Alsof ze wisten dat ik de drukte van de merels in de tuin miste nu de jonkies zijn uitgevlogen, voerden een paar kraaien boven de tuin een kleine luchtshow voor me op …
Ze vlogen korte tijd luid krassend om elkaar heen en achter elkaar aan….
Uiteindelijk streken ze neer in de boom, die op ca. 40 meter afstand langs de weg staat …
Al snel keerde de rust terug.
Nadat ik mijn fotografische buit bij de grutto’s binnen had, heb ik nog even een rondje door de Mieden gereden. Toen dat niets opleverde, heb ik koers gezet naar de ijsvogels die een kilometer of 7 verderop hun nest hebben. Ook daar had ik weer geluk. Ik was nog maar net bij hun tak bij ’t nest aangekomen, of mevrouw ijsvogel streek erop neer en meldde haar thuiskomst …
Een minuutje later kwam meneer ijsvogel uit het nest tevoorschijn. Een tijdlang zaten ze daar samen op de tak, ieder een kant opkijkend. Dat duurde meneer ijsvogel na enige tijd vermoedelijk wat te lang. Hij draaide zich met een hupje om en stootte daarna een kreet uit alsof hij zijn vrouw tot activiteit maande …
Je zou bijna zeggen dat ik het goed geïnterpreteerd had, want het vrouwtje vloog vrijwel meteen weg. Het mannetje bleef nog even zitten en ging er enige tijd later ook vandaar. Jullie zullen begrijpen, dat de grutto’s en de ijsvogels de bewolking en het kille weer meteen deden vergeten …
Anderhalve week geleden heb ik, op zoek naar grutto’s, een vergeefse rit naar de Surhuizumermieden gemaakt. Hoewel het met 8°C onder een grijs wolkendek weer geen aanlokkelijk weer was, besloot ik vanmorgen nog eens een poging te wagen. Ditmaal had ik meer succes …
In het plasdrasland links van de weg stonden tientallen grutto’s druk te poetsen. Verderop scharrelden diverse eenlingen en koppeltjes rond. Even later streek er rechts van de weg op korte afstand een grutto bij een kleinere plas neer …
Tot mijn genoegen begon hij uitgebreid zijn ochtendtoilet te maken. Veel beter had ik het met de eerste grutto van dit jaar niet kunnen treffen …
Nadat hij kennelijk tevreden was, draaide hij zich om en liep een stukje bij de plas vandaan. Al snel leek hij een vette worm of iets van dien aard gevonden te hebben. Zijn dag goed, mijn dag goed …
Enige tijd geleden streek er een spreeuw neer op het stokje bij de bijna lege pindakaaspot. Ik zag hoe hij zijn lange tong uitstrekte, alsof hij het laatste restje uit de pot wilde likken …
Hij boog zich net voorover om de pot in te duiken, toen er in vliegende vaart een huismus voorbij vloog. Even liet de spreeuw zich afleiden, daarna draaide hij zich om en dook diep de pindakaaspot in …
De meest gunstige aanvliegroute naar het merelnest, is voor mij de zuidelijke route. Tot gistermiddag werd mijn zichtlijn hier geblokkeerd door een yucca. Er was maar weinig voornodig om die een stukje naar links te verplaatsen …
Daardoor heb ik nu vanaf het terras vrij zicht op de schuttingdeur. Daar maken de merels vaak even een tussenlanding om te kunnen bekijken of de kust veilig is. Zodra dat het geval blijkt te zijn, maken ze een korte duikvlucht in de richting van de pergola …
Daar wordt heftig bijgestuurd om naar het nest in de klimop rond de pergola te kunnen klimmen. Deze serie, die ik gistermiddag heb gemaakt, komt in de buurt van wat ik hoopte te kunnen fotograferen …
De benenwagen vertoont nog haperingen, maar zo lang het droog is, vermaak ik me prima met de merels in de tuin. Het is een vermaak om te zien hoe de merels hun nest via verschillende aanvliegroutes naderen. Als pa merel via de oostelijke route thuis komt, maakt hij eerst een tussenlanding op de heidemat, die daar de afscheiding met de tuin van de buurvrouw vormt …
Nadat hij zijn komst heeft aangekondigd, verlaat moeder de vrouw het nest. We zien haar op de onderstaande foto’s nog net uit beeld vliegen. Daarna duikt pa merel met zijn snavel vol vette, kronkelende wormen naar de luid piepende jongen in het nest …
Nadat ik vanmorgen een ritje had gemaakt met o.a. een tussenstop voor een fotokuiertje bij de Leijen, heb ik vanmiddag enige tijd lekker in de zon op het terras gezeten. Aan rust kwam ik niet toe, want het was er druk. Pa en ma merel vlogen af en aan, want ze hebben weer een clubje af en toe luid piepende kuikens in hun nest in de pergola. Tussendoor liet ook het roodborstje zich nog even zien bij de schaal achter in de tuin …
Het was een prachtige eerste voorjaarsdag, waarbij het kwik op het terras steeg tot ruim 16°C.
