Turend naar frisgroene toppen

Sparjebird is een speelbos naar mijn hart. Niet alleen vanwege de mooie uit hout tevoorschijn getoverde dieren en de leuke opdrachten voor jong en oud, maar ook omdat niet ver voorbij de eekhoorn al het tweede gerieflijke zitplekje op deze fotokuier stond. Het bankje was in zon en luwte op dat moment zeer welkom. Denkend aan de opdracht, zakte ik even lekker onderuit en richtte ik de blik omhoog …

De kleurrijke tooi van herfstbladeren kan erg mooi zijn, maar ook de frisgroene tinten van bladeren in het voorjaar loont de moeite van het bekijken. En zo gaf ik me even over aan de zachtjes heen een weer wiegende bladeren boven me … Eekie heeft zich niet laten zien, maar mijn fotomaatje attendeerde me wel op wat anders …

– wordt vervolgd –

Met eekie naar de boomtoppen

Met het zweet op ’t voorhoofd kwam Jetske na enige tijd weer uit de greppeltunnel tevoorschijn. Omdat ik intussen op de egel zittend weer krachten had verzameld, gingen we op zoek naar het volgende dier … …

Erg lang hoefden we niet te zoeken. Al snel kwamen we op een kleine open plek. Daar stond eekie op een hoge troon zijn koninkrijkje te overzien. Het is opnieuw een knap staaltje houtbewerking …

Ook hier stond weer een bordje met enige uitleg, ditmaal ging het om de boomtoppenroute. “Eekhoorn springt hoog in de bomen van tak naar tak. Volg met je ogen zijn route door de boomtoppen. Wie weet zie je eekhoorn ook nog!”, luidde een deel van de tekst ..

Kijk, dat kwam allemaal heel goed uit. Enige meters verderop stond een bankje. Tijd voor koffie, en dan eens even lekker achterover naar de boomtoppen kijken. Maar dat is voor morgen …

– wordt vervolgd –