Jawel, ook de strânljip oftewel de scholekster (Haematopus ostralegus) is weer terug met zijn rooie kraaloogjes …
Tagarchief: weiland
Dartel en dorstig
Terwijl ik vorige week vrijdag via ommelandse wegen in de richting van het natte rietland in de Kop van Overijssel koerste, zag ik bij Soarremoarre de eerste lammetjes in een weiland dartelen …
Daar kon ik natuurlijk niet zomaar aan voorbij rijden, en dus ging de auto even de berm in voor een kleine tussenstop. Al snel werd duidelijk dat de lammetjes niet alleen dartel waren, maar ook dorstig …
Dit kleine ding zocht zijn heil aan de toch wel erg steile slootkant. Na een tijdje zag ik hem gelukkig weer veilig in de richting van zijn moeder en de andere lammetjes huppelen … 🙂
Nergens te vinden …
Nergens te vinden die paaseieren …
Maar in een week tijd is het weiland wel goeddeels omgeploegd … 🙂
En de varkens …, zij ploegden voort
Vandaag nog even wat foto’s van de varkens die in de buurt van Aldeboarn druk bezig waren met het ploegen van een weiland. Geertsines had de varkens al een paar dagen voor mij gespot, hij vermoed dat het gaat om Tamworth-varkens …
Het zijn echte scharrelvarkens die goed tegen kou en warmte kunnen en het liefst vaak en veel in de grond wroeten. Maar de boog kan niet altijd gespannen staan, daarom hebben ze ook een aantal schuilhutten tot hun beschikking waar ze lekker in of bij kunnen liggen slapen …
Terwijl een groot deel van de varkens druk bezig was met het ploegen van het veld, nam dit viertal het er lekker van in het voorjaarszonnetje. Ik vermoed dan ook dat ze het ploegwerk in ploegendienst doen …
Eén van de varkens kwam intussen met zijn snuit diep in de grond langzaam mijn kant op …
Even nam het schrandere dier de tijd om mij te begroeten en me eens goed op te nemen met zijn varkensoogjes …
Lang duurde dat niet. Als snel ging de snuit de grond weer in, want er moest nog heel wat gebeuren …
Varkens in de wei
Eigenlijk had ik stiekem gehoopt om donderdag tijdens het mooie voorjaarsritje ergens een eerste koppel koeien in weiland te kunnen fotograferen, maar dat zat er niet in. Er wachtte me echter wel een andere verrassing …
Ik heb het gisteren wellicht een beetje overdreven door ze zwijnen te noemen, maar in de buurt van Aldeboarn trof ik in een weiland aan de Fjûrlânswei ineens wel een groep varkens in een weiland aan …
Wat een prachtig gezicht om die dieren te zien wroeten! Dat is nog eens wat anders dan grote hoeveelheden varkens die hun leven vrijwel zonder bewegingsvrijheid in een stinkende megastal moeten doorbrengen …
Een heel stuk verderop in het weiland kon ik nog net een paar zeugen met jongen ontwaren. Die waren volgens mij net aangevoerd met een grote aanhangwagen, waarna ze net als de andere varkens meteen begonnen te wroeten …
Terwijl er op de achtergrond telefonisch overleg werd gevoerd (hopelijk niet met elkaar), scharrelden op de voorgrond een paar varkens onverstoorbaar verder …
– morgen meer –
Veilig in sloot en wei
In het Groene Hart worden zwanen massaal afgeschoten (let op: schokkende beelden!), maar in Fryslân kunnen ze zich gelukkig nog steeds veilig wanen …
Dit viertal – buiten beeld stond nog een zwaan – trof ik rustig grazend in de wei en lekker dobberend in een boerensloot ten westen van Drachten aan …
Gezellig samen in de wei
Tijdens mijn ritjes over het Friese platteland kom ik regelmatig over de Alle Om Slachte, een smalle landweg tussen Oudega en Earnewâld …
Bij de S-bocht in die weg staan vrijwel altijd een paar pony’s in de wei. Als de gelegenheid zich voordoet, en dat is vooral bij mooi weer, stop ik daar wel eens even om een praatje te maken. Dan heb ik tenminste toch even wat aanspraak …
De pony’s lijken dat over het algemeen ook wel gezellig te vinden, want zodra je bij het hek staat, komen ze meestal al snel naar je toe. Zodra duidelijk is, dat ik alleen maar praatjes te bieden heb en geen voer, wenden de dieren zich al gauw weer tot elkaar alsof ze willen zeggen: “Och heden, it is dy praatsjesmakker wer … en wer gjin fretten by him fansels …” Waarna ze hun heil weer elders in het weiland zoeken …
