Ik begin vandaag met een foto die ik zaterdagochtend heb gemaakt van een Echinacea zonnehoed …
Toen ik maandagochtend tijdens een rondje door de tuin weer langs de Echinacea kwam, zag ik dat er een kleine huisjesslak op het hart van de bloem zat. Nadat ik er een paar foto’s van had gemaakt, heb ik een tijdje staan kijken hoe het beestje zich moeizaam een weg zocht …
Toen ik nog een laatste foto maakte, zag ik dat hij nog even om het hoekje gluurde …
Vorige week vielen me op een bepaald moment de uitlopers op, waarmee de Passiflora of passiebloem zich vastgrijpt aan andere planten, een leidstok, een rekje of wat dan ook maar om zich omhoog te werken …
Een punt waar twee van die uitlopers elkaar ontmoeten, heb ik gebruikt om eens wat te spelen met het sierlijke spel van lijnen en spiralen …
Nadat het gistermorgen enige tijd had geregend, werd het ’s middags nog lekker nazomerweer. Nu we steeds meer in de greep van herfstig weer en wind komen, probeer ik nog meer om regelmatig even op het terras te zitten. Daarbij werd ik rond 15.00 uur verrast door een blinde bij (dat is geen bij, maar een zweefvlieg) die neerstreek op het kozijn van de schuifpui …
Anderhalf uur later kreeg ik voor de tweede keer dit jaar de kans om een koolwitje op de verbena te fotograferen. Eind juli kon ik er bij mooi stil weer een mooie macrofoto van maken. Dat zat er gisteren niet, daarvoor waaide het te hard. Bovendien zag ik het niet zitten om er naar toe te lopen. Ook bij deze foto’s bracht de zoomlens weer uitkomst. Ik kreeg waar voor mijn geld, de vlinder had zich al snoepend bijna 180° gedraaid, toen hij door een windvlaag van de bloem werd geblazen …
Verder dan de tuin ben ik de afgelopen weken niet gekomen. Wat zeg ik …? Ik ben niet eens verder gekomen dan het terras. Geen gescharrel met de macro-voorzetlens op de camera dus. Maar gelukkig heb ik me vanaf het terras goed kunnen vermaken m.b.v. de zoomfunctie van mijn camera …
Nadat ik maandagochtend wat foto’s had gemaakt van de mussen en het pimpelmeesje, richtte ik mijn camera ’s middags op een van anemonen halverwege de tuin. Er schemerde mooi zacht zonlicht door de bomen op de bloem. En daar bleef het niet bij. Ik had het geluk, dat er ook nog even een paar insecten kwamen poseren. De eerste is een of andere vlieg, de tweede lijkt me een blinde bij …
Vlak achter de pergola bij de vijver staan al langere tijd een paar scherpe boterbloemen te pronken …
Eind augustus had een nog niet al te grote kruisspin een web gebouwd boven de bloemen. Dat bood mij de kans om een spin eens vanuit een andere hoek in beeld te vangen …
Een drieluik waar ik verder niet veel over te vertellen heb. Het zijn de zaaddoosjes van een paar van de blauwe irissen die in een zinken tobbe naast de vijver staan. Ik vond ze mooi genoeg om er weer een paar foto’s van te maken. Overmorgen komen ze nogmaals terug, maar dan als decorstukken …
En dan nog even dit …
Al snel nadat Elon Musk vorig jaar Twitter had overgenomen voor het idiote bedrag van 44 miljard dollar, heb ik mijn account op pauze gezet. Ik vertrouwde die man toen al niet, en ik vertrouw hem nu al helemaal niet meer. Musk is een gevaarlijke man die veel teveel macht heeft en waar ik niks mee te maken wil hebben. Daarom heb ik onlangs de stekker er helemaal uitgetrokken en mijn account opgeheven. De sfeer op het decentraal georganiseerde Mastodon bevalt me veel beter …
Ik had me al enige tijd voorgenomen om eens een ritje naar de Merskenheide te maken op de iLark. Het wisselvallige weer gooide echter steeds roet in het eten. Maandagmiddag besloot ik het erop te wagen. Er koerste weliswaar nog een enkel klein buitje in onze richting, maar dat leek me geen probleem te zijn …
Hoewel de iLark er niet echt op is gebouwd, besloot ik toch stapvoets de heide op te rijden. Ik had me ten doel gesteld om voor het eerst sinds 2015 weer eens het bankje in de verre noordoosthoek van de heide te bereiken. En dat zou me lopend zeker niet lukken. Rustig voort hobbelend met af en toe een stop om wat foto’s te maken, kwam ik uiteindelijk bij het bankje aan. Daar kreeg ik nog net de kans om even te zitten en een paar sprinkhaantjes en een pantserjuffer te fotograferen, voordat dat ene buitje toch nog de Merskenheide bereikte …
Nadat ik nog een foto had gemaakt van het beeld van de heide vanaf het bankje, heb ik me eerst maar even teruggetrokken tot onder de bomen in de zuidoosthoek van de heide. Lang duurde de bui gelukkig niet, zodat ik al snel wat verder rond kon kijken. Aan de westkant van het gebied kleurt de heide mooi, vermoedelijk heeft daar tijdelijk een schaapskudde gegraasd. Hier aan de oostkant is van een paarse glans over de heide geen sprake. Pijpenstrootje en andere grassen floreren hier door een overtollige stikstofdepositie …
Dit was voorlopig even het laatste ‘verhalende’ logje. Vanaf morgen ga ik me eens een tijdje bezighouden met macro’s die ik de afgelopen maanden in de tuin of ergens in de natuur heb gemaakt.
Afanja's Weblog 