Zo moet het maar

Het was gisteren opnieuw een grijze dag en het bleef maar gestaag motregenen. Bepaald geen ‘technisch weer‘ dus, toch ben ik nog maar eens weer naar het Weinterper Skar gereden om ter plekke nog eens goed rond te kijken wat de beste plek is om een tweede bankje te plaatsen. Ik heb de kans gekregen om mijn invloed te laten gelden, en die kans pak ik dan ook serieus aan. Dan nog maar een keer nat worden en pijnlijke benen krijgen …

Het idee van een bankje aan de oostkant van de heide heb ik intussen laten varen. Drie bankjes op een rij wordt wat teveel van het goede, want er staat namelijk ook al een bankje tussen de beide zuidelijke vennetjes. Bovendien ligt er recht tegenover het nieuwe pad over de heide al enige jaren een dode boom langs het oude pad, die kan in noodgevallen prima dienen als rustplaats tussen het eerste en het tweede bankje …

Halverwege de heide buigt het pad af in noordwestelijke richting (of in oostelijke richting, het hangt er maar net vanaf waar je vandaan komt). Daar staat een klein groepje berken rondom een dode boom, dat zou wellicht nog een plekje kunnen zijn om een bankje te plaatsen, bedacht ik me onderweg …

De beste plaats voor het tweede bankje lijkt me uiteindelijk toch de westelijke kant van de boomwal, tegenover de plek waar vroeger de boerderij stond. Als het bankje daar met de rug tegen de boomwal wordt geplaatst, is dat op een zonnige middag een fijn plekje met rondom een fraai uitzicht …

Toen ik terug was bij de auto, kwam de boswachter ook net terug van een rondje door het gebied. We hebben het nog even over mijn bevindingen gehad, en hij was wel bereid om nog eens naar het alternatief van het plekje bij het berkenbosje te kijken (het kruisje op het bovenstaande kaartje), maar erg hoopvol klonk hij niet. Zelf ben ik er intussen ook wel uit, want ik denk dat het uitzicht vanaf het plekje bij de boomwal vooral in voorjaar en zomer toch wel het mooist denkbare plekje is …

Zo moet het maar in de nieuwe situatie … Het eerste bankje bij de vroegere kruising van de Nije Heawei en het oostelijke pad en een tweede bankje aan de andere kant van de heide, tegen de westkant van de boomwal. De toekomst moet maar leren vaak ik aan dat tweede bankje toe kan komen, want dat is een flink eindje lopen. Maar ach … als er toevallig een boswachter in de buurt is, dan kan ik natuurlijk altijd nog proberen te liften …  😉

Overleg te velde

Begin februari vorig jaar kon ik hier het heugelijke nieuws melden, dat ik n.a.v. het afsluiten van de Nije Heawei de toezegging heb gekregen dat Staatsbosbeheer bij monde van Pieter Huisman na overleg met Anne Meijer van Project N381 akkoord was gegaan met het plaatsen van een bankje nabij de parkeerplaats aan de oostzijde van de Nije Heawei …

Inmiddels is er ter vervanging van de Nije Heawei een nieuw wandelpad gebaand over de heide aan de zuidkant van het Weinterper Skar. Op vijf november jl. heb ik hier wat van die werkzaamheden getoond …

Om een idee te krijgen hoe dat pad erbij komt te liggen en wat het in de toekomst te bieden heeft, ben ik vorige week – gewapend met camera en viskrukje – eens voorzichtig op verkenning gegaan. Ik ben tot de conclusie gekomen, dat het nieuwe pad best eens een verrijking zou kunnen zijn …

Het zou mooi zijn als er behalve op de toegezegde plek ook halverwege en aan het eind het nieuwe pad een bankje zou kunnen komen, bedacht ik me onderweg. Dat bleek echter wat al te optimistisch gedacht, want vandaag hoorde ik dat er slechts geld beschikbaar is voor twee bankjes. Maar goed, ik ben gewend om een gegeven paard niet in de bek te kijken, en twee bankjes zijn er tenslotte toch meer dan het ene bankje dat me in eerste instantie is toegezegd … 🙂

Hoewel het bepaald geen ‘technisch weer’ was, heb ik vanmiddag een overleg te velde gehad met een delegatie van Project N381 en Staatsbosbeheer over de plaatsing van een paar bankjes. Over het eerste bankje waren we het snel eens, dat komt op de plek waar nu het oostelijke pad en de Nije Heawei elkaar nog kruisen. De plek voor een tweede bankje hebben we nog niet definitief vastgesteld, omdat de boswachter niet echt gelukkig was met een bankje midden op de heide …

Ik zit nu te dubben tussen een plekje aan de oostkant van de heide (de meest zelfzuchtige en gemakkelijkste optie voor mij) en een plekje aan de westkant van de heide. Kijkend naar het totaalbeeld van het gebied, is dat laatste de meest sociale optie. Ik denk, dat ik morgen nog maar eens op verkenning moet … 🙂