Had ik jullie al verteld, dat ik anderhalve week geleden de sprong reeën in de buurt van de Gariperwei weer heb getroffen? Het is wel zo!
In februari en maart zag ik ze een paar maal tussen de stoppels in een maïsakker, nu waren ze uitgeweken naar een sappig weiland daarnaast. Ik heb de auto maar even weer in de berm gezet, want hoewel ze vrij ver weg waren, geniet ik toch altijd weer van die ranke dieren …
Een zo te zien zwangere ree had me meteen in de gaten, de rest van het gezelschap ging onverstoorbaar door met de dagelijkse bezigheden. De bokken bleven grazen, een paar andere geiten lagen te rusten in het gras. Bambi was weer in het gezelschap van Stampertje …
Al snel kwamen ze allemaal in beweging en begonnen ze al grazend in de richting van de boomsingel te lopen. Voor mij was dat het sein om mijn weg te vervolgen …
Als wij er al eens eentje tegen komen springen we een gat in de lucht.. Zoveel niet te geloven.
Mooie waarneming Jan, wellicht ga je nog eens terug en zie je kleintje ook aldaar.
prachtige gezicht en mooi foto’s van deze mooie dieren Jan
Dankjewel, Bram, dat blijft altijd een mooi treffen.
Oh, they are really cute.
I love seeing these slender animals every time.
Als dat geen mooi gedekte tafel is voor deze reeën 🙂
Ja, die komende dag daar wel door. 🙂
Hier op het eiland zitten er ook best veel, af en toe lopen er een paar door de polder, vaak te ver voor een foto 😉
Wat heerlijk ontmoeting van deze mooie reeën.Wat leuk dat je onderweg tegen kwam. Haas op achtergrond in de verte staat ook erop je foto. Kan wel zeggen stampertje! Ze trekken niks van aan. Mooie series foto’s geworden! Fijne zondag.
Van zo’n ontmoetingen wordt je heel blij denk ik 🙂
Zalige momentjes !
Zeker weten, Dirk. Het was al de derde keer in korte tijd dat ik deze sprong daar in de buurt aantrof, maar het is elk keer weer bijzonder. Nog even afgezien van het feit dat het prachtige dieren zijn, is ook de setting waarin ze zich bevinden steeds weer anders.
En ik ben al helemaal blij als ik er 2 zie, geweldig!
Het was in korte tijd al de derde keer dat ik deze sprong reeën kon fotograferen.
Of je het aan de rest had verteld, dat weet ik niet, in ieder geval wel aan mij. 🙂
Dat was weer een prachtige ontmoeting. En weer bijzonder dat Stampertje er ook meteen weer bij was.
Haha, jij bent weer de uitzondering die de regel bevestigt. 🙂
Dat is wel een heel mooi moment!
Ze kennen jou? Blijven rustig met de fotograaf in de buurt. Het zijn inderdaad prachtige dieren. Rank en slank.
Zo lang de fotograaf rustig is, zijn z’n modellen dat vaak ook wel.
Dat zijn er echt veel. Ik ben ook altijd zo blij als ik eens een ree in het wild zie!
Altijd mooi om reeën in de vrije natuur te zien..
Iets wat me hier niet te zien te zien krijgen
prettige dag
Haha, jaja, plaatjes schieten mag, maar wat mij betreft mogen al deze dieren hun gang gaan….
Quite a treat to see them.
It’s indeed always a kind of a present.
Een prachtig gezicht Jan, zo’n kans krijg je niet vaak lijkt mij.
Dankjewel, Edward. Het valt hier nog reuze mee met het aantal reeën dat zich laat spotten. Gedurende ruwweg driekwart van het jaar heb ik hier in de omgeving wel kans om ergens een paar reeën te zien. Alleen zodra het maïs straks weer gaat groeien, houden ze zich daar veel ongezien in op. Dat neemt niet weg, dat ik het elke keer weer bijzonder vind om die sierlijke dieren te zien. 🙂
Ontmoetingen die bijblijven, in ons contreien moet je erg veel geluk hebben er eentje te zien te krijgen in het Provinciaal domein Het Leen… vorig jaar waren daar zelfs stropers aan het werk, toen de boswachter gealarmeerd door buurtbewoners die schoten hoorden ter plekke kwam vond hij twee gedode herten, die ze hadden achtergelaten. Er is hier in apenland vlaanderen al zo weinig natuur… en dan heb je nog van die pummels die natuur moeten beleven van achter een geweer!
Gedurende ruwweg driekwart van het jaar heb ik hier in de omgeving wel kans om reeën te spotten. Alleen zodra het maïs straks weer gaat groeien, houden ze zich daar veel ongezien in op.
Ik schiet alleen plaatjes. 🙂
Mooie beelden. Al zijn ze schuw van aard, ze zullen wel aan mensen gewend zijn intussen.
Die we af en toe in de bossen zagen waren al weg voordat je een schim gewaar werd.
Ze hebben zich intussen wel aangepast aan onze drukke samenleving, en houden altijd attent de nabije omgeving in de gaten. Zo lang ze plekjes hebben om te foerageren en waar ze kunnen rusten, blijven ze wel zien. Het grootste gevaar bestaat uit wegen die hun leefgebied doorkruisen.
Altijd weer verbazingwekkend om te zien dat deze wilde en uiterst schuwe dieren nog steeds hun plekje kunnen vinden in dit volgebouwde land. Echt een prachtig moment van verrukking.
Als er ergens maar een kleine bosschage is, met aangrenzend wat akkers en weilanden om te foerageren en te grazen, dan redden ze zich al gauw volgens mij. Maar het blijft elke keer weer een bijzonder treffen, vind ik.
Wat een mooie ontmoeting…..mooi toch dat je ze zo onderweg tegen komt……enne…gelukkig dat Bambi en Stampertje nog bij elkaar zijn….😍😎
Ja, dit blijven mooie ontmoetingen, Leo, en als Bambi en Stampertje dan ook nog eens samen tussen liggen, vind ik het helemaal top 🙂