De kudde schapen die ons in het blogje van gisteren in volle vaart tegemoet kwam sjokken bestond uit twee delen. Op de laatste foto van gisteren waren de schapen te zien die over de weg liepen. Een ander deel liep over de zeedijk. Daar boven op de dijk zag ik een zwart schaap lopen. Jetske had aan een enkel woord en mijn wijzende hand genoeg om de auto opnieuw in de berm te zetten …
Het zwarte schaap deed me meteen denken aan ‘Het schaap Veronica’ van Annie M.G. Schmidt. Zij schreef in de loop van ruim zevenenhalf jaar (14 januari 1950 – 10 augustus 1957) 76 gedichten over dit fictieve, sprekende schaap. Hier kun je ‘Het hele schaap Veronica’ lezen …
Zelf had ik in mijn jonge jaren eerlijk gezegd meer met het zwarte schaap Veronica. Daarbij gaat het om het sprekende schaap, maar om de toenmalige piratenzender Veronica, het zwarte schaap onder de radiozenders …
Het blijft een bijzonder beeld zo’n zwart schaap tussen al die blondines. Zo statig als de kudde hier op de zeedijk aan ons voorbij trok, was het helemaal een mooi plaatje …
Daar gaat ze, dat ene zwarte schaap, samen met de rest van de kudde trok ze verder westwaarts. Jetske en ik vervolgden onze weg in oostelijk richting …
Mooi hoor, dat uitlichten van het zwarte schaap.
Schapen zijn niet kleurenblind, begrijp ik. Hopelijk heeft dit beest zijn plekje in de groep gevonden.
Hartelijke groet , Zem.
het zwarte schap van de familie..hoort er even goed bij Jan
leuke opnames
groeten
They are an appealing sight.
Ik vind het schitterend als er schapen op mijn pad komen
Ik herken mezelf. 😉
Daar kan ik me wel vaag iets bij voorstellen. 🙂
De één na laatste foto vindt ik het sprekendst. Ondanks dat ie zwart is sjokt ie toch braaf mee met de familie
Dat vind ik zelf ook, Henk. Maar ik kon het niet laten om ze toch ook nog even in beeld te nemen, terwijl ze langzaam in de diepte verdwenen.
Haha, de zwarte Piet onder de schapen… Mooi in beeld gebracht Jan.
Dankjewel, Sjoerd.
Leuk het zwarte schaap tussen de witte, maar het lijkt er op dat het de schapen weinig uitmaakt. Kunnen wij nog wat van leren. Maar soms geeft een zwart schaap wel het zetje naar verandering zoals destijds de zeezenders. Dat dan weer wel.
De schapen zullen er inderdaad geen hap minder om grazen. Maar in onze maatschappij kan een zwart schaap inderdaad af en toe wel nuttig zijn. Dat heeft de geschiedenis wel geleerd.
leuk die foto’s met dat ene afwijkende schaap, zie ze hier ook regelmatig maar dan zijn het of bonte of meerdere zwarte tussen de witte, maar tussen zoveel blonde maar één is best wel bijzonder Jan
Daarom viel hij ook zo lekker op. 🙂
Als ik zoiets zie dan denk ik altijd aan de grote uitzondering op de kuddegeest, de non-conformist, die zijn eigen weg baant.
Toestanden zoals dit, leveren altijd wel super heerlijke plaatjes op 🙂
Dat is ook precies waarom dit zwarte schaap zeker even op de foto moest. 🙂
Weet je wat het is, wat je op zo’n ritje aantreft is op zich allemaal niet spectaculair, maar er is sinds 15 september wel een aardig sfeerbeeld van de Waddenkust ontstaan, naar mijn idee. 🙂
Heel zeker Jan,
je blaast de Waddenkust een nieuwe adem in. Je hebt ons vele nieuwe dingen geleerd én getoond. Persoonlijk heb ik een heel andere kijk gekregen op jullie woonomgeving. Waarvoor mijn dank !
Geen dank. Ik leer al doende zelf ook regelmatig weer wat nieuws over de streek, en dat maakt het prettig bloggen.
prachtig die vergelijkingen die dan boven komen borrelen
Grappig, je antwoord op de reactie van Rudi. Mijn kameraad en ik hadden ook altijd radio Noordzee op de transistorradio. Maar waar dat nou precies op gebaseerd was zou ik eigenlijk niet kunnen zeggen. Veronica bestond wel héél nadrukkelijk uit penoze, misschien was dat het. Wat nog steeds in mijn brein woont is de reclame voor Goudhaantje van Herman Kramer. 🙂
Voor mij speelde in ieder geval de aanslag op het zendschip van Radio Noordzee de Mebo II een rol. Maar zonder het net als jij op meer dan een vaag gevoel te kunnen staven, heb ik ook het idee dat de sfeer en muziek er beter waren. Dat Goudhaantje vergeten we ons elevn niet meer, denk ik. 🙂
Leuk wat een onschuldig zwart schaap aan reacties en herinneringen op kan roepen.
Natuurlijk kende ik Annie M.G. en Veronica en natuurlijk was er ook een in eigen kring maar deze plaatjes zijn net even leuker.
Liever ook, zo vreedzaam als ze met elkaar grazen.
Het zwarte schaap blijft deel uitmaken van de kudde. Daar kunnen wij nog veel uit leren.
Dat is wel waar, het moet af en toe even wat schuren.
En het zwarte schaap loopt volledig achteraan op de toplijn. Het doet zijn naam eer aan😦
Het was een mooi buitenbeentje. 🙂
Veronica was dan wel een héél geliefd zwart schaap in het radiolandschap hoor 🙂
Dat is waar, en toch hield ik om de een of andere reden uiteindelijk meer van Radio Noordzee dan van Veronica.
Ja je valt op tussen een kudde witte schapen. Maar ik voel veel sympathie voor dat zwarte beestje, niet omwille van de kleur maar omwille van de betekenis. Prachtige foto de schapen op een rijtje en dan dat ene schaapje…
Ik houd ook wel van bepaalde opvallende, wat dwarsliggende types.
Ik ook, wordt niet altijd gewaardeerd 😀
Wie wel …? 😉
Die foto met dat zwarte schaap in de hoek laat voor mij zien dat we niet zonder kunnen.
Prachtige serie!
Mooi opnamen Jan, iedere familie heeft wel een zwart schaap hè?
Ik zou haast zeggen ‘Breek me de bek niet open’, Edward. 😉