Nadat ik wat foto’s had gemaakt van de Wijde Ee, draaide ik de drone 180° om, zodat ik tot slot nog wat foto’s kon maken van het polderland bij De Veenhoop …
Op dat moment passeerde er net een groep E-choppers op de plek waar ik 350 m naar het oosten met de auto in de berm langs de Bûtendiken stond. Ik draaide de drone in hun richting en liet hem een stukje dalen om de passerende e-choppers op te vangen …
Dinsdag liet ik hier een fotoserie zien van de Bonnebuskepetten, een afgesloten stukje natuur dat bestaat uit een aantal oude petgaten. Op de eerste foto van vandaag kun je er linksonder nog net een stukje van zien. Een kleine 500 meter naar het westen ligt nog zo’n snippertje natuur, dat is een stukje verderop te zien …
Tussen die stukjes natuur staat sinds 1926 een markante Amerikaanse windmotor van het type ‘Herkules Metallicus’. Een jaar of 20 geleden nam ik daar nog regelmatig een kijkje. Dat lukt tegenwoordig niet zo vaak meer, om er te komen moet je namelijk bijna 500 m over een schelpenpaadje lopen. Met wat hulp van mijn drone lukte het onlangs om er weer eens wat dichter bij te komen …
Twee dagen na de eerste vlucht ben ik opnieuw naar de Bûtendiken gereden om wat te vliegen. Deze keer ben ik een kilometer verder gereden tot voorbij het Noordergemaal. Daar heb ik de auto in de berm (OpenStreetMap) gezet om wat foto’s te maken van de Bonnebuskepetten. Dit is een stuk natuur van ca. 600 x 300 m met wat oude petgaten tussen de omringende weilanden tussen Smalle Ee en De Veenhoop ….
Fryslân kent veel toegankelijke natuurgebieden, maar her en der liggen ook wat postzegeltjes, die niet voor publiek toegankelijk zijn. Van de Bonnebuskepetten kun je alleen langs de randen vanaf de weg of het fietspad hier en daar een glimp opvangen, verder is het niet toegankelijk voor publiek. Met behulp van Flip kreeg eindelijk een beeld van dit stukje verborgen natuur …
Ik ga verder met het tweede deel van mijn eerste dronevlucht. Op de eerste foto hieronder liggen in westelijke richting aan overkant van het water de Hooidammen. Aan deze kant van het water ligt De Veenhoop aan de horizon. De tweede foto is meer op het zuidwesten gericht, daar hangt in de verte een bui boven Nij Beets. Als we dan doordraaien naar het zuidoosten, zien in de verte de Boornbergumerpetten en de bossen van Beetsterzwaag. …
Op de vierde foto kijken we in oostelijke richting. Daar is linksboven nog net een deel van het industrieterrein bij de haven van Drachten te zien. De middelste foto hieronder laat nogmaals een beeld zien van de graafwerkzaamheden van het nieuwe meer bij Oudega. En dan is het tijd om af te dalen en terug te keren naar het punt van vertrek aan de Bûtendiken …
Ik had het niet beter kunnen treffen met deze eerste vlucht. Terwijl het aan de Bûtendiken zonnig was met weinig wind, waren er rondom buien te zien. Ik had de drone net weer laten landen, toen ik na ongeveer 20 minuten de eerste kleine druppeltjes voelde. Ik denk dat ik dit erg leuk ga vinden.
Zoals ik gisteren al schreef, was ik toe aan een nieuwe prikkel om het derde decennium van mijn weblog mee in te gaan. Die heb ik intussen gevonden in de vorm van een kleine drone …
De DJI Flip is een kleine, niet te snelle drone met een dosis A.I. aan boord, die het mogelijk maakt om de drone zonder afstandsbediening te laten vliegen. De Flip heeft met zijn opvouwbare propellers een eigenzinnig uiterlijk. Daarin schuilt ook een van zijn zwakkere punten, hij is nogal windgevoelig. Zijn grootste kracht zit in de geweldige camera, die goed is voor 4K-video en 48 MP foto’s. De komende tijd zal ik hier wat foto’s tonen, die ik in de eerste, gelukkig goeddeels windstille dagen heb kunnen maken. Dit is de eerste foto die ik met mijn nieuwe aanwinst heb gemaakt …
Morgen meer …
Een stuk voorbij het Noordergemaal gaat de weg over in een smal, maar mooi fietspad. Helaas hadden de bermen hier hun beste tijd al gehad met de vroege bloei van vooral koolzaad en fluitenkruid. De grote Herkules windmotor stond er vrijwel roerloos bij. Af en toe werd het rad even piepend en krakend in beweging gebracht door een zuchtje wind …
Bij De Veenhoop maakten we gebruik van de fiets- & voetgangerspont “De Grietman Eco’ om over te steken naar de Hooidammen. We steken hier het Grietmansrak en de Wijde Ee over. Op maandag 28 juli strijden de skûtsjes hier weer boord aan boord om het jaarlijkse kampioenschap. Na een korte vaart kwamen we aan bij de Hooidammen. Omdat daar geen bankje in de schaduw beschikbaar was, besloten we meteen maar door te rijden in de richting van de Jan Durkspolder …
Berijpt rietland rond de Bonnebuskepetten aan de Bûtendiken …
