Nederlands riet

Vorige week woensdag ben ik weer met mijn fotomaatje Jetske de Weerribben in getrokken. Ditmaal ging het ons niet om het spotten van een ijsvogel – hoewel dat natuurlijk mooi meegenomen zou zijn – nee, we reden linea recta naar het rietland bij de schilderachtige buurtschap Nederland

Wie hier al wat langer meeleest, weet dat ik al zo’n 15 jaar in winter of voorjaar graag eens met Jetske het rietland in trek om foto’s te maken van het werk van de rietsnijders. Dat komt voort uit het feit dat Jetske uit een familie van rietsnijders. Vorige week gingen we naar het rietland van Jetskes’ neef Klaas-Jan …

Tot hier was het pad goed en droog geweest, maar eenmaal in het rietland vielen meteen de ongewoon diepe sporen op. Rhena, de Golden retriever die vaak met de baas het riet in gaat, stond ons al op te wachten …

Met de nodige moeite liepen we over het drassige pad het rietland in. Klaas-Jan en zijn oom Errie, die hem die dag hielp in het rietland, kwamen ons al tegemoet lopen. We raakten meteen aan de praat over de stand van zaken in het riet …

We waren precies op het goeie moment gekomen, de mannen waren net aan hun lunch toe. Nadat Rhena alweer lekker was gaan liggen, zochten wij gevieren een plekje in de buurt van de schaftkeet om te zitten. Daar zetten we het gesprek voort …

  • wordt vervolgd

Zonlicht en ritmiek

De zon schijnt volop vandaag, eindelijk een kans om de narcissen op het heuveltje lekker te laten contrasteren met het schaduwrijke achterste deel van de tuin …

De onderstaande foto’s heb ik op minder zonnige dagen gemaakt, daarbij ben ik op zoek gegaan naar een zekere ritmiek. En nu ga ik op zoek naar een plekje in de tuin waar ik zelf eens lekker in het zonnetje kan gaan zitten …

Eerst zien of voelen

Na een koud en winderig weekend zijn ons voor deze week ook in het noorden een paar mooie en aangename voorjaarsdagen in het vooruitzicht gesteld. Zekerheidshalve huldig ik tegenwoordig steeds vaker de stelling ‘eerst zien of voelen, dan pas geloven’

Dat geldt zeker ook voor de weersverwachting. Zoals een trein bij ons in Fryslân plotseling een mooie zonsondergang kan verduisteren, zo kan ook het draaien van de wind van zuid naar noord hier in het noorden zomaar een trui schelen …

Op dit moment voelt het met nog geen 12 ºC op de thermometer onder goeddeels bewolkte hemel in ieder geval nog allerminst voorjaarsachtig aan. Ik wacht maar af wat de zonsopkomst morgen brengt, denk ik …

Ecokathedrale fotokuier 26

Begin oktober 2019 ben ik voor de derde keer dat jaar naar de Ecokathedraal geweest. Na de sneeuwwandeling in januari heb ik in er juli nog een rondgang gemaakt met matroos Beek en haar kapitein. Tot mijn spijt heb ik die dag – geheel tegen mijn gewoonte in – meer lopen praten dan dat ik heb gefotografeerd.

Ik ben deze fotokuier in oktober begonnen, waar ik in januari was geëindigd: in de stenen iglo. Nadat ik die weer even van binnen had bekeken, heb ik de Porta Celi – de hemelpoort – eens vanuit een ander perspectief gefotografeerd. Het zonlicht kierde op verschillende plaatsen in het bos mooi door het al voorzichtig uitdunnende bladerdek. Licht en schaduw speelden in stilte hun spel op en rond de betonnen objecten. De bekende ‘RUSTPLAATS’ waar naar verluidt ook Louis le Roy zelf wel eens zat te mijmeren, werd het eindpunt die dag.

Na de rust en nog even een blik in de richting van de ‘Inca-tempels’ iets verderop werd het tijd om de terugweg te aanvaarden. Het was een vermoeiende kuier, maar het prettige weerzien maakte het opnieuw alleszins de moeite waard …

Maartse buien

Maartse buien geselen ons tuintje regelmatig vandaag …

Nu eens is het donker en slaat er hagel neer, dan weer schijnt de zon volop …

Gelukkig lijken de titelroazen (narcissen voor niet-Friestaligen) er nog niet onder te hebben geleden …

Eksterliefde

Zoals beloofd neem ik jullie vandaag mee terug naar de eksters, die op een zonnige namiddag in een boom bij ons in de straat samenkwamen …

Eén van de eksters leek verschillende keren wat van de boom te plukken, waarmee hij vervolgens de ander probeerde te paaien. Die ging daar gretig op in …

Wat zich vervolgens voor mijn camera ontspon, leek me een vertederend minnespel van het stel. Ik heb geprobeerd om het samen te vatten in een diashow. Let op de glimmende pretoogjes en de subtiele bewegingen van de snavels …  🙂

Deze diashow vereist JavaScript.

Schetterende eksters

Vandaag en morgen wat foto’s die ik vanuit de tuin heb gemaakt. De buurt wordt de laatste tijd onveilig gemaakt door een paar krassende kauwen, een stel gillende gaaien en een paar schetterende eksters. Kortom: het is hier af en toe knap luidruchtig …

Begin maart zat één van de eksters aan het eind van de middag een tijdlang op de nok van het dak van één van de buren. Daar vandaan vloog hij korte tijd later naar de boom die op ca. 30 m pal ten oosten van ons huis aan de straat staat …

Met dank aan de onvolprezen zoomlens van mijn Powershot SX70 IS lukte het moeiteloos om de ekster close in beeld te nemen …

Dat duurde echter niet zo erg lang. De ekster zat nog maar net in de boom, toen een tweede ekster luidruchtig schetterend in de boom neerstreek. Even wat uitzoomen was toen het devies …

Na wat geschetter en gefladder volgde een verrassend mooi minnespel. Maar dat is voor morgen …

– wordt vervolgd –