonder gebruik van beton of cement, is voorzichtigheid geboden …

De eerste gevallen hefstbladeren maken de paadjes en bouwwerken waar geen zon komt ook nog eens extra glad. Kortom: dat bordje “Betreden op eigen risico” staat er niet voor niets …

Op het voorste deel van het terrein was alweer heel wat bijgebouwd sinds mijn laatste bezoek. Op wat een paar jaar geleden nog een kale heuvel was, lijkt intussen een soort tempelcomplex te zijn verrezen …

Omdat je in de Ecokathedraal over en tussen de bouwwerken vrijwel voortdurend op en neer loopt, was ik ook ditmaal al snel weer aan een momentje van rust toe. Gelukkig is dat hier geen enkel probleem, want er is altijd wel ergens een muurtje of iets van dien aard voor handen om even op te kunnen zitten …

Terwijl ik even genoeglijk zat te mijmeren, realiseerde ik me ineens dat het maar goed was dat ik geen shag bij me had. Thuis ligt het pakje al voor de tiende dag op rij onaangeroerd naast mijn stoel. Daar heb ik ook nog niet de neiging gehad om een shagje te draaien, maar hier, op een stapeltje stenen in de Ecokathedraal was ik gegarandeerd voor de bijl gegaan, als ik shag bij me had gehad …

De gedachte aan alle bemoedigende woorden die jullie hier de afgelopen dagen voor me hebben achterlaten, sterkt me om de strijd nog niet op te geven. Dank daarvoor!

Eenmaal weer thuis was de aanvechting om een rokertje op te steken weer voorbij. Het pakje van De Weduwe ligt nog steeds onaangeroerd naast mijn stoel.  🙂

’t Is een zware strijd …

Ik heb nu ruim een week niet gerookt, maar ook vandaag kreeg ik halverwege de middag weer zoooo’n zin in een zwaar shagje …

Nog maar even doorknokken, want om op dag 8 al te stoppen met stoppen, dat is toch eigenlijk ook bij de wilde spinnen af …