Buien boven zee

Geplaatst op 3 december 2020 - 10:52 door Jan K. alias Afanja

– Virtueel naar Frankrijk 48 –

De laatste volle dag van onze virtuele vakantie begon met een loodgrijze lucht. Laaghangende bewolking belemmerde het uitzicht op de krijtrotsen in de verte. Maar het was droog, nog wel …

Dat laatste duurde echter niet zo heel lang. De volgende uren trokken er regelmatig buien over. Regen en windvlagen toverden daarbij weer een heel ander palet van kleuren op zee tevoorschijn. Ik heb het maar weer samengevat in een diashowtje …

Deze slideshow vereist JavaScript.

Zodra het ergste voorbij was, verscheen ons mannetje de visser weer op het strand aan de voet van de krijtrots voor het huis …

– wordt vervolgd –

De zon gaat weer onder

Geplaatst op 2 december 2020 - 10:07 door Jan K. alias Afanja

– Virtueel naar Frankrijk 47 –

Dag vijf was lang, mooi en vermoeiend geweest.

De dag was begonnen met een pittige wandeling, die me bergop bijna tot aan de vuurtoren voerde. De terugweg was in neerwaartse lijn langs vele gevarieerde gevels in het dorp een stuk gemakkelijker. De middag verliep relatief rustig met een mistig zicht op het strand en een rondje langs de kunst in het huis.

De tocht aan het begin van de avond langs het grote kruis op de hoogste krijtrots en het majestueuze uitzicht over kust en oceaan was fantastisch mooi geweest. Het afsluitende bliksembezoek aan het ‘haunted house’, dat balanceerde op het randje van het klif, was huiveringwekkend …

Thuisgekomen kon ik nog net een laatste blik werpen op dat mooie, glinsterende pad naar de horizon. Terwijl onder me het geruis van de branding de nacht voor zich begon op te eisen, verdween de zon in een dik wolkendek boven de oceaan. Zeer waarschijnlijk viel ik aan het eind van die avond buitengewoon snel in een diepe slaap …

Deze slideshow vereist JavaScript.

– wordt vervolgd –

Het ‘haunted house’ op het klif

Geplaatst op 1 december 2020 - 11:03 door Jan K. alias Afanja

– Virtueel naar Frankrijk 46 –

In het logje ‘In de gevarenzone’ stonden we aan de voet van de krijtrots aan de zuidkant van Ault niet alleen onder het grote kruis, dat hier gisteren van nabij was te zien, maar ook onder het grote huis dat op de rand van de krijtrots stond te wankelen …

Nadat we hadden genoten van het uitzicht daar bij het kruis, zijn we een stukje afgedaald. Daar kon ik de restanten van dat grote dichtgetimmerde huis even van dichtbij bekijken …

Heel voorzichtig heb ik even een blik om het hoekje geworpen. Het stond dus echt heel dicht bij de rand, van het terras was al niet veel meer overgebleven …

Terug bij de auto heb ik nog een paar foto’s gemaakt van het uitzicht in noordelijke richting, van het betonnen plateau voor het versterkte deel van de rotswand en van de kerktoren van L’église St-Pierre, de kerk die hier al in de14e en 15e eeuw werd gebouwd …

Op Google Maps heb ik intussen gezien dat het huis er intussen niet meer staat. Slechts de toegangspoort en het laatste restje hekwerk herinneren nog aan het haunted house dat ik er in 2005 heb gefotografeerd. Het is niet het eerste huis in de regio dat ten prooi is gevallen aan het geweld van de Atlantische Oceaan, en het zal zeker ook niet het laatste zijn …