Tagarchief: stenen

Een andere ingang

Geplaatst op door

De afgelopen dagen heb ik meteen volop kunnen profiteren van de eindelijk weer wat lagere temperaturen. Om te beginnen heb ik maandag heb ik weer eens een kijkje genomen in de Ecokathedraal bij Mildam. Het werd in alle rust een fijne fotokuier …

tussen de los gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal bij Mildam

Deze keer ben ik nu eens niet door de majestueuze Porta-Celi naar binnen gegaan. Ik heb gekozen voor een zijingang. Nadat ik me via een smalle doorgang tussen twee wat jongere bouwwerken door had gewerkt, kwam ik terecht op een open ruimte die me naar rechts leidde. Daar kwam ik uiteindelijk uit bij nieuwe bekleding voor een al wat ouder deel van de Ecokathedraal …

tussen de los gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal bij Mildam
tussen de los gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal bij Mildam
tussen de los gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal bij Mildam
tussen de los gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal bij Mildam
tussen de los gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal bij Mildam
tussen de los gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal bij Mildam

– morgen het vervolg

Gezellig treffen bij Mildam

Geplaatst op door

Gistermorgen had ik het genoegen om Ria rond te mogen leiden in de Ecokathedraal bij Mildam. Na een leuke eerste kennismaking zijn we meteen begonnen aan onze rondgang door het levenswerk van Louis le Roy …

Gezellig pratend en fotograferend, waren we bij ‘de rustplaats’ achter de twee torens terecht gekomen, voordat ik het in de gaten had. Om mijn onderdanen even wat rust te gunnen, hebben we daar – uitkijkend over het weiland – enige tijd genoeglijk zitten praten …

Nu ik zo ver was, wilde ik ook graag de uitdaging aangaan om helemaal achter in de Ecokathedraal het hoogste en oudste deel te bereiken, vertrouwde ik Ria toe. Het voelde goed om korte tijd later voor het eerst sinds ruim een jaar weer op de ca. 4 m hoge ‘ruïnes’ te staan …

Bedankt voor je fijne gezelschap. Ria. Ik vond het niet alleen erg gezellig, het was voor mij ook weer een goede lichamelijke oefening. Samen loopt het daar vaak net wat lichter en kom ik er verder dan alleen.

Ergens in de Ecokathedraal

Geplaatst op door

Vandaag reis ik weer eens af naar mijn geliefde Ecokathedraal bij Mildam. Meestal ben ik daar alleen, maar vandaag heb ik er een afspraak. Nu eens niet met een Belg, zoals bij voorgaande ontmoetingen, maar met iemand met wie ik contact heb via Bluesky …

bij de ingang van de Ecokathedraal in Mildam

Hoewel ik ze gisteren bewust een rustdag heb gegund, valt er vooraf niks van te zeggen hoe ver mijn onderdanen me vandaag de Ecokathedraal in kunnen brengen. Het zou mooi zijn om weer eens in het oudste en hoogste deel te kunnen komen. Wanneer dat ook vandaag weer te hoog gegrepen blijkt te zijn, dan hoop ik in ieder geval de ‘rustplaats’ te bereiken …

het hoogste en oudste deel van de Ecokathedraal
de rustplaats achter de twee torens

De gazen bol toont ‘de wand met de gekleurde band’. Daar moet ik toch zeker aan toe kunnen komen. En als dat zo is, ben ik daar ook tevreden mee. Een leuke ontmoeting en een goed gesprek staan wat mij betreft vandaag voorop …

in de glazen bol: de wand met de gekleurde band

Maak er een mooie dag!

Tussen natuur en beton (4)

Geplaatst op door

Ik zat nog wat te mijmeren op de tweede rustplek. Er klonk van alle kanten vogelgezang op dit mooie stukje wereld en her en der bloeiden wat bloemen. Maar net als in onze tuin zag ik ook hier bar weinig insecten. Ook rond de akkerkool bleef het stil …

gele akkerkoolbloemetjes tegen een groene achtergrond

Ook deze keer ben ik weer niet zo gek ver doorgedrongen in de Ecokathedraal. De laatste keer dat ik tot in het achterste en oudste deel ben gekomen, is intussen ruim een jaar geleden. Maar ik ben blij dat ik er weer even geweest ben. De terugweg vanaf het punt tot waar ik ben gekomen, is kort en gemakkelijk. De massieve ‘Porta Celi’ met de driehoekige doorgang is al snel te zien. Vlak voor de poort ga ik naar rechts om daar de achterkant van de nieuwe bouwwerken vóór in de Ecokathedraal nog even te bekijken …

zicht op de achterkant van de Porta Celi
deels ingepakte bouwwerken aan de noordkant in het voorportaal

Terug in ‘het voorportaal’ van de Ecokathedraal lacht de zithoek me toe. Hij is opnieuw bekleedt met een paar strakke groene planken. Een prima plekje om nog even te zitten, voordat ik weer op huis aan ga …

de zithoek in het voorportaal van de Ecokathedraal

– Intussen heb ik al een afspraak staan voor een volgende bezoek aan de Ecokathedraal

Tussen natuur en beton (3)

Geplaatst op door

Hopelijk is intussen duidelijk, dat het niet de bedoeling is dat de Ecokathedraal een opgeruimde en nette indruk maakt. Het is juist de bedoeling om de natuur zoveel mogelijk zijn gang te laten gaan over en tussen de bouwwerken. Het gaat om het samenspel tussen natuur en cultuur. De vrijwilligers grijpen in principe alleen in om de paden begaanbaar te houden en bij potentieel gevaarlijke situaties.

Na de tussenstop bij de tempel dalen over een trap in oostelijke richting af. Hoe verder we in de Ecokathedraal doordringen, hoe groener het lijkt te worden. We gaan het duister tegemoet …

we dalen van 'de tempelberg' via een trap af naar beneden

Ik vind het elk keer weer mooi om me onderaan de trap even om te draaien. Nu kijk je vanuit de duisternis het licht tegemoet. Een stukje verderop komen we na nog een volgende afdaling uiteindelijk weer op maaihoogte uit. Het enorme bouwwerk waar we zojuist bovenop stonden heeft aan de oostelijke wand een altijd weer intrigerende gekleurde band van gele en rode stenen …

de trap die naar 'de tempelberg' leidt
de muur met de gele stenen
fragment van de muur met de gekleurde stenen
op de grond liggen overwoekerde paaltjes
een tempel te midden van het groen

Het pleintje met de paaltjes en zuilen aan de voet van dat grote bouwwerk is net als een tempel wat verderop op een prachtige wijze opgenomen in de omringende natuur. Tijd voor een volgend rustmomentje om te genieten van de vele vogelgeluiden rondom. ‘Merlin Bird ID’ wist me te vertellen dat zelfs de wielewaal er zat te zingen. Dan denk je ‘die zal toch wel opvallen met zijn gele verenpak in het groen …’. Maar hoe ik ook zocht, hij liet zich niet zien …

een betonnen paaltje staat te midden van het groen

– wordt nog één keer vervolgd

Tussen natuur en beton (2)

Geplaatst op door

“Het ziet er allemaal netjes en opgeruimd uit,” was gisteren een veel voorkomende reactie. En zo is het ook. Het ziet er in de voorste deel van de Ecokathedraal eigenlijk altijd netjes uit. Maar dat komt niet zozeer door opruimwerk, maar door de nog steeds voortdurende bouwwerkzaamheden in dit gedeelte. De natuur heeft er nog geen kans gehad om steen en beton te vergroenen …

we gaan een stapje hoger in de Ecokathedraal

Dat wordt vanaf nu heel anders. De zuidwestelijke hoek, die tegenover tegenover ‘de Koepel’ ligt, is een stuk ouder dan wat in deel 1 te zien was. Er liggen een paar paden tussen bouwwerken van een kleine meter hoog. Hoe verder we lopen, hoe hoger de bouwwerken worden, en hoe meer de natuur terugpakt wat hem toebehoort. Op en tussen de los op elkaar gestapelde stenen vestigt zich na verloop van tijd een keur aan planten. Daarnaast bieden de kieren en spleten huisvesting aan vele insecten en spinnen …

spel van licht en schaduw in de Ecokathedraal
de natuur blijft zijn weg zoeken tussen de los gestapelde bouwwerken
de natuur maakt het paadje geleidelijk smaller
de natuur pakt terug wat van haar is
op 'de tempelberg' in de Ecokathedraal

Aan het eind van een van de paden gaan we linksaf. Daar beklimmen we een heuvel van een paar meter hoog. Bovenop die heuvel staat de tempel die op de laatste foto hierboven te zien is. Het is niet voor niks dat ik dit ‘de Tempelberg’ ben gaan noemen. Bij die tempel staat een muurtje waar ik meestal even ga zitten om mijn onderdanen wat rust te geven. In dit geval had ik daar zicht op bloeiend oranje havikskruid …

bloeiend oranje havikskruid aan de voet van de tempel

– wordt vervolgd

Tussen beton en natuur (1)

Geplaatst op door

Voordat het echt warm werd, heb ik in juni eindelijk weer eens een kijkje genomen in de Ecokathedraal bij Mildam. Zoals bekend bij een deel van de lezers, heb ik de Ecokathedraal zien groeien en veranderen sinds ik er in november 2002 voor het eerst kwam.

De driehoekige poort, die naam ‘Porta Celi’ heeft gekregen, is in 2014 gebouwd. Alle bouwwerken die nu rondom de poort staan, zijn er later bij gebouwd …

de 'Porta Celi' in het voorste deel van de Ecokathedraal bij Mildam

Het meeste recente bouwwerk staat op de eerste foto hieronder. Het staat helemaal links vooraan in de Ecokathedraal. Nadat ik onder de ‘Porta Celi’ door gelopen ben, sla ik meteen linksaf. Via een trapje daal ik af naar ‘de Koepel’, dit prachtige werk is in 2018 gereed gekomen. Het is enige bouwwerk in de Ecokathedraal waar je ook even naar binnen kunt stappen. Dat heb ik bij deze gelegenheid dan ook maar weer even gedaan. Het zag er keurig uit, dat heb ik wel eens anders gezien …

er wordt altijd rekening gehouden met de natuur in de Ecokathedraal
de koepel van los op elkaar gestapelde tegels
een kijkje in de koepel
een kijkje door het gat bovenin de koepel
op de voorgrond kleinere bouwwerkjes met in de verte de koepel

Als ik ‘de Koepel’ heb verlaten, steek ik het pad over om me in een wat ouder deel van de Ecokathedraal te wagen. Hier begint de natuur stukje bij beetje terug te pakken wat van haar is …

– wordt vervolgd