Het heeft even geduurd, maar nu het langzamerhand toch wat kouder wordt – we hebben al twee dagen op rij met een maximumtemperatuur onder de 5 ºC gehad (!) – laat het roodborstje zich ineens weer zien in ons tuintje …
De pot pindakaas met meelwormen heeft duidelijk niet alleen een onweerstaanbare aantrekkingskracht op mussen, merels en mezen in de buurt, maar ook het roodborstje geniet ervan …
De winter en ik hebben momenteel één ding gemeen, we hebben dit jaar allebei een valse start gemaakt.
De winter van 2013-2014 heeft in ons tuintje sinds 1 december slechts drie maal een nacht met lichte vorst opgeleverd met een laagste temperatuur van -1,9 ºC, en we hebben nog geen vlokje sneeuw gezien. Op de rand van de vijver staat momenteel zelfs een campanula vrolijk te bloeien alsof het eind mei, begin juni is …
Hoe anders was dat in de winter van 2012-2013. Toen kleurde de eerst sneeuw ons tuintje al op 5 december wit en kon ik van 1 december 2012 tot 19 januari 2013 al 23 vorstdagen noteren. Wat was het een feest om half januari talloze schaatsliefhebbers in actie te zien op de ijsvlakten van de Jan Durkspolder en de Ryptsjerksterpolder …
Het onbestemde weer van de laatste tijd, dat het midden houdt tussen herfst en voorjaar, doet mij bepaald geen goed. Sinds half december kamp ik al met die maar voortslepende vermoeidheid. Hoewel het langzaam maar zeker wel iets beter wordt, is het wachten nog op de grote doorbraak. Daarvoor heb ik toch even wat hulp van buitenaf nodig, denk ik. Het wachten is op een periode met mooi winterweer, maar die is voorlopig nog niet in zicht. Of op een avond met poollicht, maar die is ons onlangs ook weer door de neus geboord. Kortom: het blijft sukkelen …
Voeg daarbij, dat de auto sinds woensdag problemen met de remmen vertoont, dan zal duidelijk zijn, dat er ook de komende week weinig spannends op de agenda staat. De komende dagen zal ik me daarom eerst maar eens op wat achterstallige weergrafiekjes storten (denk ik).
November is de boeken in gegaan als een natte maand, maar hier in en rond Drachten viel het allemaal nog wat mee. Er stonden weliswaar regelmatig grote plassen op het land, maar dat leverde hier en daar wel aardige weerspiegelingen op …
De Amerikaanse windmotor bij de Hooidammen en vele vergelijkbare exemplaren in de omgeving konden het allemaal prima aan om overtollig water weg te pompen, zodat het niet voor overlast zou kunnen zorgen …
Halverwege de maand heb ik de voormalige afvalstortplaats de Weperbult bij het Fochtelooërveen beklommen. Eenmaal op de top aangekomen, werkten zon, wind en wolken lekker mee aan een fraaie tegenlichtserie bij de sculptuur van Ids Willemsma …
En november was tot slot ook de maand, waarin ik in de buurt van Earnewâld tot tweemaal toe de kans kreeg om een zwarte ree, die daar al geruime tijd rondscharrelt, te fotograferen …
November was eigenlijk helemaal niet zo’n gekke maand …
Tijdens een van mijn ritjes door het Friese weidegebied ten westen van Drachten, kwam ik op 8 oktober langs een weiland waar net een roodbont kalfje was geboren. Terwijl de moederkoe even lag bij te komen, ging het kalf bij een wat ongelukkig uitgekozen tante op zoek naar haar eerste melk. Dat zijn van die momenten die je bijblijven …
Dat was trouwens toch een mooi dag, want nog geen kilometer verderop was een prachtige, grotendeels witte buizerd even later zo vriendelijk om vrij lang op zijn gemak voor me te poseren op zijn dampaal …
Oktober was voor mijn gevoel een prima paddenstoelenmaand. Ik heb het idee, dat ik dit jaar aanzienlijk meer paddenstoelen heb gefotografeerd dan voorgaande jaren. Dit was wel een van de meest fotogenieke groepjes die ik heb zien staan, het schijnt te gaan om schubbige bundelzwammen …
Op 24 oktober trof ik de onderstaande boom aan, en zo heb ik er rond die tijd meer zien staan. Ik heb geen idee wat de betekenis hiervan is, maar ik weet wel, dat er vier dagen later in Fryslân vele duizenden bomen werden geveld door de eerste zware herfststorm die voor het eerst sinds jaren over het land trok …
Met vier dagen met een maximumtemperatuur boven de 25 graden en een tropische dag, waarop de temperatuur in ons tuintje opliep tot 32,9 ºC, begon augustus met een warme week. Daar had deze zwanenfamilie geen last van, zij dobberden lekker in relatief koel water rond …
Deze koeien hadden het geluk dat ze van een kaal en vooral zonnig weiland mochten verhuizen naar een plekje aan de andere kant van de weg, waar meer schaduw voor de dieren voor handen was …
Op 8 augustus ben ik voor het eerst sinds vele jaren weer eens een middagje naar het skûtsjesilen geweest. Zittend op de oever van het Tjeukemeer bij het Veenpoldergemaal bij Echten, heb ik genoten van de strijd tussen de oude zeilschepen …
Een kleine week later heb ik een tochtje langs een deel van de Friese IJsselmeerkust gemaakt, en ook dat werd mede dankzij de veelal fotogenieke buien die over het water trokken weer een prachtige dag …
Ik sluit de warme augustusmaand af met een fraaie close-up van een heidelibel, die ik op 21 augustus heb gemaakt in het Weinterper Skar. Let vooral even op de fijne facetogen, die op deze foto mooi te zien zijn …
Nadat de eerste zes maanden van het jaar allemaal kouder dan normaal waren verlopen, werd juli de eerste warme maand van 2013. Met een gemiddelde temperatuur van 18,2 ºC was het in ons tuintje maar liefst 1,8 graden warmer dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 …
Dankzij het zonnige en warme weer had ik maar korte kuiertjes nodig om vrijwel dagelijks met veel mooie (macro)foto’s thuis te komen. Het duurde lang voordat de vlinders en libellen zich lieten zien dit jaar, maar uiteindelijk werd het toch nog een goed vlinderjaar …
En als het al eens te warm was om op pad te gaan, zoals tijdens de extreem warme periode van 21 t/m 27 juli, dan viel er in de tuin vaak wel een plaatje te scoren, want ook zweefvliegen zijn de moeite van het bekijken zeker waard …
Op 27 juli werd de ergste warmte tijdelijk verdreven door een buiencomplex dat vanuit het zuidwesten over de provincie trok. In het weidegebied ten westen van Drachten zag ik die middag een indrukwekkende shelfcloud over me heen trekken …
Die donkere wolken lijken me een mooie opmaat naar de groene en natte Kerstdagen die ons staan te wachten. Morgen staat dit weblog in het teken van de Kerst, Tweede Kerstdag pak ik de draad van mijn jaaroverzicht in 12 delen weer op.
Met een maximumtemperatuur van amper 12 graden op de eerste dag van de maand begon juni net als de voorgaande maanden koud en bewolkt. Dat kwam ons niet echt goed uit tijdens ons familieweekendje in Drenthe, maar we hebben ons ons weekend er niet door laten bederven. Op de zaterdag hebben we ons in museumdorp Orvelte onder andere prima vermaakt in de behaaglijk warmte bij de glasblazer. Tijmen (die trouwens vandaag jarig is, van harte gefeliciteerd kerel!) vond het zoals op de eerste foto te zien is pure magie. Gelukkig bracht de zondag beter weer, zodat de beide mannen ’s ochtends in alle vroegte al bloemen konden plukken voor mama en beppe. Pepijn maakte dit weekend kennis met koeien, een tractor en andere zaken uit het boerenleven. Voor alle duidelijkheid: de onderstaande foto’s kunnen worden vergroot door erop te klikken …
Hoewel juni in onze contreien ook de rest van de maand een halve graad te koud bleef, kwam de natuur toch langzaam maar zeker weer tot leven. Het Weinterper Skar kleurde lange tijd roze door een fraaie deken van echte koekoeksbloemen …
Half juni kreeg ik voor het eerst dit jaar de kans om een foto te maken van een grutto – de Kening fan’e Greide – die in klassieke pose op een dampaal stond om de omgeving in ogenschouw te nemen …
Ook de macrolens kwam er weer meer en meer aan te pas om foto’s te kunnen maken van allerlei klein grut, zoals de onderstaande roodoogjuffer, die ik in De Deelen kon kieken …
Het voordeel van het veelal kille en natte weer in juni was, dat bloemen aanzienlijk langer dan normaal in bloei leken te staan. In het Weinterper Skar was dat onder andere het geval met de ratelaar …
Afanja's Weblog 