Een hommel in de tuin

Ik had dit jaar al een paar keer een hommel zien en horen vliegen, maar een foto had ik er nog niet van kunnen maken. Nadat ik gistermorgen de toen nog droge katjes van de hazelaar van het paadje had geveegd, ging ik even op het terras zitten. Ik zat nog maar net, toen er iets verderop een aardhommel neerstreek. Hij was nog zo vriendelijk om even te blijven zitten voor een paar foto’s ook …

Vandaag maakt motregen het te nat, zowel voor hommels als voor het opvegen van droge katjes.

De eerste sneeuwklokjes

Ook dit jaar zijn sneeuwklokjes de eerste voorjaarsbloeiers die proberen de tuin weer wat op te fleuren en kleur te geven. Of de winter definitief voorbij is, blijft nog even de vraag, maar het voorjaar hangt zeker in de lucht. Het wachten is nog tot het moment dat de zon doorbreekt om de temperatuur op te krikken richting 15°C. Ik kijk uit naar morgen …

Niet koud, wel nat

Met op dit moment een temperatuur van 10,6°C op de thermometer, komt de maximumtemperatuur in onze tuin vandaag voor het eerst dit jaar in de dubbele cijfers. Koud is het dus niet, maar met intussen al ruim 25 mm regen is het hier wel een natte bedoening …

Een wit bloemetje

In het archief stuitte ik op deze twee foto’s van een wit bloemetje en wat knopjes. Obsidentify noemt het een pinksterbloem, maar dat vind ik wat vroeg voor een foto die gemaakt is op 19 februari 2007.

Heeft iemand een beter idee wat ’t was …?

Smeltwater

Vandaag deel twee van mijn tweeluik over ijswater of smeltwater.

Zodra de zon door het wolkendek brak, vielen er dikke druppels smeltwater van de met sneeuw bedekte pergola in de vijver. Daar probeerden ze de heksenbol uiteen te laten spatten …

IJswater

Als het zonlicht al een tijdje op het sneeuwdek van het fietsenhokje valt en de temperatuur geleidelijk stijgt, vallen de eerste druppels ijswater één voor één in het dakgootje …

Code rood

Anderhalve week geleden hadden we hier code oranje vanwege ijzel. Vandaag werden we wakker met code rood. Ik hoorde het eigenlijk meteen, toen ik mijn ogen opende. Het was stil op straat. Geen hoorbaar verkeer in de wijk, maar ook geen geruis van de A7.

Buiten was meteen duidelijk waarom: Fryslân gaat schuil onder een laagje ijs, dat vrijwel iedere beweging op straat onmogelijk maakt. Ik ben zekerheidshalve niet verder gegaan dan het randje van het terras. Op verschillende plaatsen in het noorden worden schaatsers op straat gesignaleerd: de zogenaamde straatsers. Voor hen gelden de normale voorrangsregels: verkeer van rechts heeft voorrang …