“Mij lijkt het heel gevoelig voor de jeugd die het als Lego kan gaan zien …” en “Ik dacht hetzelfde idee als Sjoerd, zou de jeugd niet …”, luidden twee reacties n.a.v. het eerste logje over de Ecokathedraal van gisteren. Wel, gelukkig valt dat tot dusverre reuze mee. Er wordt al bijna 30 jaar aan het project gewerkt, en voor zover ik weet, is er nog nooit sprake geweest van vernieling of baldadig gedrag. De enige jongeren die ik er ooit heb getroffen, waren in oktober 2006 zeer serieus bezig met filmopnamen …

Bankjes staan er niet in de Ecokathedraal, het is dan ook geen attractie in de normale zin des woords. De Ecokathedraal is een werkplaats waar Louis le Roy al vanaf 1982 restmateriaal van stratenmakers (zoals stoeptegels, klinkers, stoepranden en betonnen paaltjes) op elkaar stapelt. Zo bouwt hij een Ecokathedraal. Hij metselt niet, maar stapelt. Zo nu en dan wordt er weer nieuw materiaal gestort, waarmee Le Roy aan het werk gaat. Het werk van Le Roy, die inmiddels 86 jaar is, wordt nu voortgezet door een groepje vrijwilligers …

Dat er geen bankjes staan, kan mij er niet van weerhouden om regelmatig even een fotokuiertje te maken in de Ecokathedraal. Er is altijd wel ergens een muurtje waar ik even op kan rusten. Voorzichtig, dat wel, want alle materiaal wordt zonder gebruik van metselspecie met de hand los opgestapeld …

In een artikel “De koning en zijn ecokathedraal” komt Louis le Roy aan het woord:
“Stel dat de mensen in de Middeleeuwen tijdens hun leven het eindproduct van hun werk wilden zien. Dan zou er nooit een kathedraal gebouwd zijn.” Le Roy is een professor met de eeltige handen van een bouwvakker. Waarom is hij zo scherp op bouwen zonder technische hulpmiddelen? ‘De mens moet weer leren zijn energie te gebruiken,’ meent hij ...

“Dat noem ik vrije energie. We zoeken ons rot naar olie en gas en gooien menselijke energie weg. In de grote steden barst het van de werklozen. Ik heb decennia lang in mijn eentje aan een Ecokathedraal gebouwd en zo zie je dat de mens met zijn vrije energie geweldig kan presteren. Laten we die energie nu eens wereldwijd inzetten, het is een schone energie die nota bene iedereen bezit. Laten we weer menselijke arbeid inzetten en zo de werkloosheid oplossen en een bijdrage leveren aan wat ik een dubbelstad noem, een stad van vrijheid en de echte stad, een plek waar men spelenderwijs kan bouwen.”

Ik kom er graag, omdat de Ecokathedraal in ieder seizoen zijn eigen charme en sfeer heeft. In lichamelijk opzicht moet ik nadien steevast de tol betalen voor de inspanning die het klimmen en dalen me kosten, maar dat is het me elke keer weer waard, want ik kom er in mentaal opzicht steeds weer heerlijk opgefrist vandaan …

Morgen zal ik hier wat bouwwerken laten zien, die in de loop der jaren deel zijn gaan uitmaken van de natuur.