De laatste winterkuier

Op deze laatste dag van de meteorologische winter, die in niets aan winter doet denken, neem ik jullie nog even mee terug naar 6 februari, want dat was de laatste echt mooie winterdag …





Op die dag stond er een gezamenlijke fotokuier met mijn fotomaatje Jetske op het programma. Jetske stelde voor om een sneeuwwandeling te maken in De Deelen, maar omdat ik de dag tevoren had gezien dat daar nauwelijks lag, stelde ik voor om naar de Leijen te gaan …





We hebben eerst een kuiertje gemaakt bij het paviljoen aan de oostkant van de Leijen. Daar lag niet alleen nog een aardig laagje sneeuw, maar zo ver het oog reikte was het oppervlak van de Leijen ook bevroren …





Natuurlijk moest Jetske even kijken hoe sterk het ijs was na 8 nachten met licht vorst en overdag temperaturen die opliepen naar 2 tot 5 graden in de plus …





En jawel hoor, tot pakweg 20 cm uit de kant kon het ijs Jetske dragen. Geen wonder natuurlijk, want daar rustte het ijs nog op de bodem van het zacht glooiende zandstrandje …   🙂





Toen we na een klein half uurtje waren uitgekeken, zijn we in de auto gestapt om naar Dokstersheide aan westkant van de Leijen te rijden …





Daar zijn we over het vlonderpad door het rietland naar het prieeltje op de over van de Leijen gelopen …





Daar aangekomen kregen we een heel ander beeld van de Leijen. Was het meer aan de oostkant helemaal bevroren, hier aan de westkant had de wind vrij spel, waardoor er in de verste verte geen ijs te zien was …





Omdat de koude wind het allerminst aangenaam maakte in het prieeltje, hebben we al snel eerst de luwte van de bosjes en daarna de warmte van de auto weer opgezocht …





Het was een prachtige laatste winterkuier in een verder in feite waardeloze winter. Maar op dat laatste kom ik binnenkort nog wel even terug.